Кіріспе

Ламбрехт – Германияның Рейнланд-Пфальц жеріндегі Бад-Дюркгейм ауданындағы қала. Ол Нейштадт-ан-дер-Вайнштрасседен шамамен 6 км солтүстік-батысқа қарай жатыр. Бұл қала аттас Verbandsgemeinde орталығы болып табылады.

Орналасқан жері

Муниципалитет Пфальц аймағында, тіпті Пфальц орманның ортасында жатыр. Одан Шпейербах өзені ағып өтеді. Муниципалитеттің ең жоғары тауы – теңіз деңгейінен 519 метр биіктіктегі Кайзергарден.

Жерді пайдалану

Ламбрехттің 8,32 км² жері мынадай бөліктерге бөлінген:
Жер пайдалану:
Құрылыстар мен ғимараттар 86
Жолдар, көшелер және басқа да коммуникациялар 41
Басқа мақсаттағы жерлер 21
Коммерциялық пайдалану 25
Ормандар 655
Ашық су айдындары 3
Басқа аумақтар, дала және т.б. 1

Тарих

977 жылы Ламбрехт алғаш рет құжатта еске алынды. Вормс герцогы Отто (Отто I, Каринтия герцогы) Гревенхаузен ауылына Сент-Ламбрехт бенедиктиндік монастырын табыс етті. Монастырь 1553 жылы таратылды. 1568 жылы қолданыстан шыққан монастырь ғимараттары, үйлер, шіркеу және егістік жерлер Фридрих III, Палатинат сайлаушысы тарапынан өз отанынан қуылған валлондықтарға пана ретінде берілді. 1838 немесе 1839 жылы Сент-Ламбрехт және Гревенхаузеннің екі көршілес ауылы бірікті. 1849 жылдың 25 тамызында Ламбрехт теміржол торабына айналды, осы кезде Пфальц Людвиг теміржолының Невштадт-Франкенштейн учаскесі ашылды, бұл көмір тасымалы үшін Рейн-Саар желісін толықтырды. 1887 жылдың 21 желтоқсанынан бастап Ламбрехтке қала құқығы берілді. 1972 жылдың 1 наурызында Ламбрехт Verbandsgemeinde құрылды. Әкімшілік жұмыстар 1973 жылдың 1 қаңтарында басталды.

Дін

Ламбрехтте автономды католик шіркеуі бар (Исаның қасиетті жүрегі / Герц Иису). Католик шіркеуі St. Lambertus балабақшасының демеушісі. Приходтың пасторы Ламбрехттен бөлек, Линденберг, Найденфельс Франкенек және Вайденталь Франкенштейн муниципалитеттеріне де қызмет көрсетеді. Ламбрехт приходы Бад-Дюркгейм диакониясындағы Нойштадт (Вайнштрассе) приходтар одағының құрамына кіреді және Шпейер епархиясына бағынады. Жанындағы Линденберг орталығымен бірге протестанттық приход та бар. Ламбрехт Пфальц евангелистік шіркеуіндегі Нойштадт диакониясының бөлігі. 2007 жылы тұрғындардың 43,8% евангелистік, ал 30,4% католик дінін ұстанды. Қалғандары басқа діндерді ұстанатын немесе дінсіз болды.

Елтаңба

Неміс гербінде: Von Schwarz und Grün geteilt, oben ein rotbewehrter, bezungter und bekrönter goldener Löwe, unten drei silberne Lämmer деп жазылған. Қаланың гербін ағылшын геральдикалық тілінде былайша сипаттауға болады: Per fess sable a lion passant Or, қызыл түсті қарулы, тілді және тәжді, және үш күміс қозы аргент passant. Герб 1887 жылдың 21 желтоқсанында Баварияның принц-регенті Люитпольдпен бекітілді және 1707 жылғы мөрге дейін жетеді, бірақ осы белгілерді қолданатын композициялар 1583 жылға дейін барады. Аралық уақытта бірнеше нұсқалары белгілі. Бір нұсқасында арыстан лапасында кітап ұстап тұрған, бұл 1553 жылдан кейін жергілікті жер иесі болған Гейдельберг университетін символдайды. Эскюшонның жоғарғы бөлігі Пфальц арыстанын көрсетеді, бірақ мұнда ол тік тұрудың орнына (серуендеп) жүріп барады. Бұл қаланың бұрынғы Электоралдық Пфальцқа адалдығын көрсетеді. Қойлар – немесе, неғұрлым дұрыс айтқанда, қозылар, неміс гербінде көрсетілгендей – 16 ғасырда валлондық босқындар келгеннен кейін осы жерде гүлденген жүн өнеркәсібін символдайды. Олар сонымен қатар Ламбрехт атауына да сәйкес келеді («қозы» неміс тілінде Lamm).

Экономика

Көп уақыт бойы Ламбрехт мата тоқу қаласы ретінде танымал болды. 16 ғасырда Бельгиядан көшіп келген гугеноттар, немесе дәлірек айтқанда валлондықтардың келуімен Ламбрехтте мата тоқу өнеркәсібі гүлденді. Осылайша, Ламбрехт қаласының орталығындағы Валлоненштрассе көшесінде көптеген қолмен тоқу шеберханалары бар мата тоқу орталығы пайда болды. Осы дәуірдің куәсі – 1606/1607 жылдарда салынған, әсем терезесі бар Зунфтхаус (Guildhall). Бұл сәнді ғимарат бай валлондық көшпендіге тиесілі. Өнеркәсіптік революциядан кейін көптеген кәсіпорындар зауыт деңгейіне көтеріле алмады. Дегенмен, 1931 жылы қалада тоғыз мата фабрикасы жұмыс істеді, ал мата тоқу өнеркәсібі тек 1960 жылдары толыққанды түрде тоқтады. Бүгінде бұрынғы мата фабрикасы қапшық, қағаз машинасына арналған киім және инемен тігілген қапшықтар шығарады. Тағы бір бұрынғы мата фабрикасында әлемдік нарықта сәтті сатылатын арнайы коммутациялық құрылғылар жасалады. Сонымен қатар, көп салалы орташа көлемді тауар өндіруші өнеркәсіп дамыды. Бұл кәсіпорындармен қатар, туризм және, одан әлдеқайда аз дәрежеде, орман шаруашылығы да қала экономикасының маңызды бөлігін құрайды. Қала тұрғындарының күнделікті қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін түрлі сауда орындары, қолөнер шеберханалары мен қызмет көрсету орталықтары да бар.

Білім

Ламбрехт қаласында үш балабақша және екі жалпы білім беретін мектеп орналасқан. Hauptschule және Realschule функциялары аймақтық мектепке біріктірілген. Гимназияларды үлкен көршілес Невштадт-ан-дер-Вайнштрассе қаласында кездестіруге болады. Ересектер білімі саласында халықтық жоғары мектеп және Пфальцакадемия (“Пфальц академиясы”) жұмыс істейді.

Көлік

Ламбрехт Пфальцтың Сент-Джеймс жолында (Speyer–Hornbach) – ежелгі қажырлы саяхат жолының бойында жатыр. "Куккуксбэхнел" тарихи темір жолы (Neustadt an der Weinstraße–Elmstein) да Ламбрехт теміржол станциясында тоқтайды. RheinNeckar S Bahn S1 және S2 бағыттары Pfälzische Ludwigsbahn желісімен қатынайды. 39-шы Бундесстрассе қаладан өтеді.

Қаламен байланысты танымал адамдар

Бернхард Вюршмитт (21 қараша 1788 – 18 маусым 1853) – католик діни қызметкері және белгілі суретші (суретші, мүсінші, т.б.). 1826–1828 жылдары Гревенхаузен приходының пасторы қызметін атқарды. Оның туындыларының ішінде «Христос Мәсіхті айқышқа шегелеу» бас алтарының суреті, «Мария Иммакулата» майлы суреті және ерекше кафенелік мойындау орны бар, олардың бәрі Ламбрехт католик шіркеуінде сақталған. Курт Фабер (1883–1929), авантюрист, саяхат жазушысы; Ламбрехтте өмірдің алғашқы жылдарын өткізді. Бернхард Киммель (1936–), қылмыскер («Палатинаттың Аль Капонесі»), Ламбрехтте өсті. Ламбрехт (тегі), Ресейдің Волга өзені аймағына қоныс аударған түрлі халықтар. Одан кейін Ламбрехттер Америка Құрама Штаттарына, Аргентинаға және Оңтүстік Африкаға көшіп кетті. Олардың көптеп таралған жері – АҚШ-тың Колорадо штаты.