Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапон бактериологы (1873–1938)
Japanese bacteriologist (1873–1938)
Сахачиро Хата (秦 佐八郎) – Китасато Шибасабуро басшылығымен бубондық обаны зерттеген және 1909 жылы Пол Эрлихтің зертханасында Арсфеномин препаратын жасауға көмектескен көрнекті жапон бактериологы. Хата Нобель сыйлығына үш рет ұсынылған, оның біреуі 1911 жылы химия саласы бойынша швейцариялық хирург Эмиль Кохерден, ал қалған екеуі 1912 және 1913 жылдары физиология немесе медицина саласы бойынша жапондық әріптестері Хаязо Ито мен Г. Осавадан болған. Хата Китасатоның ассистенты болып жұмыс істеді және оба мен басқа да жұқпалы аурулардың алдын алу бойынша зерттеулер жүргізді. Хата 1897 жылы Жапонияда ауруларды бақылау үшін алғашқы заңдық негіз ретінде қабылданған «Жұқпалы ауруларды алдын алу туралы заңды» әзірлеуге көмектесті. Бұл заң бойынша, ауруларды бақылау мақсатында белгілі бір аурулар туралы денсаулық сақтау мекемелеріне міндетті түрде хабарлау қажет болды.
Sahachirō Hata (秦 佐八郎) was a prominent Japanese bacteriologist who researched the bubonic plague under Kitasato Shibasaburō and assisted in developing the Arsphenamine drug in 1909 in the laboratory of Paul Ehrlich. Hata received three unsuccessful nominations for the Nobel Prize, one from Swiss surgeon Emil Kocher for Chemistry in 1911 and two by Japanese colleagues Hayazo Ito and G Osawa for Physiology or Medicine in 1912 and 1913, respectively. Hata worked as an assistant for Kitasato and conducted research into the prevention of plague and other epidemic diseases. Hata helped formulate the "Communicable Disease Prevention Law," which was enacted in 1897 as the first legal framework for disease control in Japan. Among other things the law mandated reporting of certain disease to a public health agency in service of their control.
Сифилис ауруының "жақсы дәрісін" табу
1909 жылы Сахачиро Хата Германияның Франкфурт қаласындағы Пауль Эрлихтің Ұлттық эксперименталды терапия институтының зертханасына жұмыс істеуге барып, Эрлихке сифилис ауруын емдеу үшін "сиқырлы оқ" деп аталатын препаратты жасауға көмектесті. Сифилис алғашқыда өте улы сынапты жергілікті түрде қолдану арқылы немесе ішке қабылдау арқылы емделген. Хата сифилиспен зарарланған қоянға 606-шы қосылысты, арсфенаминді инъекция жасағанда, ол сифилиске қарсы тиімді екенін анықтады. Бұл қосылыс 606 деп аталды, себебі Эрлих пен Хата осыған дейін 606 түрлі қосылысты сынаған еді. Арсфенамин алғаш рет Эрлихтің бұрынғы ассистенттері тарапынан сыналып, тиімсіз деп табылған, сондықтан осы маңызды жаңалықтың кешігуіне олардың жеткіліксіз әдістері себеп деп айтылды. Препарат "Сальварсан" деген атпен сатылды және "құтқаратын мышьяк" ретінде, сондай-ақ алғашқы жасалған антибиотик ретінде халықаралық деңгейде танылды.
In 1909, Sahachiro Hata went to work in Paul Ehrlich's laboratory, the National Institute for Experimental Therapeutics, in Frankfurt, Germany to help Ehrlich in his quest to develop a treatment for syphilis called the 'magic bullet.' Syphilis was initially treated by topical application or ingestion of mercury, which was very toxic. When Hata injected compound 606, arsphenamine, into rabbits infected with syphilis, he found it to be effective against syphilis in vivo. It was called compound 606 because it was the 606th compound that Ehrlich and Hata tested. Arsphenamine was first thought to be ineffective when it was tested by Ehrlich's former assistants, so their inadequate methods were blamed for the delay of this important discovery. The drug was marketed under the name Salvarsan and gained international acclaim as the "arsenic that saves" and as the first man made antibiotic.