Пруссияның Италияға құштарлығы: Шарлоттенхоф сарайының Рим ванналары
Roman Baths (Potsdam)
Прусский король Фридрих Вильгельм IV вдохновленный Италией построил Римские бани в Потсдаме (1829-1840). Архитектура, Шинкель, Персиус – история и детали!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Потсдамдағы Сансуци саябағындағы Шарлоттенхоф сарайының солтүстік-шығысында орналасқан Рим моншалары (Рёмишен Бэйдер) жасаушысы Фридрих Вильгельм IV Пруссияның Италияға деген құштарлығын ("Italiensehnsucht") көрсетеді. 1829 және 1840 жылдар аралығында салынған сәулеттік кешенде әртүрлі классикалық римдік және ежелгі итальяндық стильдер үйлесім тапқан.
The Roman Baths (die Römischen Bäder), situated northeast of the Charlottenhof Palace in the Sanssouci Park in Potsdam, reflect the Italiensehnsucht ("Sehnsucht/longing for Italy") of its creator Frederick William IV of Prussia. Various classical Roman and antique Italian styles were melded into an architectural ensemble, created between 1829 and 1840.
Дизайн
Фредерик Вильгельм тақ мұрагері болған кезеңде Шарлоттенхоф (1826–1829) мен Рим ванналарын (1834–1840) салдыруға бұйрық берді. Көптеген идеялар ұсынып, көптеген жобаларды өзі дайындаған, өнерге бейім мұрагердің сәулетші Карл Фридрих Шинкельдің жоспарларына елеулі ықпалы болды. Нақты құрылыс жұмыстарын басқару Шинкельдің шәкірттерінің бірі Людвиг Персиусқа жүктелді.
While still crown prince, Frederick William commissioned both Charlottenhof (1826 1829) and the Roman Baths (1834 1840). Coming up with numerous ideas and drawing many actual drafts, the artistically inclined heir to the throne had considerable influence on the plans of the architect, Karl Friedrich Schinkel. Charged with managing the actual construction was one of Schinkel's students, Ludwig Persius.
Стиль
Бағбанның үйі (Gärtnerhaus) (1829–30) және бағбанның көмекшілеріне арналған үй (Gärtnergehilfenhaus) (1832) екеуі де итальяндық ауыл вилласы стилінде (Landhausstil) салынған. Рим моншасы, оның аты бүкіл кешенге берілген, ежелгі виллалар үлгісінде жасалған. Классикалық антикалық ғибадатханалар үлгісінде салынған шағын шай павильоны (Teepavillon) (1830) олармен бірге перголалар, аркадалар және бақшалармен байланысқан ғимараттар кешенін құрайды. Жеке ғимараттар негізінен Шинкельдің 1828 жылы Италияға жасаған екінші сапарынан шабыт алды. Осылайша, ешқашан суға түсу орны ретінде пайдаланылмаған Рим моншасы, патшаның Италияға құштарлығының және романтикалық қиялының арқасында пайда болды. Бөлмелердің атаулары көне виллалар мен рим моншаларының араласуын көрсетеді. Атриум – рим үйінің ауласы, қабылдау бөлмесі болып табылады. Имплювиум, шын мәнінде, жаңбыр суын жинауға арналған құрылғы ғана, ол орналасқан бөлмеге атын берген. Виридариум (жасыл үй) – іс жүзінде кішкентай бақ. Римдіктердің моншаларымен байланысты қосымша атаулар: Аподитерий – киім ауыстыратын бөлме және Калдарий.
The gardener's house (Gärtnerhaus) (1829–30) and the adjacent house for the gardener's helpers (Gärtnergehilfenhaus) (1832) were both built in Italian country villa style (Landhausstil). The Roman Bath, which gave its name to the ensemble in its entirety, was styled after ancient villas. Together with a small tea pavilion (Teepavillon) (1830), modelled on temples of classical antiquity, they form a complex of buildings tied together by pergolas, arcades and garden spaces. The individual buildings were largely inspired by Schinkel's second trip to Italy in 1828. Thus the Roman Bath, which has never actually been used as a bathing facility, came into being thanks purely to the romantic fantasy of the royal Italophile. The names of the rooms connote a mixture of antique villas and Roman baths. The atrium, the courtyard of a Roman house, is the reception area. The Impluvium, actually only a glorified rainwater collection device, gives its name to the whole room in which it is located. The Viridarium (greenhouse) is actually a small garden. Additional names associated with Roman thermal baths are Apodyterium for the changing room and Caldarium.
Орналасқан жері
Бүкіл ностальгиялық туынды Питер Жозеф Ленне Шарлоттенхоф аумағын ландшафтық жобалау кезінде жасаған жасанды көлдің жағасында орналасқан. «Машиналы тоған» (Maschinenteich) деп аталатын бұл су қоймасы, 1923 жылы бұзылған бу машинасы ғимараты мен оған іргелес сорғы стансасынан атын алған. Бұрынғы ғимараттың орнындағы құдықтың үлкен қабырғасы оның орналасқан жерін көрсетеді. Бу машинасы Шарлоттенхофтың жасанды суларын қоздырып қана қоймай, оның түтін шығаратын қондырғылары сол кездегі прогресс пен жетілген технологияның символы болды.
The whole nostalgic creation is on the bank of an artificial lake created during Peter Joseph Lenné's landscaping of the Charlottenhof grounds. The so called machine pond (Maschinenteich) gets its name from a steam engine building and an adjacent pumping station torn down in 1923. The large hull of a well marks the location of the former building. The steam engine was not just responsible for keeping the artificial waters of Charlottenhof moving – its smokestacks were also a symbol of progress and what was at its time advanced technology.