Португалиялық фадо әншісі До Кармо (1939-2021) туралы мақала. Төңкеріс кезеңіндегі фадоның дамуы, саяси оппозициямен байланысы, және музыкалық фестивальдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық фадо әншісі (1939–2021)
Portuguese fado singer (1939–2021)
Мансап
До Кармоның мансабы 1970-ші жылдары гүлденді, ол өзінің ең танымал әндерінің бірнешеуін шығарды және Фернандо Тордо, Пауло де Карвалхо және ақын Ари дос Сантос сияқты Estado Novo режиміне қарсылас болған бірқатар адамдармен ынтымақтастық жасады. Гвоздика революциясынан кейін, фадо португалдық ұлттық музыка ретіндегі орнын жоғалту қаупіне тап болды, себебі португалдық наразылық әндерін қамтитын *canção de intervenção* пайда болды. Фадо радио мен теледидарда да аз көрсетіле бастады; музыкатанушының айтуынша, До Кармо осы тенденциядан ерекшеленді, себебі оның «демократиялық оппозицияның топтарымен» байланысы болды. 1976 жылы революциядан кейінгі алғашқы *Festival da Canção* фестивалінде ұйымдастырушылар «Еуропаға ән» байқауының ұлттық іріктеу әдісін қайталауға тырысты. Британдық әріптестерінің әдісі байқаудағы барлық әндерді орындайтын бір ғана әншіні таңдаудан тұрды. До Кармо сол жылғы *Festival da Canção* фестивалінің жалғыз әншісі болып таңдалды және байқаудың жеңімпазы «Uma flor de verde pinho» әні болды. Кейін сол жылы ол осы әнмен «Евровидение» ән байқауында елдің намысын қорғап, 12-орынды иеленді. Бұл альбомды Нери «фадо дискографиясының ең маңызды альбомдарының бірі» деп сипаттады. *Um Homem na Cidade* фадоның жаңа, инновациялық стилін көрсетті. Оның мәтіндері революцияны тікелей қолдамаса да, сол кездегі өзекті мәселелерге сілтеме жасады. Фадо оның музыкасының негізгі бөлігі болып қала бергенімен, До Кармоға Франк Синатра, француз поп музыкасы (Жак Брельдің туындыларымен қоса) және бразилиялық босса-нова (Элиса Регинаның туындыларымен қоса) сияқты түрлі стильдер мен музыканттар әсер етті. (Ол 1973 жылы Бразилияға сапар барысында Регинамен бірге өнер көрсеткен. Ол Мариза және Камане сияқты басқа фадо әншілерімен тығыз жұмыс істеді және олардың дамуына көмектесті. Оның мансабында Корольдік Альберт залындағы, Нью-Йорктегі Таун-холлдағы, «Canoas do tejo», «Os putos» сияқты концерттері болды. 2019 жылы До Кармо тікелей эфирде өнер көрсетуден зейнетке шыққанын жариялады.
Do Carmo's career thrived in the 1970s, when he released several of his most well known songs and collaborated with a number of opponents to the Estado Novo regime, such as Fernando Tordo, Paulo de Carvalho and the poet Ary dos Santos. Following the Carnation Revolution, fado saw its place as the Portuguese national music threatened by the emergence of canção de intervenção, a term encompassing Portuguese protest songs. Fado also started to lose exposure on the radio and on television; according to musicologist pt, do Carmo was an exception to this trend, because of his connection to "sectors of the democratic opposition". In 1976, in the first Festival da Canção after the revolution, the organizers of the contest tried to emulate A Song for Europe's method of national selection for the Eurovision Song Contest. The procedure employed by their British counterparts consisted of choosing a single artist who would perform all the songs in the contest. Do Carmo was chosen as the only singer of that year's Festival da Canção and the winner of the contest was the song "Uma flor de verde pinho". Later that year, he represented his country at the Eurovision Song Contest with the same song, finishing in 12th place. and was described by Nery as being "one of the most significant albums in the whole fado discography". Um Homem na Cidade evinced a new, innovative style of fado. Its lyrics, while not necessarily supportive of the revolution, referenced current affairs of the time. While fado remained at the core of his music, do Carmo was influenced, among other styles and musicians, by Frank Sinatra; French pop, including the work of Jacques Brel; and Brazilian bossa nova, including the work of Elis Regina. (He performed with Regina on a trip to Brazil in 1973. He worked closely with other fado singers such as Mariza and Camané, and nurtured their development. His career included performances at the Royal Albert Hall, The Town Hall in New York City, "Canoas do tejo", "Os putos" In 2019, do Carmo announced his retirement from live performances.
Жеке өмір және өлім
1964 жылы Мария Джудит де Соуза Леалға үйленді. Оның үш баласы болды. 4 қаңтарда жалпыұлттық аза күні жарияланды.
In 1964 he married Maria Judite de Sousa Leal. He had three children. A national day of mourning was declared on 4 January.
Марапаттар мен құрметтер
Карлос до Кармо 1998 жылы португалиялық «Алтын глобус» сыйлығымен және 2008 жылы «Гоя» сыйлығымен марапатталды. 1997 жылы ол Принц Генри орденінің командирі атанды; 2016 жылы ол Еңбек орденінің мүшесі болды.
Carlos do Carmo was awarded a Portuguese Golden Globe in 1998 and a Goya Award in 2008. In 1997, he was named a commander of the Order of Prince Henry; in 2016, he became a member of the Order of Merit.