Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі Антуан Песн (pɛːn) (29 мамыр 1683 – 5 тамыз 1757) – Пруссия сарай суретшісі, Францияда туған. Барокко стилінде бастап, ол рококо стилінің негізін қалаушылардың біріне айналды. Оның туындылары француз мектебі мен Фридрихтің рококо стилі арасындағы байланысты көрсетеді.
French painter
Antoine Pesne (pɛːn) (29 May 1683 – 5 August 1757) was a French born court painter of Prussia. Starting in the manner of baroque, he became one of the fathers of rococo in painting. His work represents a link between the French school and the Frederican rococo style.
Ерте өмір
Парижде дүниеге келген Песне алғашқыда әкесі мен ағасынан сурет өнерін үйренді. 1704 жылдан 1710 жылға дейін Италиядағы Корольдік академияда оқуын жетілдіру үшін стипендия алды.
Born in Paris, Pesne first studied art under his father and uncle. From 1704 to 1710 he received a stipend for advanced training at the Académie Royale in Italy.
Мансап
1710 жылы Пруссия королі Фридрих I Песнеді Берлинге шақырды. Король Песненің Венецияда салған неміс ақсүйекінің суретін көрген еді, оған қызығып, Песне өзінің портретын салуын қалады. 1713 жылы король қайтыс болғаннан кейін Песне Дрезден мен Дессау сарайларында жұмыс істеді, содан кейін Лондон мен Парижге сапар шекті, онда 1720 жылы Корольдік академияның толық құрметті мүшесі атанды. Ол онда жүргенде 1723 жылы танымал коллекционер Пьер Жан Мариеттің портретын салды. Мариеттің басқа суретшілермен және, ең бастысы, демеушілермен кең халықаралық байланыстары болды. 1734 жылы Ұлы Фридрих, 1731 жылы әкесі Фридрих Вильгельм I-нің мұрагерлік құқығын қалпына келтіргеннен кейін, Рейнсбергте тұруға кірісті. Фридрих Вильгельмнің өзі сурет салу мен өнерге аса қызығушылық танытпады; ол әскерге, әскерлік іске және әскерді нығайтуға көбірек бейім болды. Дегенмен, ол 1732 жылы Песнеді Пруссия өнер академиясының директоры етіп тағайындады. Осы кезде Песне Пруссия патшалық отбасының және олардың үйінің портреттерімен танымал болды. Оның ең әйгілі туындыларының бірі – Фридрих Вильгельмнің портреті, «Әскер патшасы» (1733). Оның көптеген портреттері Берлин мұражайларында және Шарлоттенбург сарайында сақталады. Олардың ішінде Пруссияның алғашқы екі королі – Фридрих I және Фридрих Вильгельм I, патшалық отбасының мүшелері, сондай-ақ күтімші Элеонора фон Шлибеннің портреттері бар. Кётендегі Санкт-Агнус шіркеуінде, Дж. С. Бах музыкалық жетекшісі (Kapellmeister) болған жерде, Песне 1713 жылы салған донор Гизела Агнес, Ангальт-Кётен ханшайымының портреті ілулі тұр. Шарлоттенбург, Рейнсберг және Сансуси сарайларындағы төбелік суреттердің бір бөлігі оның еңбегі екені белгілі. 1746 жылы Песне король Фридрих II-ден Берлиндегі Обервалльштрассе, 3 мекенжайында үй салу үшін жер және құрылыс материалдарын алды, онда ол 1757 жылы қайтыс болғанға дейін өмір сүрді. Оның қабірі Берлин Кройцбергтегі Халлеше Тордан оңтүстікке қарай орналасқан, I der Jerusalems und Neuen Kirchengemeinde (Иерусалим шіркеуі мен Жаңа шіркеу қауымдарының бірінші протестанттық бейіштесінде) сақталған.
In 1710, Pesne was called to Berlin by King Frederick I in Prussia. The king had seen and liked a painting of a German nobleman Pesne had completed in Venice and wanted Pesne to complete a study of himself. Upon the death of the king in 1713, Pesne worked in the courts of Dresden and Dessau, and later visited London and Paris, where he was made a full member of the Académie Royale in 1720. While there, he painted the a portrait of a well known collector Pierre Jean Mariette in 1723. Mariette had extensive international connections with other artists and, importantly, with patrons. In 1734, Frederick the Great, having been reinstated as crown prince in 1731 by his father, Frederick William I, took up residence in Rheinsberg. Frederick William himself had little use for painting and art for its own sake; he was far more interested in soldiers, soldiering, and building the army. He did, however, appoint Pesne as director of the Prussian Academy of Arts in 1732. At that point, Pesne became famous for his portraits of the Prussian royal family and their households. Among his most famous is his portrait of Frederick William, The Soldier King, (1733). Many of his portraits hang in Berlin museums and in Charlottenburg Palace. These include (among others) his portraits of the first two kings in Prussia, Frederick I and Frederick William I, members of the royal family, and of lady in waiting Eleonore von Schlieben. In St. Agnus Church in Köthen, where J. S. Bach was music director (Kapellmeister), there is a portrait of the donor Gisela Agnes, Princess of Anhalt Köthen, painted by Pesne in 1713. The ceiling paintings in Charlottenburg, Rheinsberg, and Sanssouci Palaces are at least partially his work. In 1746 Pesne received from King Frederick II property and construction material to erect a house at Oberwallstraße 3 in Berlin, where he lived until his death in 1757. His grave is preserved in the Protestant Friedhof I der Jerusalems und Neuen Kirchengemeinde (Cemetery No. I of the congregations of Jerusalem's Church and New Church) in Berlin Kreuzberg, south of Hallesches Tor.
Стиль және әсері
Песне Луи XIV тұсында Францияда кең таралған стильде жұмыс істеді, бірақ оның түс таңдаулары нәзік, ал өрнегі көбірек "суретшілікке" жақын болды. Оның "Райнсбергке қараған көрінісі" (1737) картинасы сол кездегі басты тақырып болған – адамдардың табиғатпен байланысын көрсетеді. Рейнсбергте, содан кейін Берлинде және Потсдамдағы Сансуччидегі оның жасаған әсемдемелерінің көпшілігі мифологиялық және аллегориялық сахналарды қамтыды, мысалы, Сансуччидегі қабылдау залы төбесі: «Зефир Флораға тәж кигізеді».
Pesne used a style similar to that made famous in France during the reign of Louis XIV, although his use of colors was softer and his touch more "painterly." His View of Rheinsberg (1737) demonstrates the engagement of people with nature, a theme popular at the time. Most of his decorative work at Rheinsberg and later in Berlin and Potsdam at Sanssoucci, included mythological and allegorical scenes, such as the ceiling in the audience room at Sanssouci: Zephyr Crowns Flora.