Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1959 жылғы музыкалық комедиялық фильм, "Ли'л Абнер" комиксі негізінде түсірілген.
1959 musical comedy film based on comic strip "Li'l Abner"
"Ли'л Абнер" – Аль Кэпптің осы аттас комиксі мен 1956 жылы сахнаға қойылған, сәтті болған Бродвей мюзиклінің негізінде түсірілген 1959 жылғы музыкалық комедиялық фильм. Фильмді Норман Панама продюсерлік етті, ал Мелвин Франк (Бродвей қойылымының авторы) режиссерлік етті. Бұл комикс бойынша түсірілген екінші фильм болды, алғашқысы – RKO-ның 1940 жылғы "Ли'л Абнер" фильмі.
Li'l Abner is a 1959 musical comedy film based on the comic strip of the same name created by Al Capp and the successful Broadway musical of the same name that opened in 1956. The film was produced by Norman Panama and directed by Melvin Frank (co writers of the Broadway production). It was the second film to be based on the comic strip, the first being RKO's 1940 film, Li'l Abner.
Сюжет
Бұл Аберн Йокум ата-анасымен бірге тұратын, АҚШ-тың Догпач деген таулы қалашығында "әдеттегідей" күн. Мамми Йокум Абнер толыққанды өскеніне қарамастан, "Йокумберри тонигінің" күнделікті дозасын беруге талап етеді. Ол Дейзи Мей Скраггқа ғашық (оған үйленуден бас тартса да) және ол оған; Абнердің сүйіспеншілігіне бәсекелес – Әлемдегі ең лас күресші, Жер сілкінісі МакГун. Сейди Хокинс күні жақындап келеді. Бұл күні "қыздар жігіттерді қуады және кімді ұстаса, соған үйленеді", – дейді сенатор Джек С. Фогобаунд. Алайда, Догпач тұрғындары олардың қаласы елдегі ең қажетсіз орын деп жарияланғанын және атом бомбасының нысанасы болады екенін біледі, себебі Лас-Вегас маңындағы ядролық сынақ алаңы сол жердегі бай құмар ойыншыларға жағдайды нашарлатады деп күтілуде. Бастапқыда Догпач тұрғындары кетіп бара жатқанына қуанышты. Бірақ Мамми Йокум оларға әдеттегідей жуу және (ең жаманы) өмір сүру үшін жұмыс істеу сияқты қорқынышты, қорқынышты әдет-ғұрыптарды көрсеткен соң, олар пікірлерін өзгертеді. Енді қала қалуды асыға отырып, Догпач тұрғындары қалаларының құтқарылуы үшін қажетті бір нәрсені табуға тырысады. Жарылыс кезінде бомба сынағын жүргізген ғалым доктор Расмуссен Т. Финсдейл олардың барлық ұсыныстарын қабылдамайды. Алайда, Мамми өзінің "Йокумберри тонигін" ұсынады, ол Абнерді әдемі, мықты, күшті еткен зат. Әлемдегі жалғыз Йокумберри ағашы Йокумдардың ауласында өседі. Осылайша Догпач қаласы сыртқы әлем үшін "қажетті" қалаға айналады. Сол кезде генерал Буллмуз есімді ашкөз бизнесмен де тоникке құмар болады, өйткені ол оны (Абнерге "Йока Кола" деп айтады) сата алады және тоникті адалдықсыз алу үшін өзінің айла-шарғысын қолданады. Бұл генералдың сүйіктісі Аппассионата фон Климаксқа қатысты. Ол мисс фон Климакс Кішкентай Абнермен үйленсін деп жоспар жасайды, содан кейін Абнер өлтіріледі, ал фон Климакс тониктің иесі болады, "қоғамдық меншікке" айналады және оны Буллмузге береді. Ол фон Климаксқа Сейди Хокинс күні жарысқа қатысуға бұйрық береді. Ол Кішкентай Абнерді (Зұлым Көз Флиглдің көмегімен) ұстайды және Дейзи Мэй жүрегі ауырады. Бірақ кейін Дейзи, Мамми, Паппи және Marryin' Sam (Маммидің "Сиқыр күші" арқылы) генерал Буллмустың не істеп жатқанын біледі; Дейзи МакГунға, егер ол оларға Абнердің өмірін құтқаруға көмектессе, үйленуге уәде береді. МакГун келісіп, Догпачтағы барлық адамдарды Вашингтонға құтқару миссиясына шақырады. МакГун мен басқа Догпач тұрғындары Абнердің тост ішуге және соққыға ұшырауға тиіс қоғамдық кеште бұзылыс жасайды. Ал соққыны жасаушы, Зұлым Көз Флигл, егер субъект арақ ішпесе, жұмыс істемейді дейді. Сондықтан Буллмуз шампан тостын шақырады. Флигл "Ақиқат соққысымен" соққы береді, бірақ МакГун күміс табақпен соққыны бұрып жібереді. Соққы оның жоспарын мойындаған Буллмузге тиіп кетеді. Йокумберри тонигі сәтсіздікке ұшырайды: ол емделушілерді дені сау және мықты етсе де, олар әйелдерінің ренішін романтикаға мән бермейді. (Бұл Абнердің Дейзиге үйленуден ұзақ уақыт бойы бас тартқанын түсіндіреді.) Догпачқа қайтып келгенде - тоник қабылданбағандықтан, бомбалау қайта басталады - МакГун мен Дейзи Мэйдің үйлену тойы өтеді; Ромео Скрагг және оның туыстары Самды үйленуді тоқтату үшін қаруланған. Дейзи Мэйдің өз жоспары бар - ол МакГунға өзінің қалған Скрагг туыстарын (оның ішінде "Бағасыз және лицензиясыз" Скрагг және "Бар-Харбор Скраггс", оларға "елдегі барлық порттардан тыйым салынған") көрсетеді және ол бас тартады. Д-р Финсдейл үйлену тойын тоқтатып, эвакуация жасауға бұйрық береді. Паппи Йокум және басқа да Догпач тұрғындары қаланың негізін қалаушы Юбилей Т. Корнпоунның атты мүсінін алып тастай бастайды, олар онысыз кетпейтіндерін айтады. Тас тақташа құлап түседі, онда Авраам Линкольннің бұйрығымен жазылған жазу бар екені анықталады, ол Корнпоунның Конфедерация генералы ретінде қабілетсіздігіне байланысты Догпач қаласын "Ұлттық қасиетті орын" деп жариялайды. Абнер "Ұлттық қасиетті орынды бомбалауға болмайды" деп ескертеді және Финсдейл бомбалауды тоқтатып, Абнер мен Дейзиді ерікті түрде үйленуге қалдырады.
It's a "typical day" in Dogpatch, U. S. A., a hillbilly town where Abner Yokum lives with his parents. Mammy Yokum insists on giving Abner his daily dose of "Yokumberry tonic", although he is fully grown. He has a crush on Daisy Mae Scragg (although he resists marrying her) and she on him; Abner's rival for her affections is the World's Dirtiest Rassler, Earthquake McGoon. Sadie Hawkins Day is approaching. On this day the "girls chase the men and marries whomstever [sic] they catches," as Senator Jack S. Phogbound puts it. However, the citizens of Dogpatch find out that their town has been declared the most unnecessary place in the country—and will be the target of an atom bomb, since the nuclear testing site near Las Vegas is allegedly spoiling things for the wealthy gamblers there. Dogpatch people at first are pleased about leaving. They change their minds when Mammy Yokum points out some of the horrible, awful customs they'll have to adapt to, like regular bathing and (worst of all) going to work for a living. Now anxious to remain, the Dogpatchers try to muster something necessary about their town to save it. The government scientist in charge of the bomb testing, Dr. Rasmussen T. Finsdale, rejects all of their suggestions. However, Mammy brings forth her "Yokumberry Tonic", the substance that has made Abner the handsome, muscular, strapping specimen that he is. The only tree in the whole world that grows Yokumberries exists in the Yokums' front yard. Thus, the town of Dogpatch will become "indispensable" to the outside world. Meanwhile, a greedy business magnate named General Bullmoose covets the tonic as well, since he could market it (as "Yoka Cola," he tells Abner) and uses his wiles to get the tonic dishonestly. This involves Appassionata von Climax, the general's mistress. He cooks up a scheme to get Ms. von Climax to marry Li'l Abner, after which Abner would be killed and von Climax would become owner of the tonic, "by community property", and turn it over to Bullmoose. He orders von Climax to enter the race on Sadie Hawkins Day. She catches Li'l Abner (with help from Evil Eye Fleegle) and Daisy Mae ends up heartbroken. But then Daisy, Mammy, Pappy and Marryin' Sam discover (through Mammy's "Conjurin' Power") what General Bullmoose is up to; Daisy promises to marry McGoon if he helps them to save Abner's life. McGoon agrees and rounds up practically everyone in Dogpatch to go to Washington on the rescue mission. McGoon and the other Dogpatchers disrupt the society party at which Abner is supposed to drink a toast as a prelude to suffering the whammy—and the whammy giver, Evil Eye Fleegle, says it won't work unless the subject has drunk liquor. So Bullmoose calls for a champagne toast. Fleegle strikes with his 'Truth Whammy' but McGoon deflects the whammy with a silver platter—and the whammy hits Bullmoose, who confesses his scheme. Yokumberry Tonic is a failure: although it made the subjects healthy and muscular, they don't care about romance to their wives' chagrin. (This also explains why Abner has resisted marrying Daisy for so long.) Back at Dogpatch — with the tonic rejected, the bombing is on again — the wedding of McGoon and Daisy Mae is on; Romeo Scragg and his kin are armed to keep Marryin' Sam from stalling. Daisy Mae has a plan of her own—she shows McGoon the rest of her Scragg relatives (including "Priceless and Liceless" Scragg, and the "Bar Harbor Scraggs," who've been "barred from every harbor in the country") and he backs out. Dr. Finsdale orders the wedding stopped in order to evacuate. Pappy Yokum and some of the other Dogpatchers start to pull down an equestrian statue of Jubilation T. Cornpone (the town's founder) from a tall pedestal, claiming they won't leave without it. A stone tablet falls, and it turns out to carry an inscription ordered by Abraham Lincoln, who has declared the city of Dogpatch a "National Shrine" because of Cornpone's incompetence as a Confederate General. Abner points out "You can't bomb a national shrine" and Finsdale relents, cancelling the bombing and leaving Abner and Daisy free to marry.
Актерлік құрам
+Актер рөлі Питер Палмер Ли'л Абнер Йокум Лесли Парриш Дейзи Мей Стубби Кей Марриин' Сэм Ховард Сент-Джон Генерал Буллмуз Стелла Стивенс Аппассионата фон Климакс Джули Ньюмар Ступефайн Джонс Билли Хейс Мамми Йокум Джо Е. Маркс Паппи Йокум Берн Хоффман Жер сілкінісі МакГун Аль Несор Зұлым Көз Флеагль Роберт Штраус Ромео Скрагг Уильям Ланто Қолжетімді Джонс Тед Турстон Сенатор Джек С. Погбаунд Кармен Альварес Ай сәулесі МакСвинь Алан Карни Мэр Доугмейт Стэнли Симмондс Д-р Расмуссен Т. Финсдейл Дики Лернер Жалғыз Полекат Джо Плоски Шашсыз Джо Бабетт Бейн Джерри Льюис Ити МакРэббит Донна Дуглас Лавэли Лесли Мари Колберн Жас Догпатч қызы Валери Харпер Люктің әйелі Бет Хауленд Клемнің әйелі Брэд Харрис Бұлшық етті Люк Гордон Митчелл Бұлшық етті Руф
+Actor Role Peter Palmer Li'l Abner Yokum Leslie Parrish Daisy Mae Stubby Kaye Marryin' Sam Howard St. John General Bullmoose Stella Stevens Appassionata von Climax Julie Newmar Stupefyin' Jones Billie Hayes Mammy Yokum Joe E. Marks Pappy Yokum Bern Hoffman Earthquake McGoon Al Nesor Evil Eye Fleagle Robert Strauss Romeo Scragg William Lanteau Available Jones Ted Thurston Senator Jack S. Phogbound Carmen Alvarez Moonbeam McSwine Alan Carney Mayor Dawgmeat Stanley Simmonds Dr. Rasmussen T. Finsdale Diki Lerner Lonesome Polecat Joe Ploski Hairless Joe Babette Bain Louella Jerry Lewis Itchy McRabbit Donna Douglas Lovelie Lesley Marie Colburn Young Dogpatch Girl Valerie Harper Luke's Wife Beth Howland Clem's Wife Brad Harris Muscleman Luke Gordon Mitchell Muscleman Rufe
Кастинг
Фильмдегі негізгі кейіпкерлердің көпшілігі Бродвейде сол рөлде ойнаған актерлермен сомдалды. Дайзи Мэй (Бродвейде Эди Адамс ойнаған), Аппассионата фон Климакс (сахнада Тина Луиза ойнаған) және Мамми Йокум (сахнада Шарлотта Рей ойнаған) ерекше жағдайлар. Джерри Льюис Ітчи МакРэббит рөлінде қысқа ғана камео ретінде пайда болады.
Almost every major character in the movie was portrayed by the same performer who appeared in the role on Broadway. Significant exceptions are Daisy Mae (played by Edie Adams on Broadway), Appassionata von Climax (played on stage by Tina Louise) and Mammy Yokum (played on stage by Charlotte Rae). Jerry Lewis appears in a brief cameo as Itchy McRabbit.
Музыка
Бірнеше ән, Джин Де Полдың музыкасы мен Джонни Мерсердің сөзімен, Бродвей қойылымынан тікелей алынған, бірақ фильмнің түпкілікті музыкалық бөлімдерін Нельсон Риддл мен Джозеф Дж. Лилли жазды және дирижерлік етті, бұл оларға 1960 жылы "Оскар" сыйлығының "Үздік музыка" номинациясын және Риддлге "Грэмми" сыйлығының "Үздік саундтрек альбомы" номинациясын әкелді. Фильм Paramount Pictures компаниясымен 1959 жылдың 11 желтоқсанында жарық көрді.
Several songs, with music by Gene De Paul and lyrics by Johnny Mercer, were adapted directly from the Broadway production, but the original portions of the motion picture score were written and conducted by Nelson Riddle and Joseph J. Lilley, which earned them an Oscar nomination for Best Score in 1960 and earned Riddle a Grammy nomination for Best Soundtrack Album. The movie was released on December 11, 1959 by Paramount Pictures.
Қабылдау
"Нью-Йорк Таймс" газетінің Bosley Crowther жазған: "Егер нашар грамматика мен карикатуралық әңгімелерге шыдамсыз болмасаңыз, «Лил Абнер» фильмінен ләззат аласыз, әсіресе сіз бала болсаңыз". Variety журналында былай делінген: "Мюзикл жанды, түрлі-түсті және әуенді, барлық жағынан шеберлікпен көрсетілген". Лос-Анджелес Таймс газетінің Джон Л. Скотт фильмді "керемет әдемі әуесқойлық" деп сипаттап, би сандарының "энергияға толы, аяқтарды қимылдатуға жетелейтін жарылыс" екенін айтты. Harrison's Reports басылымы фильмнің "күрделі сюжетке енгенде айтарлықтай баяулайтынын" жазды, бірақ "Джонни Мерсердің әндері есте қалмаса да, көңілді, ал Ди Ди Вуд қойған билер таза ләззат сыйлайды". "Вашингтон Пост" газетінің Ричард Л. Коу: "«Лил Абнер» кең, түрлі-түсті ойын-сауық, менің ойымша, тіпті Аль Кэпп өзі де оған қуанған болар еді" деді. The Monthly Film Bulletin журналында: "Билер жаңарып, күшті, бірақ фильмнің өзі сияқты, өкінішке орай, жалтақ, дөңгелектеп бағытталған. Панама мен Фрэнк Бродвей мюзиклін VistaVision форматында тікелей түсіруге тырысып, «Егер менде дрютерлерім болса» сияқты тартымды номерді қою мүмкіндігіне мүлдем мән бермейді". The New Yorker журналының Джон Маккартен: "Бродвейдегі қойылым примитивті болды; фильмде ол неандертальдық".
Bosley Crowther of The New York Times wrote, "Unless you are thoroughly allergic to bad grammar and cartoon repartee, you should have a good time at Li'l Abner, especially if you're a kid." Variety stated, "The musical is lively, colorful and tuneful, done with smart showmanship in every department." John L. Scott of the Los Angeles Times described the film as "delightful nonsense" with dance numbers that "are explosions of energy that set one's feet to twitching." Harrison's Reports wrote that the film "slows down appreciably when it dips into complicated plot," but "the tunes by Johnny Mercer are sprightly if not memorable and the dances staged by Dee Dee Wood are pure delight. "Richard L. Coe of The Washington Post declared, "Li'l Abner is broad, colorful fun and I should think even Al Capp would be pleased with it." The Monthly Film Bulletin said, "The dancing is fresh and energetic but, like the whole film, is unhappily served by the flat, hamfisted direction. Panama and Frank attempt no more than a straight VistaVision record of their Broadway musical, and show a complete indifference to the possibilities of staging such an attractive number as 'If I Had My Druthers.'" John McCarten of The New Yorker wrote, "On Broadway the show was primitive; in the movies it is Neanderthal."
Үй медиасы
Фильм 2005 жылғы 19 сәуірде Paramount Home Entertainment компаниясы арқылы DVD форматында шықты.
The film was released on DVD on April 19, 2005, by Paramount Home Entertainment.