Кіріспе
П. Г. Вудхаус романы
«Бақыт тасы» – П. Г. Вудхаус, Базил Уиндхам псевдонімімен жазған романы. Ол 1908 жылдың 16 қыркүйегі мен 1909 жылдың 20 қаңтары аралығында, Вудхаус 27 жаста болған кезде, «Чамс: суреттелген балалар журналы» басылымында жарияланған сериядан құрастырылған. Алғаш рет кітап түрінде Вудхаус 1975 жылы қайтыс болғаннан кейін, 1997 жылдың 31 наурызында Galahad Books баспасынан шектеулі таралыммен жарық көрді. Кейіннен Odbody & Marley (2006) басылымымен жұмсақ мұқабада, ал Everyman's Library (2014) басылымымен қатты мұқабада қайта басылды. Вудхаус досына жазған хатында айтқандай, бұл роман оның әдеттегі туындыларынан өзгеше: «Чамс маған шілде айына дейін 70 000 сөздік серия жазуды тапсырды. Олар менің әдеттегі туындыларым сияқты мектепке арналмаған, керісінше, қызықтырғыш сюжетті қалайды». Бұл оның құпия, қаһармандық оқиғалар мен қауіп-қатерге толы жалғыз романы, Вудхаус зерттеушісі Ричард Усборн оны «қан мен дауыл» деп атады. Усборн атап көрсетті: «Вудхаус, әлгінше, «Бақыт тасын» жазудан ләззат алған шығар. Ол мектептік романдарының арасындағы ойшарпылықтарында, көптеген арзан фантастикалық туындыларды оқығанын, олардан ләззат алғанын және олардың барлық хитролықтарын білгенін көрсетті». Бұл одан өзгеше болғанымен, «Бақыт тасы» Вудхаустың ерекше стильінде жазылған, оның танымал қиын жағдайлары, ерекше мінезді кейіпкерлері, сырлы юморы мен әдемі тілімен көзге түседі. Усборн осы туындыға жоғары баға берді: «Сіздер «Бақыт тасын» тапқаныңызға қуанғаныңыз жөн. Оқыңыз». «Бақыт тасының» барлық басылымдарында «Чамс» журналындағы алғашқы сериядан алынған суреттер (шамамен онға жуық) бар. Төмендегі суреттер Вудхаустың осы романда біріктірген екі көрінетін ерекшелікті көрсетеді: шын мәнінде қараңғы, күмәнді басты сюжет, бірнеше күлкілі жағдайлар мен қосалқы сюжеттермен жеңілдетілген.
Like much of Wodehouse's writing of the period, the story is set in a public boys' school. But it departs from that usual form as described by Wodehouse in a letter written to a friend: "I've been commissioned by Chums to do a 70,000 word serial by July. They want it not so public schooly as my usual stuff and with a rather lurid plot." It was his only such novel of mystery, high adventure, and danger, given the term "blood and thunder" by Wodehouse scholar Richard Usborne. Usborne observed, "Doubtless Wodehouse enjoyed writing The Luck Stone. He had shown, in breezy asides throughout his school novels, that he had read acres of catchpenny fiction, had enjoyed it all and knew all the tricks of it." Though a departure for him, The Luck Stone is thoroughly "Wodehouse," with his trademark sticky situations, quirky characters, sly humor and wit, and renowned prose. Usborne had a high view of this Wodehouse offering: "You're fortunate to have discovered The Luck Stone. Read it." All published versions of The Luck Stone include the illustrations (numbering around ten) from the original serial in Chums. The illustrations below demonstrate the two seemingly divergent aspects that Wodehouse weaves together in this novel: a truly dark, suspenseful main plot relieved with several humorous situations and subplots.