Кіріспе

Ирландиялық саясаткер, адвокат және судья Джордж Гаван Даффи (21 қазан 1882 – 10 маусым 1951) – 1946 жылдан 1951 жылға дейін Жоғары Соттың төрағасы, 1936 жылдан 1951 жылға дейін Жоғары Сот судьясы және 1922 жылдың қаңтарынан шілдесіне дейін Сыртқы істер министрі қызметін атқарған ирландиялық саясаткер, адвокат және судья. Ол 1921-1923 жылдары Дублин округінен Дáil Теachta (депутат) болды. 1918-1921 жылдары Дублин Оңтүстік сайлау округінен Парламент мүшесі болды.

Отбасы

Джордж Гаван Даффи 1882 жылы Англияның Чешир графтығындағы Рок-Ферри қаласындағы Роуз-Коттеджде Чарльз Гаван Даффи мен оның үшінші әйелі Луизаның (құрметті аты Холл) ұлы болып дүниеге келді. Оның жартылай ағасы, сэр Фрэнк Гаван Даффи (1852–1936) 1913 жылдан 1935 жылға дейін Австралия Жоғарғы Сотының төртінші бас судьясы болды. Ол жаңадан жарияланған Ирландия Республикасының елшісі ретінде Сеан Т. О'Келлиге қосылу үшін Парижге жіберілді. Гаван Даффи Париж бейбітшілік конференциясында Ирландияны тәуелсіз мемлекет ретінде мойындауға шақыратын мақалалар мен памфлеттер жариялады, бұл француз билігіне ұят болды, олар оның жарияланымдары ағылшын-француз қарым-қатынасына зиян келтіреді деп санады. Гаван Даффи мен О'Келли Бірінші дүниежүзілік соғысты аяқтаған шарттарға қол қойылмаған кезде Ұлыбританияға қарсы Франциядан көмек сұрады; Франция соғыстың көп бөлігінде Ұлыбританияның басты одақтасы болды, және Франция осы соғыста зор шығынға ұшырады. 1919 жылдың қаңтарында Ирландия Республикалық Армиясы Ұлыбританияға қарсы Ирландияның Тәуелсіздік соғысын бастады, ал жаңа Дэйл Ұлыбританиядан тәуелсіздік жариялады. Бұған қоса, британдық тарап Ирландияның өзін-өзі басқару жүйесін жаңартуды жоспарлап отырғанын, және осы жаңа жүйе Бейбітшілік конференциясынан кейін іске асырылатынын мәлімдеді. Сондай-ақ, олар 1917 жылы өткен Ирландиялық конвенцияда Ирландия мәселесін шешуге тырысқан, бірақ Синн Фейн оған қатысудан бас тартқан. Синн Фейн 1918 жылы міндетті әскери қызметке қарсы науқанға қатысты. Осының салдарынан, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы барлық одақтастар Синн Фейн қозғалысын жаушыл көзқараспен қарады. 1919 жылдың маусымында француз премьер-министрі Жорж Клемансоға, Бейбітшілік конференциясының төрағасына, мойындау талап етіліп жіберілген соңғы хатқа жауап келмеді. Ақырында, Гаван Даффи 1917 жылы түрмедегі Теренс Максуиниге жасалған қатыгездікке наразылық білдіріп, Клемансоға жіберген хатын жариялағаннан кейін Парижден қуылды. 1920 жылдың желтоқсанында ол «персона нон грата» деп жарияланды. Одан кейін ол Римге барып, содан кейін Ирландия Республикасы Министрлігінің атынан Еуропа бойынша сапарлады, бірақ Ирландияның мойындалуын қамтамасыз ете алмады.

Отставкалар

Бұл оны отставкаға кетуге итермеледі, бірақ ол 1922 жылдың қаңтарынан 1922 жылдың шілдесіне дейін Сыртқы істер министрі қызметін атқаруға мәжбүр болды. Ирландия азамат соғысы басталғанда, ол уақытша үкімет конт Планкетттің ұлы Джордж Планкетт (басқа республикашылдармен бірге ешқандай айып танылмай ұсталған) үшін habeas corpus туралы сот шешімін орындаудан бас тартқанда отставкаға кетті. Оның лауазымдағы қызметі Ирландия еркін мемлекетінің Атқару кеңесі республикалық соттарды таратып, оның жақын досы Эрскин Чайлдерсті атқа жазалағанда тағы да отставкаға кетуімен аяқталды. Ол 1923 жылғы жалпы сайлауға тәуелсіз кандидат ретінде қатысты, бірақ қайта сайлана алмады.

Адвокат және судья

Гаван Даффи ирландтық адвокатураға оралды және үлкен практика құрды, сондай-ақ Жер аннуитеттері дауы сияқты маңызды конституциялық істермен айналысты, онда ол Ирландия еркін мемлекетінің абырой немесе заң бойынша Ұлыбританияға аннуитеттерді беруге міндетті емес екенін мәлімдеді. 1930 жылы Аға кеңесші, ал 1936 жылы Жоғарғы сот судьясы болып тағайындалды. 1937 жылғы Ирландия Конституциясын әзірлеу кезінде ол Эмон де Валераның ресми емес заң кеңесшісі болды және оған қатысты көптеген мәселелер бойынша кеңес берді. Ол сондай-ақ 1937 жылы Оирехтастың екінші палатасы – Seanad Éireann құру комиссиясының мүшесі болды. Жоғарғы сот төрағасы ретінде ол Ирландия Жоғарғы соты бекіткен Мемлекет (Бүрке) Леннонға қатысты шешім шығарды. 1946 жылы, заңгерлік мансабының шыңында, ол өмірінің соңына дейін Жоғарғы сот төрағасы болып тағайындалды. 1950 жылы, қайтыс болуына бір жыл қалғанда, ол даулы Тилсон ісін қарады. Оның үкімі де Валераның 1937 жылғы Ирландия Конституциясы Ирландиядағы Рим католик шіркеуіне «ерекше мәртебе» бергенін ескерді. Ирландия Жоғарғы соты келісті, бірақ Гаван Даффи кейбір топтарда оның шешімі үшін сынға ұшырады. Өлген кезде Гаван Даффи О’Мэллидің бұрынғы әйелі Хелен Хукердің сотқа ұсынған мүлік дауына қатысты Эрни О’Мэллинің пайдасына үкім жазып жатқан еді. Гаван Даффи үкім шығара алмай қайтыс болғанмен, Хукер істі одан әрі жалғастырмауға шешім қабылдады. Ол католиктік An Ríoghacht ұйымының көп жылдық мүшесі болды.

Өлім

Джордж Гаван Даффи 1951 жылдың 10 маусымында Дублиннің Лисон көшесіндегі емдеу орталығында қайтыс болды.