Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Потсдам қалалық сарайы (Potsdamer Stadtschloss) – Германияның Потсдам қаласында, Ескі базар алаңында, Святой Николай шіркеуінің (Nikolaikirche) жанында орналасқан ғимарат. Ол Бранденбург маркграфтары мен сайлаушыларының, кейін Пруссия корольдерінің, Пруссия корольдерінің және Германия императорларының екінші ресми резиденциясы (қысқы резиденциясы) болды. Екінші дүниежүзілік соғыста ауыр зақымдарға ұшыраған және кейін Шығыс Германияның коммунистік режимі тарапынан бөлшектелген, 2013 жылдың соңында тарихи фасады мен заманауи интерьері бар жартылай қайта құру аяқталды. Осыдан бері ғимарат Бранденбург федералды штатының парламентіне орналасқан.
The Potsdam City Palace (Potsdamer Stadtschloss) is a building in Potsdam, Germany, located on the Old Market Square, next to the St. Nicholas' Church (Nikolaikirche). It was the second official residence (the winter residence) of the margraves and electors of Brandenburg, later kings in Prussia, kings of Prussia and German emperors. Heavily damaged in World War II and later dismantled by the East German communist regime, the partial reconstruction, with historic facades and a modern interior, was completed in late 2013. The building has since served to house the parliament of the federal state of Brandenburg.
Тарих
Барокко сарайы 1662 жылдан 1669 жылға дейін бұрынғы бекініс орнында, князь-сайлаушы Фридрих Вильгельмнің басшылығымен салынды. 1744 жылдан 1752 жылға дейін Георг Венцеслаус фон Кнобельсдорф Фридрих II-нің тапсырысымен қайта жаңартылды, сондай-ақ ішкі безендіру жұмыстары да жүргізілді. Бұл сарай фредерикалық рококо стилінің ең маңызды мысалдарының бірі саналады. 1945 жылдың 14 сәуірінде одақтас әскерлерінің бомбалау шабуылы кезінде Қала сарайы қирап, өртенді, бірақ ғимарат құрылысының 83 пайызы сақталды. Бірақ, биліктегі коммунистік партия (ресми атауы: Германияның Социалистік Бірлік партиясы, SED) 1960 жылы идеологиялық себептермен қираған ғимаратты бұзды. Бұрынғы тұтас Ескі базар өз бетін жойды. Сарайдан тек қана атқорасы қалды, қазір онда Потсдам кино мұражайы орналасқан. 1991 жылы ГДР кезінде жоспарланған заманауи театрдың құрылысы Қала сарайының орнында басталды. Алайда, жоба тоқтап қалды. Біраз мөлшерде темір қаңқа орнатылғанымен, кейіннен ол бұзылып алынды.
The Baroque palace was constructed on the site of an earlier fortification from 1662 to 1669 under Prince Elector Friedrich Wilhelm, and was rebuilt from 1744 to 1752 by Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff under Friedrich II, who performed additional interior decoration. It stood as one of the most important examples of Frederician Rococo. During an Allied bombing attack on 14 April 1945 the City Palace was bombed and burned out, although 83 per cent of the building structure survived. However, the ruling communist party (official name: Socialist Unity Party of Germany, SED) demolished the ruin in 1960 for ideological reasons. The formerly cohesive Old Market lost its face. The only portion of the palace left standing was the stables, which today houses the Potsdam Museum of Film. In 1991 construction of a modern theatre, which had been initially planned under the GDR, began on the site of the City Palace. However, the project stalled. Although some steel framework was erected, it was subsequently torn down.
Қайта құру
Берлин қабырғасы құлағаннан кейін биліктегі Демократиялық социализм партиясы (бұрынғы Шығыс Германияның коммунистік SED) сарайды қайта құру туралы бастамаларды екі рет қабылдамады. Алайда, 1996 жылы Уэльс принцінің Лондон сәулет институтының Жас сәулетшілер жазғы академиясы жүргізген «Потсдам жобасы» күшті қолдау көрсетті. Жоба сарайдың тарихи контурын жартылай қайта құру арқылы қалпына келтіруді ұсынды. Берлиндегі заңгер және жылжымайтын мүлік кәсіпкері Майкл Шене, ескі ғимараттарды сатып алып, жаңартумен айналысатын, алаңдағандықтан, Потсдамның орталық бөлігі қалпына келтірілмейінше қаланың дамымайтынына сенді. 1996 жылы ол қайта құруға алғашқы әрекет жасады, арнайы қор құрды. Жаңа сарайда галереялар, мұражайлар мен кафелер немесе жоғарғы қабаттарда пәтерлер мен кеңселер орналасатын болып жоспарланған. Бірақ, Потсдамның түрлі топтарының қарсылығы жобаны жеңді және жиналған қаражат қайтарылды. Бірақ, көп ұзамай PDS саясаткері, қалалық кеңестің төрағасы Біргит Мюллер сарайдың басты есігі – Фортуна қақпасын қайта құруды қолдауға келісті. Бұл мүмкіндік те аз болды, себебі PDS жақын арада қайта құруға ресми түрде қарсы шықты. Мэттиас Платцектің басшылығындағы СДПК да Шенеге қолдау көрсетті. 2000 жылы Потсдам қалалық кеңесі түнгі дауыс беруде қайта құруға дауыс берді, бірақ бұл мемлекеттік деңгейде қолдау таппады, сонымен қатар сол кезде экономикалық дағдарыс болды. Экономика жақсарғаннан кейін, 2005 жылдың мамырында парламенттің ГДР ғимаратынан шығып, тарихи сарайдың сыртқы пішініндегі жаңа парламент ғимаратына көшуге келісім болды. Бұл ретте де қайта құруға қарсылар көп болды. Сол кездегі қаржы министрі Рейнер Шпеер жобаны тоқтатуға бірнеше рет тырысты. Сарайдың қабырғаларының бірінде «Ceci n'est pas un château» («Бұл сарай емес») деген жазу бар, бұл Рене Магриттің «Имперіалдық сатқындық» картинасына сілтеме жасайды – «Ceci n'est pas une pipe».
After the fall of the Berlin Wall, the ruling Party of Democratic Socialism (the former East German communist SED) twice rejected initiatives to reconstruct the Palace. However, in 1996 strong encouragement was provided by the "Potsdam Project" run by the Summer Academy for Young Architects of the Prince of Wales's London Institute of Architecture. The Project recommended reinstatement of the historical footprint of the Palace via a partial reconstruction. A Berlin lawyer and real estate entrepreneur, Michael Schöne, who bought and renovated old buildings, was troubled by the wasteland of the site, believing that Potsdam would never work until its core was restored. In 1996 he initiated the first attempt at reconstruction, with the launch of a fund. The vision was that the new palace would be home to galleries, museums and cafes or upstairs apartments and offices. However, opposition from various Potsdam cliques defeated the project and the collected monies were returned to the donors. However, shortly afterwards the PDS politician Birgit Müller, then chairman of the City Council, agreed to support the reconstruction of the main portal of the Palace, the Fortuna Gate. It was a small window in time, as the PDS would soon officially oppose reconstruction. The SPD under Matthias Platzeck also supported Schöne. In a dramatic night vote, in 2000 the Potsdam City Council voted for reconstruction, but this had real no support at the state level, and at the time there was a recession. When the economy improved, in May 2005 there was agreement that the parliament would relocate from its GDR building to a new parliament building in the external forms of the historic palace. Despite this, the reconstruction still had strong opponents. Rainer Speer of the SPD, then finance minister, repeatedly tried to stop the project. On one of the walls of the Palace there is an inscription "Ceci n'est pas un château" ("This is not a palace"), an allusion to René Magritte's painting The Treachery of Images – "Ceci n'est pas une pipe".