Кіріспе

Эквадорлық шебер суретші және ұстаз Камило Эгас (1889 жылдың 18 қыркүйегінде дүниеге келген, 1962 жылы қайтыс болған) – Эквадорлық шебер суретші және ұстаз, ол АҚШ және Еуропада да белсенді қызмет еткен. Эгас 1927 жылы Парижде биші және суретші Маргарита Гиббонсқа үйленген. Китодағы Камило Эгас мұражайында суретшінің 1946 жылғы автопортреті қойылған, ол бұрын мұражай тарапынан шығарылған буклеттің мұқабасында пайдаланылған, кейіннен 2003 жылдың қаңтарында Эквадордың Ұлттық банкі басып шығарған кітапқа енгізілген.

Ерте өмір және білім

Камило Алехандро Эгас Сильва 1889 жылы Эквадордың Кито қаласында дүниеге келді және Пичинча провинциясының Сан-Блас ауданында өсті. Оның ата-анасы Камило Эгас Кальдас, профессор, және Мария Зоила Сильва Ларреа, үй шаруасын жүргізуші әйел болған. Ол 1895 жылы El Cebollar de Los Hermanos Cristianos атты христиан мектебінде білім алды. Кішкентай кезінен-ақ өнерге қабілетті екенін көрсетіп, бос уақытын әкесінің күнделіктеріне сурет салумен өткізді. Одан кейін Сан-Габриэль-и-Мехиа орта мектептерінде оқыды, сосын көркем өнерге түсті. 1905 жылы Китодағы Escuela de Bellas Artes мектебінде оқуын бастады, онда суреттерімен бірнеше марапаттарға ие болды. 1909 жылы Эгас өнер курсы бойынша таланты үшін екі алтын медаль алды. Екі медаль да Ұлттық Тәуелсіздіктің 100 жылдығы және Университето дель Картел конкурстарында берілді. Сонымен қатар, 1911 жылы Эгас Римдегі Корольдік академияда оқу үшін үкіметтік грант алды. Сол жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін, Эгас Escuela de Bellas Artes мектебіне оралды, онда Catedra de Pintura конкурсын жеңіп алды. 1918-1923 жылдар аралығында Эгас тағы екі конкурста жеңіске жетті, біреуі Мариано Агилера салонынан, екіншісі Мариано Агилера де Кито конкурсынан. Мектептің мақсаты – еуропалық өнер стандартын ұстанып, елдің жаңа саяси және әлеуметтік бағыттарын бейнелеу болды. Бұл мектептің оқу бағдарламаларында неоклассицизмді қолдауы мен дамытуынан көрінеді. Мектеп студенттерін Еуропаға оқуға жіберуге тырысты және француз импрессионисі Пол Бар мен итальяндық модернист мүсінші Луиджи Касадио сияқты шетелдік суретшілерді оқытушы ретінде шақырды. 1911-1915 жылдар аралығында Бар мен Касадио мектептің еуропалық неоклассикалық идеологиясынан алшақтады. Олар оқушының айналасындағы ортаны пайдалануға және мойындауға көбірек назар аударды, тіпті жергілікті тұрғындарды тірі модель ретінде қолдануға дейін барды. Осылайша, студенттердің туындыларына Эквадордың мәдени тамырларын енгізіп, дәстүрлі костюмбризм тәсілін өзгертіп, Эквадордың жергілікті өнерін маңыздырақ етті. Парижде үш жылдан кейін Камило Эгас 1915 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс күшейгеннен кейін Китоға оралды. Осы кезде Эгас алғаш рет Escuela de Bellas Artes мектебіндегі түпкілікті американдық тақырыптарға деген революциялық қызығушылықты сезінді. Ол Бар, Касадио және мектеп директоры, литограф Виктор Пуигтің ықпалымен өнерінде түпкіліктілік бағытын таңдады.

1939 жылғы Нью-Йорк дүниежүзілік көрмесінің қабырғалық бейнесі

1939 жылы Камило Эгас Нью-Йорк әлемдік көрмесіндегі Эквадор павильонының қабырға суретін безендіруге және бояуға жауапты болды. Китодағы Jijon y Caamano археология және отарлық өнер мұражайы оған Анд индейлерінің өмірін зерттейтін майлы бояулар сериясын салуды тапсырды. Америкалықтардың Камило Эгастың әлеуметтік реализмдегі шеберлігін мойындағаны туралы хабар Эквадорға жетті. Осының нәтижесінде ол Эквадор көрмесін және оның ішкі қабырға суретін жобалауға шақырылып, келісімшарт жасалды. Алайда, Эквадор Сыртқы істер министрлігі мен АҚШ Сыртқы қатысулар дирекциясы арасындағы серіктестік пен келіссөздер басынан бастап қиындықтарға толы болды. Көптеген қарама-қайшы көркемдік және коммерциялық мүдделер, мәдени және әлеуметтік идеологиялар, сондай-ақ жеңіліс беруге қатысудың жетіспеуі қабырға суретінің жоспарланған мағынасына және уақтылы дайындалуына кедергі келтірді. Осы келіспеушіліктердің салдарынан ұлттық және қоғамдық наразылық туды. Эквадорлық көрермендер суретті өз елдерін кедейленген, жергілікті мемлекет ретінде бейнелеу арқылы ұлттық ерекшеліктерін дұрыс емес көрсету деп қабылдады. Ал американдық көрермендер Эгастың символизмге жасаған әрекетін шатастыратын және индейизмді әлеуметтік сананы арттыру құралы ретінде тиімсіз ететін нәрсе деп қарады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Нью-Йоркте суретшілер мен идеялардың көптеген ағыны болды. Диана Мантилланың сөзіне сәйкес, бұл ұлтшылдық Эгастың 1940-1950 жылдардағы сюрреализммен тәжірибе жасауына ықпал етті, бұл өзін-өзі зерделеу және көркемдік бейімделу құралы болды. Эгас 1962 жылдың 18 қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Бронкс ауданында рактан қайтыс болды.

Мұра

1981 жылы Китодағы Камило Эгас мұражайы оның туындыларының тұрақты көрмесімен ашылды. Ол 15 жыл бойы жұмыс істеп, содан кейін жабылды. 2003 жылы Эквадордың Орталық банкі Камило Эгас мұражайын қайта ашты. Қазір коллекция Эквадор Мәдениет министрлігіне қарасты, ал Камило Эгас мұражайы Китоның тарихи орталығында, Венесуэла көшесі мен Эсмеральдас қиылысында орналасқан.