Кіріспе

Неміс нацистік шенеунігі Фридрих Карл Флориан (4 ақпан 1894 – 24 қазан 1975) нацистік Германияның бар болған кезеңі бойында Гау Дюссельдорфтың гаулейтері болды.

Ерте өмір

Пруссиялық теміржол бастығының ұлы Флориан жастық шағында Шығыс Пруссияға көшіп келді. Сталлупонен гимназиясын бітіргеннен кейін ол Вестфалия провинциясының Пруссиялық бөлігіндегі Буерде кен өндіру саласында қызметкер болды. 1914 жылдың тамызында ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа өз еркімен қатысып, "Крейгсфрайвильгер" ретінде 1-ші (1-ші Шығыс Пруссиялық) гренадерлік "Кронпринц" полкіне (қамалы: Кенигсберг) тағайындалды. 1916 жылға дейін осы бөлімде қызмет еткен соң, ол Fliegertruppe қатарына ерікті түрде қосылып, оқудан кейін Jagdgeschwader Richthofen құрамындағы Jagdstaffel 51-ге тағайындалды. 1918 жылдың мамырында британдық әскерлер тарапынан атып түсіріліп, тұтқынға алынды. Соғыстың қалған бөлігін тұтқын ретінде өткізіп, 1919 жылдың қарашасында босатылды. Соғыстан кейінгі жылдары ол 1929 жылға дейін кен өндіру саласындағы жұмысын жалғастырды. 1920–1922 жылдары Германиядағы ең ірі, белсенді және ықпалды антисемиттік ұйым – Deutschvölkischer Schutz und Trutzbund мүшесі болды. Рур аймағындағы француз оккупациясына қарсы күресте белсенділік танытып, 1923 жылы қысқа мерзімге аймақтан қуылды. Ол Вестфалия адалдық федерациясының негізін қалаушылардың бірі болды және 1924 жылы Буерге қайтып келді. Саяси тұрғыдан ол Рур аймағындағы оңшыл ұлтшыл партиялар – "Волкиш әлеуметтік блогы" және "Ұлттық-социалистік бостандық қозғалысы" партияларының жетекшісі болды.

Нацистік мансап

Флориан 1925 жылғы 18 тамызда нацистік партияға қосылды (мүшелік нөмірі 16 699). Ол Бюердегі жергілікті партия ұйымын құрды және 1925-1927 жылдары оның Ortsgruppenleiter (жергілікті топ жетекшісі) болды. 1925 жылғы тамыз айында штурмфюрер шенімен Штурмбаттюльге (SA) қосылды. 1927-1929 жылдары Kreisleiter (аудан басшысы) болды. Бір мезгілде ол 1929 жылға дейін Гельзенкирхендегі жалғыз нацистік қалалық кеңесші болып қызмет етті. 1929 жылғы 1 қазанда Флориан Бергиш Ланд Нидеррайн үшін Bezirksleiter (аудан басшысы) болып тағайындалды. 1930 жылғы 1 тамызда бұл аймақ Гау мәртебесіне көтерілгенде, Флориан Гау Дюссельдорфтың бірінші (және жалғыз) Гаулейтері болып тағайындалды. 1930 жылғы қыркүйекте ол 22-ші сайлау округінен Рейхстаг депутаты болып сайланды. Осы жылдары Флориан сонымен қатар Volkischer Verlag баспасын және Wuppertaler Zeitung және Bergischer Beobachter нацистік газеттерін құрды. 1932 жылғы сәуірде ол Пруссия Ландтагының және 1933 жылғы қыркүйекте Пруссия Мемлекеттік кеңесінің мүшесі болды. 1933 жылғы 25 қыркүйекте ол SA Gruppenführer шеніне көтерілді. 1933 жылы Рейн жергілікті парламентінің төрағасы болып тағайындалды. 1934 жылы ол Рейн провинциясы үшін Пруссия провинциялық кеңесінің мүшесі болды, ал 1935 жылы Неміс құқығы академиясына сайланды. 1936 жылғы мамыр айында ол нацистік партияның ұлттық басшылығына тағайындалды. 1937 жылғы 30 қаңтарда ол SA Obergruppenführer шеніне жетті. 1938 жылғы 10 қарашада Флориан Дюссельдорфтағы «Хрусталь түнi» погромында белсенді қатысты, ол SA және Гитлер жастарын басқарып, әйелі еврей болған Regierungspräsident Карл Кристиан Шмидт үйіне шабуыл жасады. Қаладағы еврейлердің үйлері мен бизнестеріне жасалған шабуылдар нәтижесінде бес адам қаза тауып, жүздеген адам жарақат алды немесе баспанасыз қалды. 1942 жылғы 16 қарашада Флориан өзінің Гау үшін рейхс қорғаныс комиссары болып тағайындалды, ал 1944 жылғы қазанда ол Дюссельдорф фольксштурм жасағының басшысы болды. 1945 жылғы 23 наурызда Флориан және Рур аймағынан келген тағы екі гаулейтер (Альберт Хоффман және Фриц Шлессман) қару-жарақ және соғыс өндірісі рейхсминистрі Альберт Шпеермен кездесті. Шпеер оларды Адольф Гитлердің «Нерон жарлығы» бойынша одақтас әскерлердің алға жылжуына қарсы жерді өртеп жіберу саясатын қабылдамауға көндіруге тырысты. Флориан, өзі бірқарысты нацист болғандықтан, бұл саясатты қолдады. Ол Дюссельдорф халқын эвакуациялауға және барлық ғимараттарды өртеп жіберуге бұйрық беретін жарлықты оқып берді, одақтастарға қираған, шөл дала қалдыруды көздеді. Алайда, ол ақырында бұл жарлықты шығармады және одақтастар қаланы басып алғанға дейін бұл қатаң шараларды іске асыра алмады.

Соғыстан кейінгі өмір

1945 жылдың 17 сәуірінде АҚШ күштері қолға түсірген Флориан Эстервеген концлагерінде ұсталды. Қамауда болған кезінде ол у ішіп және үшінші қабаттан секіріп, екі рет өзіне қол жұмсауға әрекеттенді. 1945 жылдың сәуірінде қаланы АҚШ армиясына беруге тырысқан бес Дюссельдорф тұрғынын өлімге кесуге бұйрық бергені үшін оған айып тағылды, бірақ 1949 жылдың наурызында соттан босатылды. Бірақ көп ұзамай, 1949 жылдың маусымында Флориан нацистік сотта айыпты деп танылып, нацистік партиядағы жетекші рөлі үшін алты жылға бас бостандығынан айырылды және 20 000 рейхсмарка сомасында айыппұл салынды. Бұрынғы қамақта өткізген мерзімі ескеріліп, ол 1951 жылдың 1 мамырында босатылды. Кейін ол өнеркәсіптік өкіл болып жұмыс істеді. Ол өз нацистік сенімдерінде берік болды және нацистік кезеңдегі бұрынғы байланыстарымен байланысын жалғастырды. Британдық барлау қызметінің мәліметтеріне сәйкес, ол 1950 жылдардың басында Батыс Германиядағы саяси партияларға енуге тырысқан Вернер Науманн басқарған "Науманн шеңбері" деп аталатын ұйымның жақын серігі болды.

Қасиетті бағалау

Дюссельдорф қаласында болған кезде нәсілшіл, оңшыл журналист Лотроп Стоддард Флорианды былай деп сипаттады: "Ол өте жаман мінезді, қорқынышты көрінетін еді; қатал жүзі, жаман көзі және одан да жаман ауызы болған. Егер садист көрсем, оны осылай көрер едім. Жақсы мінезді, мейірімді дюссельдорфтықтардың арасында оның негізінен ұнамайтынын қиялдай аламын".