Кіріспе

Француз саясаткері Элизабет Гигу (elizabɛt ɡiɡu; туған аты Элизабет Валлиер; 6 тамыз 1946 жылы туған) – Францияның Социалистік партиясының саясаткері, 2002 жылдан 2017 жылға дейін Сена-Сен-Дени департаментінің 9-шы сайлау округіндегі Ұлттық Ассамблеяның депутаты болды.

Ерте өмір және мансап

Гигу Марокконың Марракеш қаласында дүниеге келген. Францияның элиталық мемлекеттік басқару мектебі Sciences Po Aix және ENA-ны бітіргеннен кейін, 1982 жылы Жак Делордың штабында жұмыс істеді, ал кейіннен Франсуа Миттеран үкіметінде Хьюберт Ведрин оны жұмысқа алды. 1986 жылы, бірлескен билік кезеңінде, ол Еуропалық экономикалық мәселелер жөніндегі Министрлер аралық комитетінің бас хатшысы болып тағайындалды.

Саяси мансап

Гвигу алғаш рет саяси аренаның қызу шайқасын Еуропа істері жөніндегі министр (1990–1993) болып тағайындалғанда, Маастрихт шарты бойынша жүргізілген науқан кезінде сезінді.

Еуропалық парламент мүшесі, 1994-1997

Гвигу 1994 жылғы сайлауда Еуропалық парламентке сайланды. Парламентте жұмыс істеген кезеңі бойында ол институционалдық мәселелер комитеті төрағасының орынбасары қызметін атқарды. 1994–1995 жылдары ол Тиндеманс тобының мүшесі болды. Эльмар Брокпен бірге ол Амстердам шартын жасау бойынша келіссөздерде Еуропалық парламенттің өкілі болды.

Жоспин үкіметінің мүшесі, 1997-2002

1997 жылы Гигу Воклюз департаменті бойынша Ұлттық Ассамблеяға сайланды және Премьер-министр Лионель Жоспеннің кабинетіне Әділет министрі (1997–2000) және кейін Жұмыспен қамту министрі (2000–2002) ретінде кірді. Қызмет еткен кезеңінде Гигу бірнеше заң жобаларын бірлесіп дамытты, олар заңға айналды. Ол 1998 жылы Францияда туған шетелдік ата-аналардың балаларына азаматтық алу үшін "ерік білдіруді" талап етуді жойған заңға демеушілік етті. Сондай-ақ 1990 жылдардың соңында ол тергеу судьяларының тәуелсіздігін арттыруға қадам жасады; сонымен бірге Әділет министрлігіне араласу құқығын берді. Гигу 2000 жылы БАҚ-тағы айыпсыздық презумпциясы бойынша француз саясатын қалыптастырған заңға да бірлесіп қол қойды, ол журналдар мен газеттерге қолға ұсталған адамдардың қолшабымен немесе құрбандылардың қадір-қасиетін қорлайтын басқа суреттерін жариялауға тыйым салады. Заң, сондай-ақ зорлық-зомбылық қылмыстарының, оның ішінде террористік шабуылдардың құрбандарының суреттерін олардың рұқсатысыз жариялауға тыйым салады. Сенаттың бірауыздан қолдаған және кейін "Гигу заңы" деп аталған бұл заңға "Пари Матч" сияқты жетекші басылымдар ашық қарсылық білдірді, тіпті заңды елемеді. 2002 жылғы президенттік сайлауға дейін жұмыстан босату туралы хабарларға жауап ретінде 2001 жылы Гигу мен Жоспен жұмыстан босатуды жоспарлаған ірі компаниялардан жұмыстан босату ақысын екі есеге арттыруды және жұмыстан босатылған жұмыскерлерге кем дегенде алты айлық қайта оқыту курсын ұсынуды талап ететін ұсыныс жасады.

Ұлттық Ассамблеяның мүшесі, 20022017

Гигу Авиньон мэрі болып сайланбады және өзінің округінде Мари Жозе Ройге қарсы жеңіліске ұшырау қаупіне байланысты, 2002 жылы солшыл бағытты ұстанатын Сена-Сен-Дени департаментінен Ұлттық Ассамблеяға кандидат ретінде ұсынылды. 2007 жылы қайта сайланды. Гигу 2005 жылғы Еуропа Конституциясы туралы келісімге қатысты референдумда «Иә» деп дауыс беруді қолдады. 2010 жылдан 2011 жылға дейін Ұлттық Ассамблея вице-президенті қызметін атқарды. 2011 жылы Социалистік партияның лидері Мартин Обридің президенттік үміткерлігін қолдады. Бірақ, кейін Обридің қарсыласы Франсуа Олландқа еуропалық қаржы ережелерін қайта келісуге көмектесті. 2012 жылдан 2017 жылға дейін Сыртқы істер комитетінің төрағасы болды. Ол сондай-ақ Еуропалық істер комитеті мен Мүдделер қақтығыстарын алдын алу жұмыс тобының мүшесі болды. Комитеттердегі жұмысынан бөлек, француз-марокко парламенттік достық тобының вице-төрағасы болды. 2012 жылы Тулузада өткен Социалистік партияның съезі алдында Гигу партия басшылығына Мартин Обри орнына Харлем Дезирді кандидат ретінде жария түрде қолдады. 2013 жылы Маргарет Тэтчердің қоштасу рәсіміне Франция атынан қатысты. 2014 жылдың 16 наурызында Қырымның мәртебесі бойынша өткен референдумнан кейін, Гигу және Веймар үшбұрышы парламенттерінің өкілдері – Германиядан Норберт Роттген және Польшадан Грегорж Шетина Украинаның аумақтық тұтастығы мен еуропалық интеграциясын қолдау үшін Киевке сапар жасады. Веймар үшбұрышының парламентарийлері үшінші елге жасаған алғашқы бірлескен сапары болды. 2014 жылғы Еуропа сайлауынан кейін Гигу Мишель Барньенің орнына Франциядан Еуропалық комиссияға мүше болуға ниетті екенін мәлімдеді, осылайша Пьер Московичиге қарсы тұрды. 2015 жылдан бастап Елжбета Биенковска төрағалық еткен Қорғаныс саласындағы жоғары деңгейдегі сарапшылар тобының мүшесі болды.

Кейінгі мансап

2020 жылдың желтоқсанында Гуигу балаларды қорғау жөніндегі мемлекеттік хатшы Адриен Такэ тарапынан балаларға қатысты жыныстық зорлық-зомбылық мәселесі бойынша үкіметтік тапсырмамен құрылған комиссияны басқаруға тағайындалды. Досы Оливье Духамельге қатысты жыныстық шабуылдар туралы мәлімдемелер пайда болғаннан кейін Гуигу 2021 жылдың қаңтар айында осы лауазымынан қанағаттамасын білдірді.

Саяси ұстанымдар

2014 жылдың желтоқсанында Гвигу Палестинаны тануды Франция үкіметінен сұраған резолюцияны демеуі арқылы халықаралық БАҚ-тың назарын өзіне аударды. 2016 жылдың мамыр айында Гвигу Кристин Лагард пен Флёр Пелерен сияқты 16 француз әйел саясаткерімен бірге Journal de Dimanche газетінде жарияланған ашық хатта сексистік көзқарастағы ер саясаткерлерге берілген "қорғауды" тоқтатуға шақырды. Бұл хат Ұлттық Ассамблея вице-спикері Денис Баупинға қатысты жыныстық қысым көрсету туралы шағымдардан кейін жарияланды.

Жеке өмір

Гвигу экономика профессоры, Мишель Рокардың бұрынғы техникалық кеңесшісі және мемлекеттік қызметкер Жан Луи Гвигуге үйленген. Олардың бір баласы бар.