Альберт Стекль: неміс философы, теологы, нео-сколастик. Өмірі, білімі, Eichstädt гимназиясындағы оқуы, рухани жолы туралы ақпарат. Философия, теология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс философы және теологы (1823–1895)
German philosopher and theologian (1823–1895)
Альберт Штокль (Морен, Орта Франкония, Бавария Корольдігі, 15 наурыз 1823 – Эйхштадт, 15 қараша 1895) – неміс нео-схоластикалық философы және теологы.
Albert Stöckl (Möhren, Middle Franconia, Kingdom of Bavaria, 15 March 1823 – Eichstädt, 15 November 1895) was a German neo scholastic philosopher and theologian.
Өмірбаян
Ол классикалық білімін Эйхштадт гимназиясында алды, философия мен теологияны сол қаладағы епископтық лицейде оқыды (1843–1848), және 1848 жылдың 22 сәуірінде дін қызметкері болып қабылданды. Оның алғашқы лауазымы Вемдингтегі қасиетті саяхат шіркеуінде пастор болып қызмет ету болды. 1850 жылы Эйхштадт епископтық лицейінде философиядан оқытушы болып жұмыс істеді, ал екі жылдан кейін сол мекемеде теориялық философия профессоры болып тағайындалды. 1855 жылы Вюрцбург университетінен философия докторы ғылыми дәрежесін алды; және 1857 жылы лицейдің теологиялық бөліміне экзегетика және еврей тілі профессоры ретінде ауыстырылды. 1862 жылдың күзінде ол Вестфалиядағы Мюнстер академиясында философия профессоры қызметін қабылдады. Бірінші Ватикан кеңесі кезінде осы мекемеде туған келіспеушіліктер мен бөліністер 1871 жылдың жазында Стокльді профессорлық қызметінен кетіп, Гимпертхаузендегі приход пасторы ретінде Эйхштадт епархиясына оралуға итермеледі. 1872 жылдың 7 наурызында ол Эйхштадт соборында канон болып тағайындалды. Сонымен бірге, ол лицейде практикалық философия, дін философиясы және педагогикадан профессор болып жұмыс істеді. Ғылыми еңбегінен өзге, Стокль саяси өмірге де белсенді қатысты. 1878 жылдан 1881 жылға дейін ол Рейхстагтың төменгі палатасының депутаты болды.
He received his classical education at the gymnasium at Eichstädt, studied philosophy and theology at the episcopal lyceum in the same city (1843–48), and was ordained priest 22 April 1848. His first position was that of curate at the pilgrimage church at Wemding. In 1850, he was made instructor of philosophy at the episcopal lyceum at Eichstädt, and two years later was appointed professor of theoretical philosophy in the same institution. He received the degree of Doctor of Philosophy (1855) from the University of Würzburg; and was transferred (1857) to the theological section of the lyceum as professor of exegesis and Hebrew. In the autumn of 1862 he accepted a call as professor of philosophy at the academy of Münster in Westphalia. The disagreeable divisions and discord which arose in this institution at the time of the First Vatican Council led Stöckl, in the summer of 1871, to resign his professorship and return to the Diocese of Eichstädt as parish priest at Gimpertshausen. On 7 March 1872, he was installed as a cathedral canon at Eichstädt. At the same time he again became professor of practical philosophy, philosophy of religion, and pedagogy in the lyceum. In addition to his labours as a scholar Stöckl also took an active part in political life. From 1878 to 1881 he was a member of the lower house of the Reichstag.