Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Албандық романист Фатос Конголи (12 қаңтар 1944 жылы туған) – албандық романист және қазіргі албан прозасын қолданушы.
Albanian novelist
Fatos Kongoli (born January 12, 1944) is an Albanian novelist and a utilizer of contemporary Albanian prose.
Өмірбаян
Конголи Елбасан қаласында туып өскен және Тиранадағы Кемал Стафа орта мектебінде білім алған. Қытай-Албан қарым-қатынасының уақытша тоқтатылу кезінде Қытайда университетте математиканы оқыған. Албаниядағы коммунистік кезеңде ол математик болып жұмыс істеді, бірақ ірі еңбектерін жариялаған жоқ.
Kongoli was born and raised in Elbasan and studied at the Qemal Stafa High School, in Tirana, Albania. He studied mathematics at university in China during the Sino Albanian split. During the communist era in Albania, he did not publish any major works, working as a mathematician.
Негізгі жұмыстар
Оның алғашқы ірі романы "Жоғалған" (I humburi, Тирана 1992; Ағылшын тіліндегі басылымы, 2007) 1991 жылдың наурыз айында жазылған. Онда 10 000-нан астам босқындар өткен өмірінен қашу және керемет Батысқа жету үшін тозығы жеткен, қатты тотыққан жүк кемесіне тығылып кірген. Олар Италияның оңтүстік жағалауына жағаланған, бірақ қабылданбаған күйде қалды. Кеме сапарға шығар алдында, басты кейіпкер Тесар Луми, барлық үмітінен айырылған "жоғалған" адам, серіктерін тастап, үйіне қайтады. "Мен түнгі қараңғылықта ауданыма оралдым. Ешкім мені кетіп бара жатқанымды көрген жоқ, ешкім мені қайтып келгенімді де байқамады." Роман осы сәтте Ходжаның ұзақ және жан түршігерлік диктатурасына оралып, 1960-1970 жылдардағы Албаниядағы күнделікті өмірді сипаттаған қорқыныш пен жалпыға ортақ үмітсіздік атмосферасын жаңғыртады. Тесар Луми өзен жағасында (алб. lumi) дүниеге келді, ал көз алдындағы Албанияның халықтық цемент зауыты шаңнан гөрі цементті аз өндірді. Әкесінің туысы елден қашқан болса да, Тесар университетте тіркелуге жетеді және Албанияның қызыл аристократиясының билеуші отбасыларының ортасына еніп, өзіне жат және ешқашан жат болатын ортаға қадам басады. "Кішкентай кезімде мен төмен расаға жататынымды, немесе сол кездегідей ойымша, тепкіленіп, қуылған құрт иттерге ұқсас екенімді түсіндім." Албанияның герметикалық және тұншықтыратын қоғамында тағдыры біржола шешілген Тесар, бос және үмітсіз өмір сүру үшін қайта оралады, мұнда батырлар жоқ. Өз тағдырын бақылауға тырысатын белсенді кейіпкерден немесе социалистік реализмнің оң батырынан мүлдем өзгеше, Тесар Луми әрекетке қабілетсіз және тіршілікке келмейді. Ол - көкжиектен күміс бұлттарды көріп, оларға ешқашан жете алмайтынын білетін барлық "жоғалғандардың" дауысы. "Менің өмірім - ешнәрседен басталып, ешқайда жетпейтін қарапайым адамның өмірі." 1992 жылы 10 000 данамен жарық көрген роман бірден оқырмандардың арасында кең танымал болды. Конголидің кейінгі романдары: "Куфома", Тирана 1994 ("Дене"), Албаниядағы сталиндік диктатураның соңғы онжылдықтағы адамдық емес машинадағы тағы бір жеңілген адамның тарихы; "Драгои и филдиште", Тирана 1999 ("Айдарлы аждаһа"), 1960 жылдары Қытайдағы албан студентінің өміріне арналған; және "Лекура е кенит", Тирана 2003, махаббат пен ұмытылған сезімдер туралы повесть. Конголидің романдары француз, неміс, итальян, грек, эсперанто, испан және словак тілдеріне аударылған.
His first major novel, The Loser (I humburi, Tirana 1992; English edition, 2007), is set in March 1991, when over 10,000 refugees scrambled onto a decrepit and heavily rusting freighter to escape the past and to reach the marvelous West. There they washed up, unwanted, on the shores of southern Italy. At the last moment before setting sail, protagonist Thesar Lumi, the 'loser' for whom all hope is too late, abandons his companions, disembarks and walks home. "I returned to my neighbourhood at the nightfall. No one had seen me leave and no one saw me come back." The narrative of the novel returns at this point to the long and numbing years of the Hoxha dictatorship to revive the climate of terror and universal despair which characterized day to day life in Albania in the 1960s and 1970s. Thesar Lumi was born on the banks of a river (Alb. lumi) in the looming shadow of the people's own cement factory, which produced more dust than it ever did cement. Despite a skeleton in the family closet, an uncle who had earlier fled the country, Thesar manages to get himself registered at the university, and penetrates briefly into a milieu which is not his own and never will be, that of the ruling families of Albania's red aristocracy. "At a tender age I learned that I belonged to an inferior race or, as I saw things at the time, to a category of mangy dogs to be kicked about and chased away." Thesar, whose fate in Albania's hermetic and suffocating society has been sealed once and for all, returns to live a life of futility and despair in a universe with no heroes. Far from the active protagonist struggling to control of his own destiny or even from the staid positive hero of socialist realism, Thesar Lumi is incapable of action and incapable of living. He is the voice of all the 'losers' who glimpse the silver clouds on the horizon and know full well that they will never reach them. "My existence is that of the mediocre, setting out from nothing and going nowhere." When first published in 1992, in what was a comparatively large edition of 10,000 copies, the novel found immediate success among the reading public. Among Kongoli's subsequent novels are: Kufoma, Tirana 1994 (The Corpse), the story of another loser caught up in the inhumane machinery of the last decade of the Stalinist dictatorship in Albania; Dragoi i fildishtë, Tirana 1999 (The Ivory Dragon), which focuses primarily on the life of an Albanian student in China in the 1960s; and Lëkura e qenit, Tirana 2003, a tale of love and forgotten affections. Kongoli's novels have been translated into French, German, Italian, Greek, Esperanto, Spanish and Slovak.