Кіріспе

Мак Хайманның "Сержанттарға уақыт жоқ" кітабы – 1954 жылы жарық көрген, Мак Хайманның ең көп сатылған романы. Ол "Америка Құрама Штаттарының болат сағаты" телеспектакліне, Бродвейдегі танымал пьесаға, 1958 жылғы фильмге, сондай-ақ 1964 жылғы телесериалға бейімделген. Кітапта Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясына шақырылған және АҚШ әскери-әуе күштеріне жіберілген Уилл Стокдейл атты қарапайым шаруаның басынан өткен оқиғалар суреттеледі. Хайманның өзі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының құрамында әскери-әуе күштерінде қызмет еткен.

Басқа ақпарат құралдарында бейімделу

Айра Левин Хайманның романын 1955 жылы «The United States Steel Hour» телесериалының бір сағаттық бөлімі ретінде көрсетілген телеспектакльге өңдеді. Осы жылы Алвин театрында Бродвейде оның кеңейтілген нұсқасы қойылды. 1958 жылы фильм жарық көрді.

Теледидарлық бейімдеу (1955)

Айра Левиннің романына жасаған бейімдеуі 1955 жылдың 15 наурызында «The United States Steel Hour» телеантологиясының тікелей эфирінде көрсетілді. Басты рөлдерде Энди Гриффит (Уилл Стокдейл), оның қарсыласы және еңсегей-қарсы ұстазы сержант Орвилл Кингтің рөлінде Гарри Кларк, сондай-ақ Роберт Эмхардт, Эдди Ле Рой және Александр Кларк ойнады. Бұл хабарламаның кинескоп жазбасы қолжетімді.

Бродвейлік қойылым

Айра Левин жазған пьесаның кеңейтілген нұсқасы 1955 жылғы 20 қазанда Бродвейде Альвин театрында ашылды, оны Морис Эванс өндірді және Мортон ДаКоста қойды. Гриффит бұрынғы рөлін қайта ойнады, Майрон МакКормик сержант Кингті, Родди Макдауэлл Уиллдің әскердегі досы Бенді ойнады, ал Дон Кноттс «Корпорал Мануаль Декстерти» рөлімен Бродвейдегі дебютін жасады. Сәндік дизайнер Питер Ларкин 1956 жылы «Тони» сыйлығын жеңіп алды, ал Энди Гриффит «Ең үздік қосымша актер» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығына ие болды. Пьеса барлығы 796 рет көрсетілді және 1957 жылғы 14 қыркүйекте жабылды.

Телехикая

No Time for Sergeants кішкентай экранға 1964 жылдың күзінде шықты. Осы кезде Гриффит пен Кнотт екеуі де «Энди Гриффит Шоуының» жұлдыздары ретінде танылып, енді қолжетімді болмады. «No Time for Sergeants» телесериалында кинода бір ғана сөйлеген Сами Джексон түсті. Джексон Warner Brothers «No Time for Sergeants» телесериалының комедиялық нұсқасын жасайтынын білгенде, тікелей Джек Л. Уорнерге хат жазып, ол рөлге ең лайықты кандидат екенін және оның дәлелі ретінде «Maverick» сериалының бір бөлімін қарауын сұрады. Он күннен кейін Джексонға студияға келіп, рөлге қатысуға шақырды. Джим Наборстың Гомер Пайлдан (No Time for Sergeants-тен шабыттанған «Энди Гриффит Шоуының» сол аттас спин-оффы), Джексонның Стокдейлі ақылды емес еді. Ол тәжірибеден алған, сериал барысында жиі қолданған, мол салауаттылыққа ие болды. Оның шаруашылық туралы білімі, әуе күштері барлау қызметінен гөрі, әуе суретін жақсы талдауға мүмкіндік берді. Әуе күштері өзінің тірі қалу жаттығуының тиімділігін көрсету үшін, жаттығудан өткен әскерилер тобын, сондай-ақ Стокдейлді қоса алғанда, жаттығудан өтпеген топқа қарсы қойды. Стокдейл өзінің далалық білімімен жетекшілікке алып, өзінің тобына курорттағыдай жағдай жасады, ал жаттығудан өткен топ мүшкел жағдайда аман қалды. Стокдейл казармалық жұмысты жазалау емес, сынақ ретінде қабылдады және казарманы тазалағандығы үшін сержантты таң қалдырды. Стокдейл Гомер Пайлға қарағанда тағы бір жағымды қасиетін көрсетті: ол күлімсіреп, қарсыласына жақсы тілек айтып, карате шеберінен ішке соққыларды қабылдады, содан кейін Стокдейл өз сөзін аяқтап, карате шеберін терезеден сыртқа лақтырып жіберді. Стокдейлдің алкоголь ішуге ешқандай қарсылығы жоқ. Алайда, сержант оны мас етуге тырысқанда, Стокдейл өмір бойы айран арағы ішкендіктен алкогольге төзімділік танытты. Уильям Т. Оррдың Warner Bros. Телевизиялық бағдарламаларының тұрақты өндірісінің бір бөлігі болған сериалды Джордж Бернстің өндіріс компаниясы жасады. Ол Бернстің «Wendy and Me» комедиясынан (басты рөлдерде Бернс пен Конни Стивенс) бұрын ABC-нің дүйсенбілік кешкі эфирінде көрсетілді. Алайда, «No Time For Sergeants» сериалдарының барлық бұрынғы нұсқаларының алғашқы жұлдызы болған «The Andy Griffith Show» сериалына қарсы, рейтингтерде жеңіліп, бір маусым ғана көрсетілді. Ол Ұлыбританияда ITV арнасында 1965 жылдан 1969 жылға дейін көрсетілді. Энди Клайд, бұрын «The Real McCoys» тобының мүшесі, телесериалда Джим Андерсон әкесі рөлінде ойнады. Энн МакКреа, «The Donna Reed Show» сериалында тұрақты түрде пайда болған кезде, 1964 жылғы «О Крупник, менің Крупник» эпизодында Амелия Таггерт рөлінде түсті.

Комикстер

Бұл әңгіменің Dell Four Color Issue 914 комикс нұсқасы Алекс Тот салған суреттерімен 1958 жылғы шілдеде жарық көрді және фильмнің оқиғасын баяндайды. 1960 жылдары Сами Джексонның басты рөлде ойнаған, қысқа ғана өмір сүрген телесериалға байланысты үш жалғасы жарық көрді. Грег Теакстонның Pure Imagination компаниясы 2005 жылы "Алекс Тот Оқырман" v2 нұсқасын шығарды. Суреттер түпнұсқадан Теакстонизация деп аталатын арнайы әдіспен қайта өңделді. Бұл әдіс бойынша түпнұсқа комикстерден түс алынып, тек қара-ақ сызықтар қалдырылады, содан кейін олар түпнұсқа басылымдағыдай дәл сол түрінде қайта жарыққа шығарылады. Ұсынылған әңгімелердің бірі – фильмге жасалған түпнұсқа бейімделу.