Агунг – Филиппин мен Индонезия халықтарының дәстүрлі музыкалық аспабы. Күлінтаң ансамблінде қолданылады, тартымды дыбысымен ерекшеленеді. Музыка, аспаптар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индонезиялық-филиппиндық дәстүрлі музыкалық аспап
Indonesian Philippine traditional musical instrument
музыкалық аспап
the musical instrument
Агунг – филиппиннің Магуинданао, Маранао, Сама Бажау және Таусуг халықтары кулитанг ансамбльдерінде қолдаушы аспап ретінде пайдаланатын, кең жиекті, тік ілінген екі гонгтан тұратын жиынтық. Агунг сондай-ақ Палаван, Панай, Миндоро, Минданао, Сабах, Сулавеси, Саравак және Калимантан аймақтарында кездесетін басқа да топтардың арасында агунг оркестрінің маңызды бөлігі ретінде кең таралған.
The agung is a set of two wide rimmed, vertically suspended gongs used by the Maguindanao, Maranao, Sama Bajau and Tausug people of the Philippines as a supportive instrument in kulintang ensembles. The agung is also ubiquitous among other groups found in Palawan, Panay, Mindoro, Mindanao, Sabah, Sulawesi, Sarawak and Kalimantan as an integral part of the agung orchestra.
Сипаттама
Агунг – үлкен, ауыр, кең жиекті, қазан тәрізді гонг. Агунг кулитанг оркестрінде төмен дыбыс шығарады және салмағы 13 пен 16 фунт аралығында болады, бірақ оны жасау үшін қолданылатын металлға (бронза, мыс немесе темір) байланысты, әрқайсысының салмағы 5 фунттан бастап 20 немесе 30 фунтқа дейін жете алады. Олардың диаметрі гандинаннан кіші, шамамен 1,5-тен 2 футқа дейін ұзын, бірақ олардың такилиданы (жиегі) соңғысынан әлдеқайда терең бұрылған, қақпағымен бірге ені 12-13 дюйм (330 мм) құрайды. Олар еденнен жоғары, бел деңгейінде немесе одан сәл төмен ілгіш арқылы ілінеді, мықты ағаш бұтақтары, үйдің қабырғалары, төбе немесе гонг тұғыны сияқты құрылымдарға бекітіледі.
The agung is a large, heavy, wide rimmed gong shaped like a kettle gong. of the agung produces a bass sound in the kulintang orchestra and weighs between 13 and 16 pounds, but it is possible to find agungs weigh as low as 5 pounds or as high as 20 or 30 pounds each, depending on the metal (bronze, brass or iron) used to produce them. Though their diameters are smaller than the gandingan's, at roughly to in length, they have a much deeper turned in takilidan (rim) than the latter, with a width of 12 to 13 inches (330 mm) including the knob. They are hung vertically above the floor at or a bit below the waist line, suspended by ropes fastened to structures like strong tree limb, beam of a house, ceiling, or gong stand.
Шығу тегі
Ғалымдар агунгтың шығу тегі Индонезияда екеніне келіседі, сонымен қатар агунг/агонг сөзі малай тіліндегі агонг және индонезиялық/явандық агэнг сөздерінен туындағандығын айтады.
Scholars seem to agree that the origins of the agung are in Indonesia, noting that the word agung/agong is derived from the Malay agong and Indonesian/Javanese ageng.
Техника
Агунг әдетте аспаптың жанында тұрып орындалады, сол қолымен оның жоғарғы жиегін бас бармағы мен қалған саусақтарының арасында ұстап, оң қолымен түйреуішті соғады. Балу деп аталатын соққыштар шамамен жарты фут (шамамен 30 см) ұзындығындағы қысқа таяқтардан жасалады және бір жағынан резеңке сияқты жұмсақ, бірақ берік материалмен қапталған. Осы балуларды қолдана отырып, музыканттар агунгты мыс том-томды ойнаған сияқты қолданады. Музыканттар қолданатын үлгілер әдетте бабендил мен дабаканға қарағанда еркін деп есептеледі; музыканттар үлгілерді сәйкес келіп, қайта бекіте берулері шартымен еркін өзгерте алады.
The agung is usually performed while standing beside the instrument, holding the upper edge of its flange between the thumb and other fingers with the left hand while striking the knob with the right hand. The mallets, called balu, are made from short sticks about half a foot in length and padded with soft but tough material such as rubber at one end. Using these balus, players handle the agung similar to the way a brass tom tom is played. The patterns players use are normally considered freer than either the babendil or the dabakan; players could manipulate the patterns freely as long as they conform, reaffirm,