Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1973 жылы жарық көрген Реймонд Уильямстың "Ел және қала" кітабы – мәдени талдауға арналған еңбек. Бұл кітап алғаш рет 1973 жылы жарияланды.
1973 book by Raymond Williams
The Country and the City is a book of cultural analysis by Raymond Williams which was first published in 1973.
Шығу тегі
Уэльс шекарасынан, Қара таулардағы ауылдан келген Реймонд Уильямс Кембридж университетінде оқытылған ауыл өмірінің бейнелері оның көріп өткендерімен сай келмейтінін байқады. Кембриджтегі ғалым ретінде ол осы қайшылықты зерттеп, талдады, сондай-ақ Ұлыбританияда ешқашан ауылдан толық бөлінбеген қала туралы қарама-қайшы идеяны қарастырды. Қаласыз ауыл өмірі әлемнің басқа аймақтарында болған, бірақ Ұлыбританияда ол ұзаққа созылмады. 2-тарау, «Перспектива мәселесі», ежелгі, үздіксіз ауылдық өмірдің жақында аяқталғаны туралы ойды зерттейді. Авторлар көбінесе осы уақыттан тыс құрылымды өздерінің балалық шағында еске алады. Алайда, сол кездегі жазушылардың шығармаларына көз салсақ, олар осы уақыттан тыс құрылымның бұрынғы жазушылардың балалық шағында-ақ жоғалып кеткенін көрсетеді. Ол Уильям Лэнглендтің «Пирс Плоумен» және Папа Иннокентий III-нің еңбектеріне, сәйкесінше XIV және XII ғасырлардағы мысалдар келтіреді, бірақ осы тізімді Едем бағына дейін жалғастыруға болатынын айтады. Ол осыны «эскалатор» деп атайды, ол пастораль туралы кең мағынадағы әңгімелерді түсіндіруге емес, «әр түрлі естеліктерді нақты талдауға» мүмкіндік береді. (12-бет)
Coming from the Welsh border, a village in the Black Mountains, Raymond Williams found that the images of rural life taught at the University of Cambridge did not match what he had seen. As an academic at Cambridge, he studied and examined the contradiction, along with the contrasting idea of the city, which in the United Kingdom has never been separate from the countryside. Rural life without cities had existed in other parts of the world, but not for a very long time in Britain. Chapter 2, A Problem of Perspective, examines the idea that an ancient continuous rural life has recently ended. Authors generally remember this timeless order existing in their own childhood. But look at writers from the time of their childhood, and they consider that the timeless order has already vanished, having still existed in the older writer's childhood. He gives a chain of examples, going back as far as William Langland’s Piers Plowman and Pope Innocent III in the fourteenth and twelfth centuries, respectively, but suggests one could continue doing so all the way back to Eden. This “escalator”, as he calls it, does not serve to explain a greater narrative about pastoralism, but rather allows him to employ “precise analysis of each kind of retrospect, as it comes.” (p. 12)
Қалалық өмір де зерттеледі – қараңыз, әсіресе 19-тарау, «Қараңғылық пен Нұр қалалары».
Urban life is also examined see in particular chapter 19, Cities of Darkness and of Light.
Елі мен қала туралы пікір
"Ел және қала" еңбегінде Реймонд Уильямс 16 ғасырдан бері ағылшын әдебиетіндегі ел мен қаланың бейнелерін және осы бейнелердің Англиядағы капиталистік дамумен байланысты әлеуметтік және экономикалық өзгерістерді түсіндірудің басты символына айналуын талдайды. Уильямс ауыл өмірін қарапайым, табиғи және таза деп елестеуді жоққа шығарып, елдің алтын ғасыр ретіндегі бейнесін сақтайды. Уильямс бұл туралы: «Бұл – естелік қызметін атқаратын миф, ол 16 ғасырдан бері елдегі таптық қақтығыстарды, аділсіздік пен жаулықты жасырады», – дейді. Уильямс осы бейнелердің ағылшын ақындарының, романистердің және эссеистердің шығармаларында қалай бейнеленгенін көрсетеді. Бұл авторлар ауылдық және қалалық арадағы айырмашылықты ғана көрсетпеген, сонымен қатар олардың еңбектері қолданыстағы әлеуметтік тәртіпті ақтауға да қызмет етті. Ал қала ағылшын романдарында капиталистік өндіріс, еңбек, тұру орыны және қанаудың символы ретінде бейнеленеді, ол елдің «қара айнасы» болып көрінеді. Ел – Еден бағындай, ал қала – қазіргі заманның ортасы, жалғыздық пен романтизмнің жоғалу орны болды. Чарльз Диккенс пен Томас Хардидің романдары жоғалғандық сезімін, сонымен қатар жалғыз және оқшауланған жандардың арасындағы үйлесімділікті көрсетеді. Уильямс үшін «ел мен қаланың қарама-қарсылығы – біздің өміріміздің маңызды бөлігін және қоғамымыздың дағдарыстарын сезінуге көмектесетін негізгі формалардың бірі» (289-бет). Бұл идеялар қандай тәжірибелерді түсіндіреді және неге осы кезеңде немесе сол кезеңде белгілі бір формалар пайда болады немесе қайталанады? Осы сұрақтарға жауап беру үшін Уильямс «бізге идеялардың әртүрлі формаларын тарихи және сын тұрғысынан зерттеу қажет» (290-бет) дейді. Осы тарихи көзқарас Уильямстың еңбегін маңызды етеді, себебі ол қаланы жамандық ретінде қарастырып, ауылда бейбітшілік пен келісімді іздеудің қарапайым, екіұшты түсіндірмесін қабылдамайды. Керісінше, Уильямс ауылды қаламен тығыз байланысты деп санайды. Тарихи тұрғыдан, өмірдегі форманы іздеу барысында Уильямс өзінің ең танымал екі санаттарын бөліп көрсетеді: «таныс қауымдастықтар» және «сезім құрылымы». Ғасырлар бойы Уильямс сезімнің басым құрылымын сипаттайды – қоғамның институционалды және идеологиялық ұйымынан өзгеше, қауымдастықтың өмірлік тәжірибесінің іздері. Осыған ұқсас, Уильямс көптеген романдарды «таныс қауымдастықтар» деп санайды, себебі «романист адамдарды және олардың қарым-қатынастарын түсінікті және жеткілікті жолдармен көрсетуге мүмкіндік береді» (163-бет). Қорыта айтқанда, Уильямс былай деді: «Бұл әрқашан шектеулі зерттеу болды: бір дәстүрдегі ел мен қала. Бірақ бұл мені оның мағынасын, салдары мен басқалармен байланысын ұсынуға жеткізді: талқылау және түзету үшін; көптеген мүмкін ынтымақтастық жұмыстары үшін; бірақ ең бастысы – тәжірибе мен оны өзгерту жолдарының мағынасын күшейту үшін, біз өмір сүретін көптеген елдер мен қалаларда» (306-бет).
In The Country and the City, Raymond Williams analyzes images of the country and the city in English literature since the 16th century, and how these images become central symbols for conceptualizing the social and economic changes associated with capitalist development in England. Williams debunks the notion of rural life as simple, natural, and unadulterated, leaving an image of the country as a Golden age. This is, according to Williams, “a myth functioning as a memory” that dissimulates class conflict, enmity, and animosity present in the country since the 16th century. Williams shows how this imagery is embedded in the writings of English poets, novelists and essayists. These writers have not just reproduced the rural urban divide, but their works have also served to justify the existing social order. The city, on the other hand, is depicted in English novels as a symbol of capitalist production, labor, domicile, and exploitation, where it is seen as the “dark mirror” of the country. The country represented Eden while the city became the hub of modernity, a quintessential place of loneliness and loss of romanticism. In the novels of Charles Dickens and Thomas Hardy, there seems to be a feeling of loss, and at the same time a sense of harmony among the lonely and isolated souls. For Williams, “the contrast of the country and city is one of the major forms in which we become conscious of a central part of our experience and of the crises of our society” (p. 289). What kinds of experience do the ideas appear to interpret, and why do certain forms occur or recur at this period or at that? To answer these questions, Williams argues that “we need to trace, historically and critically, the various forms of the ideas” (p. 290). It is this historical perspective that makes Williams's work essentially important for it rejects a simple, dualistic explanation of the city as evil in search of peace and harmony in the countryside. Instead, Williams sees the country as inextricably related to the city. In search of the historical, lived form, Williams distinguishes two of his best known categories: “knowable communities” and the “structure of feeling.” Over the centuries, Williams describes the prevailing structure of feeling—traces of the lived experience of a community distinct from the institutional and ideological organization of the society—in the works of poets and novelists. In the same vein, Williams sees most novels as “knowable communities” in the sense that the “novelist offers to show people and their relationships in essentially knowable and communicable ways” (p. 163). In sum, Williams notably said: “It was always a limited inquiry: the country and the city within a single tradition. But it has brought me to the point where I can offer its meanings, its implications and its connections to others: for discussion and amendment; for many kinds of possible cooperative work; but above all for an emphasis—the sense of an experience and of ways of changing it—in the many countries and cities where we live” (p. 306).
Дәйексөздер
Ауыл мен қала арасындағы қарама-қайшылық, өмір салтының ең негізгі түрлері ретінде, ежелгі заманға дейін жетеді.
"A contrast between country and city, as fundamental ways of life, reaches back into classical times."