Кіріспе

Аккордтың екінші инверсиясы – үш дыбысты, жеті дыбысты немесе тоғыз дыбысты аккордтың дыбысталуы, онда аккордтың бесіншісі бас нотасы болып табылады. Осы инверсияда бас нотасы мен аккордтың тамыры арасында төртінші интервал болады, бұл дәстүрлі түрде диссонансқа жатады. Сондықтан, қозғалысқа және аяқталуға бейімділік туады. Нотацияда, аккордтың орнынан кейін "c" әрпімен белгіленеді (мысалы, Ic, Vc немесе IVc). Фигуралы бас жазуда екінші инверсиялық үш дыбысты аккорд – аккорд (I-дегідей), ал екінші инверсиялық жеті дыбысты аккорд – аккорд болып табылады. Бас нотасынан жоғары кез келген дыбысталуға рұқсат етіледі. Екінші инверсиялық аккордта бас нотасында міндетті түрде бесінші дыбыс болуы керек, бірақ тамыр мен үшінші дыбыстың одан жоғары кез келген реттелуі мүмкін, соның ішінде екі рет қайталану, күрделі интервалдар және дыбыстардың жіберілуі (G C E, G C E G', G E G C' E', және т.б.).

Мысалдар

C мажорлық үш дыбыстың екінші инверсиясында бас G болады – үш дыбыстың бесіншісі. Түбір мен үшінші дыбыстар оның үстіне орналасып, G бас нотасынан төртінші және алтыншы интервалдарын құрайды. G доминантты жетінші аккордының екінші инверсиясында бас нотасы D, жетінші аккордтың бесіншісі.

Түрлері

Екінші инверсияның төрт түрі бар: каденциялық, өткізілімдік, қосымша және бас арпеггециясы.

Каденциалдық

Каденциалдық екінші инверсиялық аккордтар әдетте I V I немесе оның I V I сияқты түрлерінде қолданылады. Осы түрінде аккорд кейде каденциалдық аккорд деп аталады. I-ден кейінгі аккорд көбінесе V-ті әлсізден күшті прогрессияға енгізетін аккорд болып табылады, мысалы, II V-ді II I V-қа немесе IV V-ді IV I V-қа өзгертеді. Каденциалдық аккордты екі түрлі жолмен талдауға болады: біріншісі оны екінші инверсиялық аккорд ретінде белгілейді, ал екіншісі оны тұрақты бас үстінен дауыс жүргізуді қамтитын көлденең прогрессияның бөлігі ретінде қарастырады. Бірінші белгілеуде каденциалдық аккордта V I прогрессиясы кездеседі. Көптеген ескі гармония оқулықтары осы белгіні қолданады және оның тамыры 19 ғасырдың басына дейін жетеді. Екінші белгілеу бойынша, бұл аккорд тоникалық үшіннің инверсиясы емес, доминантты гармонияға ажыратылатын диссонанс ретінде қарастырылады. Бұл I деп белгіленеді, мұнда V аккордының инверсиясы емес, V-ге екі рет апподжиатура (яғни, V) төмен қадаммен ажыратылады. Бұл функция 4–3 суспензиясының ажыратылуына өте ұқсас. Бірнеше заманауи оқулықтар каденциалдық аккордты осы тұжырымдамада қарастыруды ұсынады, оның тамыры да 19 ғасырдың басына дейін жетеді.

Өту

Екінші инверсиялық хордты қолданатын прогрессияда бас екі тон арасынан квинте (немесе үшінші) қашықтықтағы екі нотаның арасымен өтеді (әдетте, бірдей гармониялық функциясы болады). I-ден I-ге өтетін кезде, V хорды олардың арасына қоюға болады, бірақ кейбіреулер VII-ні V-ке қарағанда қолайлырақ деп санайды, бұл бас партиясында жартылай тонмен қозғалыс тудырады (диатоникалық сатылар – – ). Бұл прогрессия кері бағытта да қолданылуы мүмкін: I V I. Маңыздысы, V хорды екі тұрақты хордтың арасында өтетін хорд ретінде қарастыру керек. Ол осы екі хордтың арасындағы әлсіз үзілісте пайда болады. Жоғары регистрдегі дауыстар әдетте жартылай тонмен қозғалады (немесе өз орнында қалады) осы прогрессияда.

Көмекші (немесе педаль)

Көмекші (немесе педальді) екінші инверсиялық аккордты қолданатын прогрессияда, IV аккорды I IV I прогрессиясындағы көрші нотаны үйлестіру қызметін атқарады. Бұл прогрессияда үшінші және бесінші сатылар бір қадам жоғары көтеріліп, содан кейін қайта төмендейді, бұл жоғары дауыстағы дыбырлардың үйлесімділігін жасайды.

Бас арпегдеуі

Бұл прогрессияда бас нотасы аккордтың тамыры, үшінші және бесінші сатыларын арпеджиомен ойнайды. Бұл тек әсем әуендік өрнек, бірақ бас нотасында бесінші сатысы болғандықтан, бұл екінші инверсияның бас арпеджиосы деп аталады.