Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық цирк иесі және қару-жарақ офицері (1837 – 1919)
British circus owner and officer of arms (1837 – 1919)
Сэр Уильям Генри Уэлдон (шамамен 1837 – 25 тамыз 1919) Лондондағы қару-жарақ колледжінде ұзақ қызмет еткен қару-жарақ офицері болды. Уэлдон қару-жарақ колледжінің херальдтары арасында ерекшеленеді, себебі ол бір кезде цирк иесі болған. Ол әйелімен ұзаққа созылған және көпке танымал азаматтық сот ісіне қатысты.
Sir William Henry Weldon (c. 1837 – 25 August 1919) was a long serving officer of arms at the College of Arms in London. Weldon is most unusual among the heralds of the College of Arms for having once been the owner of a circus. He was involved in a long standing and very public civil suit with his wife.
Өмірбаян
Уэлдонның қару колледжіндегі мансабы 1870 жылы оның Руж Драконның қару-жарақтарын ұстаушысы болып тағайындалуымен басталды. 1880 жылы ол Виндзордың қару-жарақтарын ұстаушысы болып тағайындалды. 1894 жылы Норройдың қарулы королі болып тағайындалып, 1911 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті, содан кейін Кларенсудың қарулы королі болды. Уэлдон соңғы лауазымында 1919 жылға дейін қызмет етті. 1902 жылы король Эдуард VII оны Корольдік Виктория орденінің командирі (CVO) етіп тағайындады, ал кейін орденнің командирі (KCVO) дәрежесіне көтерді. Оның бұрынғы әйелі – Георгина Уэлдон, ақылсыздық заңдарына қарсы күрескен, Виктория дәуіріндегі белгілі сот процестерінің қатысушысы және танымал әуесқой сопрано. Олар 1860 жылы Гэмпширдегі Альдершотта, оның әкесінің қарсылығына қарамастан үйленді. Кейін Лондонның Блумсбери ауданындағы Тависток үйінде тұрды, бір кезде француз композиторы Шарль Гуно сонда тұрып өткен. Гуно мен миссис Уэлдонның махаббатта екендігі туралы әңгімелер тарады. Гуно Парижге әйеліне қайтқанда, Уэлдондар оның барлық мүліктерін, тіпті жаңа операның жобалық ноталарын қайтарудан бас тартты. 1863 жылы Уильям Уэлдон он тоғыз жасар Энни Стэнли Добсонды (1843 жылы туған) сүйіктісі етіп алды, ол өмірінің соңына дейін оның құпия серігі болды. Ол жесір екенін айтып, Уэлдон және Лоу деген есімдермен танысты, сондай-ақ оған Фрэнсис Стэнли Лоу (1868-1955) деген ұлды сыйлады, ол Харроу колледжінде білім алды. Ф.С. Лоу ынталы және табысты қайық жүзуші болды, сонымен қатар Skiff Racing Association және Remenham Club ұйымдарын құруға белсенді қатысты. Әжесі қайтыс болғаннан кейін Уэлдон жылына 10 000 фунт стерлинг мұраға ие болды. 1870 жылы ол Блумсберидегі Тависток үйін жалға алды, онда бұрынғы тұрғыны Чарльз Диккенс салған шағын театр бар еді. 1875 жылға қарай Уэлдон әйелі Тависток үйінде ашқан жетімдер үйінің жобасынан және оның спиритизмге қызығушылығының артуынан жалықты. Олар баласыз болды және ажырасып кетті, Уэлдон әйеліне Тависток үйін жалға беруге және қаржылық келісім ретінде жылына 1000 фунт стерлинг төледі. 1878 жылы ол осы төлемді азайту немесе тоқтатуды қалады және Джорджинаның спиритизмге деген қызығушылығын пайдаланып, оның ақылсыз екенін дәлелдеуге тырысты, осылайша оны Л. Форбс Уинслоу басқаратын психиатриялық ауруханаға жапқысы келді. Георгинаны қажетті екі дәрігер қарады, олар оны музыкалық жетімханасына қызығушылық танытқандай болып, алдап сұхбат алды, содан кейін олар ақылсыздық туралы бұйрыққа қол қойды. Георгина бірдеңе дұрыс емес екенін сезіп, психиатриялық ауруханадан келген адамдар күшпен алып кетуге келгенде қашып, бұйрықтың күшіне енген жеті күн бойы тұтқындалудан жалтарды. Содан кейін ол Bow Street Магистратура сотына күйеуі мен дәрігерлерге шабуыл жасады деген айыптамамен жүгінді. Сот оның жағдайына көңіл бөлді және оның ақыл-есі сау екеніне сенді, бірақ Виктория заңына сәйкес, үйленген әйел күйеуіне қарсы азаматтық іс қозғауға құқылы емес еді. Алайда, өзінің құқылы екенін дәлелдегеннен кейін, миссис Уэлдон өзінің оқиғасын күнделікті газеттерге және спиритуалистік баспасөзге сұхбат беру арқылы жариялады, күйеуі мен екі дәрігерді өзіне қарсы қылмыстық іс қозғауға итермелеуге тырысты.
Weldon's career at the College of Arms began in 1870 with his appointment as Rouge Dragon Pursuivant of Arms in Ordinary. This was followed in 1880 with an appointment as Windsor Herald of Arms in Ordinary. He was appointed Norroy King of Arms in 1894 and served in that post until 1911, when he was made Clarenceux King of Arms. Weldon served in the final post until 1919. He was appointed a Commander of the Royal Victorian Order (CVO) by King Edward VII in 1902, and was later promoted to a Knight Commander (KCVO) of the Order. His estranged wife was Georgina Weldon, campaigner against the lunacy laws, a celebrated litigant and noted amateur soprano of the Victorian era. They married in 1860 at Aldershot in Hampshire, against her father's wishes. They later lived in Tavistock House in Bloomsbury, London, and for a period the French composer Charles Gounod lodged with them. There were rumours that Gounod and Mrs Weldon were lovers. When Gounod returned to his wife in Paris the Weldons refused to return his belongings, including a draft score for a new opera. In 1863 William Weldon took a mistress, the nineteen year old Annie Stanley Dobson (born 1843), who secretly became his partner for life. She claimed to be a widow and went by the names Mrs Weldon and Mrs Lowe, and gave him a son, Francis Stanley Lowe (1868 1955), who was educated at Harrow. F. S. Lowe became an enthusiastic and successful oarsman, and was instrumental in founding the Skiff Racing Association and the Remenham Club. On the death of his grandmother Weldon inherited £10,000 a year and in 1870 he leased Tavistock House in Bloomsbury, which had a small theatre that had been added by Charles Dickens, a former resident. By 1875 Weldon had tired of the orphanage scheme his wife had set up in Tavistock House, and her growing interest in spiritualism. The couple were childless and separated, Weldon giving his wife the lease to Tavistock House and £1000 a year as a financial settlement. By 1878 he wanted to reduce or stop this payment, and tried to use Georgina's interest in spiritualism to prove that she was insane in an attempt to have her confined in a lunatic asylum kept by L. Forbes Winslow. Georgina was seen by the necessary two doctors, who obtained an interview with her under false pretences, pretending they were interested in her musical orphanage, and they signed the lunacy order. Georgina realised that something was wrong and, when people from the asylum arrived to take her away by force, she escaped and evaded capture for the seven days that the order remained valid. She then went to Bow Street Magistrates' Court to press charges for assault against her husband and the doctors. The magistrate sympathised with her situation and was convinced that she was sane, but, under Victorian law, a married woman could not instigate a civil suit against her husband. However, having proved her point, Mrs Weldon publicised her story by giving interviews to the daily newspapers and the spiritualist press in an attempt to provoke her husband and the two doctors into suing her for libel.