Кіріспе

Неміс музыка журналы "The New Journal of Music" (Neue Zeitschrift für Musik, және NZM деп қысқартылады) – Роберт Шуман, оның ұстазы және болашақ әкесі Фридрих Вик, Юлиус Кнорр және оның жақын досы Людвиг Шунке бірлесіп Лейпцигте құрған музыкалық журнал. Оның тұңғыш саны 1834 жылдың 3 сәуірінде жарық көрді.

Тарих

Нейе Цайтшрифт (NZM) журналының алғашқы редакторы Юлиус Кнорр болғанымен, оның алғашқы нөмірлерінің көп бөлігін Шуман жасаған; 1835 жылы жаңа баспагер табылып, Шуманның есімі редактор ретінде жарияланды. Ол өзінің сын-пікірлерінде лайықты даңққа ие болған жаңа буын музыканттарды, соның ішінде Фредерик Шопен мен Гектор Берлиозды жоғары бағалады. Шункке "Джонатан" деген псевдониммен бірнеше мақала жазды, бірақ 1834 жылдың желтоқсан айында 23 жасында дүниеден озды. 1843 жылдың маусым айында Шуманның басқа да міндеттері оны журнал редакторы қызметінен бас тартуға мәжбүр етті, ал 1844 жылы Франц Брендель журналдың иесі және редакторы болды. Оның басшылығымен ең танымал туынды Ричард Вагнердің "Das Judenthum in der Musik" атты антисемиттік мақаласы болды, ол К. Фрайгеданк ("Freigedank") псевдонимимен 33-томның 19-шы нөмірінде (3 қыркүйек 1850 ж.) жарияланды. Игнац Мошелес және Лейпциг консерваториясының басқа да оқытушылары оған наразылық білдіріп, Бренделдің басқармадан кетуін талап етті. Вагнердің мақаласы консерваторияның негізін қалаушы Феликс Мендельсонның естелігін қорлады, бірақ сол кезде одан арғы әсері болмады. XIX ғасырдың соңында ол антисемитизмнің күшеюіне, соның ішінде Вагнердің стилінен өзгеше еврей композиторларының музыкасын сынауға ықпал етті. Брендель 1868 жылы қайтыс болғанға дейін журналды редакциялауды жалғастырды.

НЗМ бүгінгі күні

Schott Music қолдауымен шығарылатын Neue Zeitschrift für Musik музыка туралы жазу үшін платформа болып қалады, соның ішінде классикалық музыка, джаз, рок және дыбыс өнері. Әр саны нақты бір тақырыпқа арналған және түрлі эсселермен, CD және кітаптар туралы рецензияларды қамтиды.