Кіріспе

Жаңа Оңтүстік Уэльстегі электр станциясы, Австралия. Уайт-Бэй электр станциясы – Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Сиднейдің Розель қалашығындағы Уайт-Бэй аумағында орналасқан, бұрын көмірмен жұмыс істейтін, мұраға алынған электр станциясы. Құрылыстың қалдықтары Виктория жолы мен Робертс көшесінің қиылысындағы Анзак көпірінің батыс жағынан анық көрінеді. Станция бірнеше жыл бойы тоқтап тұрды. Бірақ 2024 жылғы Сидней биеннале көркемсурет көрмесі үшін қайта ашылды. Ол 1999 жылдың 2 сәуірінде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мұра тізіліміне енгізілді. Станцияны көбінесе Бальмен электр станциясы деп жаңылыстырады, ол бастапқыда Iron Cove-де орналасқан және кейіннен бұзылған еді.

Тарих

Сидней трамвай және теміржол желісін кеңейту үшін қажетті қуатты қамтамасыз ету мақсатында, Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметтік темір жолдары 1912 жылы Уайт-Бэй электр станциясында жұмыстың бірінші кезеңін бастады. Федерация ағылшын-голланд сәулет стилінде салынған станция 1917 жылдан бастап толыққанды жұмыс істеді. 1923–1928 және 1945–1948 жылдар аралығында жүзеге асырылған екі кезеңдік даму станцияның электр қуатын одан әрі арттырды. 1953 жылға дейін станция департамент бақылауында болды, содан кейін жаңа құрылған Жаңа Оңтүстік Уэльс Электр Комиссиясы басқаруды өз қолына алды. 1995 жылы NSW электр энергиясы нарығы либералдандырылған кезде меншік Pacific Power компаниясына ауысты. Уайт-Бэй Сиднейдің метрополитен электр станцияларының ең ұзақ қызмет еткені болып табылады және 1983 жылғы Рождество күні өндірісті тоқтатты. 1990 жылдары алаң тазартылып, асбест алынып тасталды және қалған жабдықтардың көп бөлігі демонтаждалды. 2000 жылы станция Сидней портының жағалаулық басқармасына (SHFA) шамамен 4 миллион австралиялық долларға сатылды. SHFA Уайт-Бэй аймағы үшін сақтау және басқару жоспарын жасады, ол 2004 жылы NSW Heritage Council кеңесімен бекітілді. Қазіргі уақытта қираған ғимараттар мен қалған мүліктердің болашағы белгісіз. SHFA ғимараттардың жағдайын жақсарту жұмыстарын жүргізуде, оның ішінде ғимараттардың шатырларын жөндеу арқылы оларды сыртқы факторлардан қорғауға және қалған ішкі жабдықтардың нашарлауын азайтуға бағытталған шаралар қолданып жатыр.

Жабдық

Уайт-Бей электр станциясы көбінесе британдық өндірушілерден алынған, 25 герц және 50 герц айналдырғыштарын қоса, әртүрлі қызықты жабдықтармен мақтанды.

1 - 3 және уақытша No 4 бірліктер 25 Гц

Ең алғашқы қондырғыда Уилланс & Робинсон (Регби) және Дик Керр (Престон, Англия) компанияларынан шыққан үш 750 айналымдық 25 Гц турбогенераторлары болды, олардың үздіксіз қуаты 8,7 МВт, ал екі сағаттық қуаты 10,5 МВт құрады. Алғашқы генератор 1913 жылы, оны орналастырған ғимараттар толыққаннан бұрын сынақтан өтті. Екінші жиынтық 1917 жылы орнатылды. Үшінші Дик Керр генераторын жеткізу кешікті, сондықтан ол 1914 жылы Англиядан келгеннен кейін Ultimo электр станциясына орнатылды. Үшінші Дик Керр генераторының кешігуіне байланысты, 1917 жылы төртінші агрегат ретінде General Electric (Шенектади, Нью-Йорк, АҚШ) компаниясынан бір Curtis 7,5 МВт турбогенераторы уақытша пайдалануға енгізілді. Үшінші Дик Керр генераторы 1918 жылы Ultimo станциясынан White Bay станциясына 3-агрегат ретінде ауыстырылды, бұл станцияның бастапқы қуатын 28,5 МВт-қа жеткізді. Буды 8 Babcock & Wilcox, WIF ұзын барабанды, тізбекті торлы қазандықтар қамтамасыз етті. Олардың әрқайсысы 205 psi қысымда және белгілі бір температурада сағатына 30 000 фунт бу өндірді. 1-агрегат 1944 жылы қолданудан шығарылды, бірақ оның генераторы 25 цикл/секундық желіде қуат коэффициентін түзету үшін синхронды конденсатор ретінде қайта жабдықталды. Қалған екі жиынтық 1948 жылға дейін жойылды.

4 және 5 бірліктер 25 Гц

Уақытша General Electric бірлігі 1920-ші жылдардың басында станцияның бастапқы жоспар бойынша кеңейтілуіне байланысты алынып тасталды. 1924 жылы English Electric Australia компаниясынан 1500 айналым/мин, 25 Гц жиілікті, 18.75 МВт үздіксіз қуаттылығы бар турбогенератор пайдалануға берілді, ол жаңа бірлік №4 болды, ал 1925 жылы оған тағы бірдей бірлік (№5) қосылды. Сонымен қатар, 8 Babcock & Wilcox компаниясының теңдестірілген тартуы бар, көлденең түтіктермен жабдықталған теңіз типті қазандықтары салынды. Олардың әрқайсысы 215 фунт/квадрат дюйм қысымда сағатына 70 000 фунт бу өндірді және "А" қазандық үйіне орнатылды. Бұл 58.5 МВт қуаттылығы бар, соңғы конфигурациядағы 25 Гц жиілікті бес турбогенераторды салудың бірінші кезеңінің аяқталуы болды. №2 турбогенератор 1946 жылы алғашқы 4 қазандықпен бірге қызметтен шығарылды. №4 машина 1951 жылы, ал №5 машина 1955 жылы алынып тасталды. 1952 жылы қалған "А" қазандықтары "С" станциясына орын беру үшін алынып тасталды. 1958 жылға қарай барлық 25 Гц жабдықтары алынып тасталды, бұл Сидней трамвай желісінің біртіндеп жабылуымен бірге болды.

6-9 бірліктер 50 Гц 86 МВт

1926 жылы алғашқы 50 айналымдық жабдық пайдалануға енгізілді. Оған үш австралиялық General Electric турбинасы және британдық Thomson Houston генераторлары кірді, олар минутына 1500 айналыммен жұмыс істеді және 22 МВт үздіксіз қуатқа ие болды, олар 6, 7 және 8 нөмірлерімен белгіленді. Буды 9 Babcox және Wilcox CTM тізбекті торлы қазандықтары қамтамасыз етті. Әрбір қазандық сағатына 80 000 фунт бу, 275 фунт/квадрат дюйм қысымда және белгілі бір температурада өндірді. 1928 жылы Парсонс компаниясы жеткізген 20 МВт қуатты бір блок пайдалануға берілді (No.9), бұл екінші кезеңге (B станциясы) 86 МВт қуат берді, ал станцияның жалпы қуаты 144,5 МВт-қа жетті. 1940 жылдардың соңында BTH блоктарында турбиналық қанаттар мен сақиналардың бірнеше рет бұзылуы тіркелді. 1958 жылы үшінші кезең (қ.к.) аяқталғаннан кейін 6-дан 9-ға дейінгі блоктар кейде төтенше жағдайларда қолданылды және 1975 жылдың маусымында тоқтатылды.

Үшінші кезең 1 және 2 жаңа агрегаттар 50 Гц 100 МВт

Парсонс компаниясының 50 МВт, 50 циклді турбогенераторы 1951 жылы пайдалануға берілді (No. 1), содан кейін 1955 жылы екінші бірдей бірлік (No. 2) іске қосылды. Бұл екі жиынтық «А» станциясының аумағында орнатылды және барлық 25 Гц жабдықтары 1948 жылы дамудың үшінші кезеңінде алынып тасталды. Бу 4 Babcock + Wilcox ұнтақталған көмірлі жоғары қысымды қазандықтардан берілді. Әр қазандық 650 PSI қысымда сағатына 225 000 фунт бу өндірді, ал No.5 турбогенераторы, English Electric 18,75 МВт 25 Гц, жаңа жоғары қысымды қазандықтардан алынған буды пайдалана отырып, біраз уақыт бойы жұмыс істеді. Қазандықтарды орнатудың кешігуіне байланысты екінші 50 МВт Parsons блогы 1955 жылдан бері орнатылған болса да, 1958 жылға дейін толыққанды жұмыс істемеді. Сол кезде электр станциясы бастапқы түрінен танылмайтын болып өзгерді. Дамудың үшінші кезеңінің қуаты 100 МВт құрады, бұл жалғы қуатын 186 МВт-қа жеткізді, бірақ бұл ең жоғары көрсеткішке сирек қол жеткізілді. Жаңа Оңтүстік Уэльс Электр Комиссиясы жаңа электр станцияларын салғанда, Уайт-Бей шыңдық жүктеме берушіге айналды. 6-9-шы блоктар 1975 жылы істен шығарылып, алынып тасталды, содан кейін тек 50 МВт Parsons блоктары ғана қалды. Содан бері қалған блоктар үзіліс-үзіліспен пайдаланылды; олардың соңғы қарқынды пайдаланылуы 1982 жылы электр қуатының тапшылығы кезінде болды. 1983 жылдың 25 желтоқсанында электр станциясы толығымен жабылды. 1950 жылдары 50 МВт турбогенераторлармен жабдықталған Пирмонт сияқты, Уайт-Бейдегі кейбір генераторлық жабдықтар істен шығарылғанға дейін жиырма жылдан да аз уақыт бойы үздіксіз пайдаланылды.

Соңғы қолданылуы

Бұл орын фотографтар мен кино және теледидар өндірісі үшін танымал болды. Электр стансасында түсірілген фильмдер қатарында "Матрица: Жаңа өркен", "Қызыл планета" және бірнеше австралиялық телесериалдар, оның ішінде "Су қысымы", сондай-ақ жарнамалар бар. "Матрица: Жаңа өркен" фильмін түсіру кезінде салынған металл баспалдақ қазандық бөлімінде сақталған. 2012 жылы ол "Ұлы Гэтсби" фильміне түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды. Тарихи үйлер қоры және Австралия ICOMOS сияқты ұйымдар электр стансасы бойынша лицензияланған экскурсияларды ұйымдастырып тұрады. Электр стансасының әрбір бөлігі болашақта қоғамдық турлар немесе қайта құру жүргізілсе, көмірден электр энергиясын өндіру процесін көрсету үшін сақталған. Бұл орын Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметінің Бейс аймағының қалалық жаңару аймағының бір бөлігін құрайды. Google осы орынды қайта құру үшін үкіметпен жұмыс істеуге қызығушылық танытқан, бірақ 2017 жылдың сәуір айында бас тартты. 2024 жылдың 9 наурызында электр станциясы 2024 жылғы Сидней биенналесі үшін көпшілікке есігін ашты. White Bay Power Station 1999 жылдың 2 сәуірінде келесі талаптарға сәйкес келіп, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мұра тізіміне енгізілді. Бұл орын Жаңа Оңтүстік Уэльстегі мәдени немесе табиғи тарихтың бағытын немесе үлгісін көрсетуде маңызды. White Bay Power Station штаттағы электр қуатын өнеркәсіп үшін дамыту және 20 ғасырдың алғашқы 70 жылында жергілікті және астаналық дамудың өсуінің маңызды бөлігі болып табылады. Бұл NSW-дегі осы кезеңдегі құрылымдар мен машиналардың толық жиынтығын сақтайтын жалғыз электр стансасы. Бұл орын Жаңа Оңтүстік Уэльс тарихындағы маңызды тұлғалармен немесе топтармен тығыз немесе ерекше байланысқа ие. White Bay Power Station 20 ғасырдың басы мен ортасында кең таралған және стандартты жұмыс тәжірибесін көрсетуге мүмкіндік береді, ал қазіргі кезде технология мен еңбек қауіпсіздігі мен денсаулық сақтау саласындағы өзгерістердің нәтижесінде бұл тәжірибе толығымен тоқтатылды. Бұл Сиднейдің бір аймағында өмір сүру үшін осындай өнеркәсіптерге толығымен тәуелді болған сирек кездесетін элемент. Орын Жаңа Оңтүстік Уэльстегі эстетикалық ерекшеліктерді және/немесе жоғары деңгейдегі шығармашылық немесе техникалық жетістіктерді көрсетуде маңызды. White Bay Power Station кең ауқымды кеңістіктер мен элементтерді, оның ішінде машиналарды сақтайды, олар шикі өнеркәсіптік эстетикалық қасиеттерімен ерекше. Құрылымдар жиынтығы ретінде White Bay Power Station ерекше эстетикалық құндылықты сақтайды – бұл 20-ғасырдың басы мен ортасындағы өнеркәсіптің символы, порт жағасындағы сирек кездесетін өнеркәсіптік құрылымдардың маңызды бөлігі және батыстан кіру нүктесін көрсететін қала көрінісіндегі маңызды белгі. Әсіресе, екі түтін үймегі ішкі батыстың көптеген бөліктерінен көрінеді және тұрақты сілтеме болып табылады. Оның дизайны мен құрылысы сол кездегі типтік болғанмен, қазір мұндай өнеркәсіптік ғимараттар мен машиналар кешендерінің сирек сақталған мысалы. Сондай-ақ, ол 1927 жылғы темір бетон құрылымдарын және 1958 жылғы қазандық үйін, оның үлкен ауданы болаттан жасалған және шыныланған перде қабырғаларымен, өз уақытының технологиялық жетістіктерін көрсетеді. Орын әлеуметтік, мәдени немесе рухани себептермен Жаңа Оңтүстік Уэльстегі белгілі бір қауыммен немесе мәдени топпен тығыз байланысты. White Bay Power Station жергілікті қоғамдық қауымдастық, электр стансасының бұрынғы жұмысшылары және осы орынды пайдаланған басқа адамдар үшін күшті және ерекше мағынаға ие және жоғары әлеуметтік маңызы бар. Бұл аймақтың өнеркәсіптік бастауының және жұмыс дәстүрінің күшті символы, қазіргі және болашақ тұрғындар үшін жоғары бағаланатын қауымдық өзіндік ерекшеліктері. Бұл осы символикалық байланысты қамтамасыз ететін сирек сақталған нысандардың бірі. White Bay Power Station-да бұрын жұмыс істегендер үшін бұл орын олардың өткен жұмыс өмірімен байланыс құрады және олар үшін маңызды болып қалатын адамдар мен оқиғаларды еске түсіреді. Ол соғыстан кейінгі электр стансасының жұмыс істеу кезеңін көрсетеді және технологияларды, жүйелерді және машиналарды сақтау арқылы осы кезеңті еске түсіріп, сол кездегі өндіріс әдістерін және жұмыс жағдайларын көрсетеді. White Bay Power Station кеңінен танылған белгілі орын, жергілікті жердегі ең маңызды сақталған өнеркәсіптік ғимарат және Бальмен түбегіне және оның өнеркәсіптік портына кірудің белгісі. Ол күшті физикалық бейнесі мен өнеркәсіптік эстетикасын сақтайды. Орын мәдени немесе табиғи тарихты түсінуге көмектесетін ақпаратты табуға мүмкіндік береді. Inner Sydney Harbour аймағындағы және әсіресе Бальмендегі 20 ғасырдың басындағы сирек және толық сақталған өнеркәсіптік кешен ретінде White Bay Power Station осы аймақтарды және жағалауларды бұрынғы ауыр өнеркәсіп пен қарқынды портылық қызмет орындары ретінде түсінуге және бағалауға үлкен үлес қосады. 20 ғасырдың басындағы трамвай және теміржол желісі үшін алғашқы электр стансасы ретінде, ол қалалық Сиднейдің кеңеюі мен күнделікті өмірінің маңызды бөлігі болды. White Bay Power Station 20 ғасырдың басы мен ортасындағы көмірмен жұмыс істейтін электр энергиясын өндіруге қатысты барлық жүйелер мен процестерді қамтитын машиналардың, кеңістіктердің және элементтердің толық және орнындағы жиынтығын қамтиды. Бұл NSW-дегі жалғыз сақталған жиынтық және штаттың басқа жерінде табылмайтын ақпаратты табуға мүмкіндік береді. Орын Жаңа Оңтүстік Уэльстің мәдени немесе табиғи тарихының ерекше, сирек немесе жоғалуға жақын аспектілеріне ие. NSW-дегі осы типтегі жалғыз сақталған электр стансасы ретінде, консервация үшін орнында сақталған толық қуат өндіру жүйесімен, оның сирек екендігі анықталды. Орын мәдени немесе табиғи орындар/орталардың класының негізгі ерекшеліктерін көрсетуде маңызды. Фосфорилді отынды жағу арқылы электр энергиясын өндірудің толық жүйесін сақтай отырып, White Bay Power Station осы бу электр стансасының өкілі болып табылады. Басқа заманауи электр стансалары ұқсас технологияны қолданады, бірақ олар көбінесе жаңартылған және тиімді. White Bay осы типтегі алғашқы электр энергиясын өндіру технологиясын көрсетеді, ол электр стансаларын тұтынушыға жақын салуды талап етті. Құрылымдар, ғимараттар және машиналар жиынтығы ретінде ол 20 ғасырдың басы мен ортасындағы қалалық электр стансасының толық конфигурациясын және процестерін көрсетеді.