Сальфорд соборы, Англия

Кіріспе

Сальфордтағы католик соборы, Үлкен Манчестер, Англия

Қасиетті Иоанн Евангелист соборы, көбінесе Сальфорд соборы деп аталады, Англияның Үлкен Манчестер қаласындағы Сальфордтағы Чапел-стритте орналасқан католик соборы. Ол Сальфорд епископының тақтысы және Сальфорд епархиясының бас шіркеуі болып табылады, сонымен қатар II* санаттағы ескерткіш. Манчестерлік Бенджамин Холлинс салған. Хэдфилдтің Реформациядан кейін Англияда салынған алғашқы крест тәрізді католик шіркеуінің жобасы, көптеген танымал ортағасырлық шіркеулердің үлгісімен жасалған. "Батыс" (іс жүзінде оңтүстік) фасады мен нефі кішірейтілген масштабта Йоркширдің Шығыс Ридингіндегі Хоуден Минстерінен көшірілген; хор мен киелі орын Солтүстік Йоркширдегі Селби аббаттығының үлгісіне жақын; күмбездің әшекейлері Бельгияның Льеж қаласындағы Сент-Жак шіркеуінен алынған; мұнара мен шпилі, соңғысы құрылыс кезінде Ланкаширдегі ең биік құрылыс болған, Ноттингемширдегі Тренттегі Ньюарк қаласындағы Сент-Мария Магдалина шіркеуінен шабыттанған. Екі жергілікті кәсіпкер, Дэниел Ли (1858 жылы қайтыс болған) және Джон Лиминг (1877 жылы қайтыс болған) шіркеу мен жиһаздар құнына 1000 фунттан берді; екеуі де хордың литургиялық шығыс жағындағы шапкіштарда еске алынған. Кафедральдық собордың 1856 жылғы "шығыс" терезесі, Ньюкаслдық Уильям Уэйлстің еңбегі, Англиядағы католик христиандығының тарихын бейнелейді – 597 жылы Сент-Августинмен Этельберттің дінге өтуінен бастап 1850 жылы католик иерархиясының қайта орнатылуына дейін. Соборды салудың жалпы құны 18 000 фунт стерлинг болды. Негізгі тас 1844 жылы Ланкашир округінің апостолдық викари епископ Джордж Браунның көмекшісі епископ Джеймс Шарплз салған. Собор 1848 жылдың 9 тамызында ашылды: епископ Браун Англия мен Уэльстің басқа викариаттарының епископтарының қатысуымен салтанатты жоғары мисса өткізді. Сент-Джонс 1852 жылы Сальфорд епархиясының құрылуынан кейін собор мәртебесіне көтерілді, бұл Англия мен Уэльстегі Англиялық реформациядан бергі алғашқы төрт католик соборының бірі болды. 1851 жылдың 25 шілдесінде Уильям Тернер Сент-Джонста Сальфордтың бірінші епископы болып тұрғызылды. Сол рәсімде Сент-Джонс соборының ректоры Джордж Эррингтон Плимуттың бірінші епископы болып тұрғызылды. Отыз жылдан кейін, 1881 жылдың қазан айында, қатты дауыл собордың 240 фут (73 метр) биіктігіндегі шпиліне елеулі зақым келтірді. Ол кездегі әкімші канон Бисли шпильді жөндеуге және ғимараттың құрылымын қайта жаңартуға қаражат жинауға жетті. Ол сондай-ақ 1884 жылы "оңтүстік" трансептіндегі жаңа Қасиетті Тағала шіркеуін жасауды қадағалады, жоба А. В. Н. Пугиннің үшінші ұлы Питер Пол Пугинге тиесілі болды. 1890 жылдың басында соборды салудың бастапқы қарызы үшін соңғы 1000 фунт төленді, бұл соборды сол жылы екінші Сальфорд епископы Герберт Воганның қасиеттілікке бағыштауына әкелді, кейіннен ол Вестминстердің кардинал архиепископы болды. 1919-1920 жылдары "батыс" фасадындағы мұнаралардың төмендегі көшеге құлау қаупі бар екені анықталды. Олар собордың бастапқы сәулетшісінің немересі Чарльз М. Хэдфилдтің басшылығымен О'Нилл & Сонның Шеффилд фирмасымен бұзылып, қайта салынды. 1924 жылы "солтүстік" трансепттегі Соғыс ескерткіш шіркеуі ашылды, ол Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқандарды еске алады. 1934 жылы собордың шпилінің перпендикулярдан ауытқығаны анықталды және қалалық билік оның бір бөлігін алып тастауға бұйрық берді. Жөндеу жұмыстары 1938 жылға дейін аяқталмады. Екінші дүниежүзілік соғыста келтірілген зақымдарды қалпына келтіру және жөндеу соғыстан кейінгі жылдары жүргізілді. 1971-1972 жылдары 80 000 фунт стерлинг жұмсалды. Бұл ІІ Ватикандық собордан кейін, жолдың астына жаңа, бос тұрған құрбандық үстелінің орнатылуын қамтыды. Хордың (көрменің) 1988 жылы қайта реттелгені, оның ішінде бастапқы тас бас құрбандық үстелі және 1853-55 жылдары Джордж Голдидің жобаларына орнатылған рередос алынып тасталды. 1994 жылы собордың іргетасы қаланғанына 150 жыл толуына орай жаңа шыны терезе орнатылды. Оның атауы "Мен көтерілген кезде бәрін өзімнің жаныма тартамын", және ол Мәриям Ана мен собордың қамқоршысы Сент-Джонның қасында айқышқа шегеленген Мәсіхті бейнелейді. 2007 жылдың көктемінде шпильдің сыртқы тас құрылысын және "батыс" (яғни оңтүстік) фасадын қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. 2018 жылы шіркеудің ішіндегі судың ағып кетуін тоқтату үшін төбе мен қабырғаға күрделі жөндеу жұмыстары жүргізілді. 2021 жылдың қараша айында Сальфорд соборы 2024 жылға дейін бір жылға жабылатыны, көп миллиондық қалпына келтіру жобасының салдарынан жабылатыны туралы хабарланды. Бұл жобаға 1970 жылдары алынып тасталған собордың викториялық мұрасын қайта орнату және ғимаратқа жаңа төбе қою кіреді.

The Cathedral Church of St. John the Evangelist, usually known as Salford Cathedral, is a Catholic cathedral on Chapel Street in Salford, Greater Manchester, England. It is the seat of the Bishop of Salford and mother church of the Diocese of Salford, and is a Grade II* listed building. by Benjamin Hollins of Manchester. Hadfield's design for St. John's, the first cruciform Catholic church to be built in England since the Reformation, was closely modelled on a number of noted medieval churches. The "west" (actually south) front and nave are copied on a reduced scale from Howden Minster in the East Riding of Yorkshire; the choir and sanctuary are closely modelled on those of Selby Abbey in North Yorkshire; the decorations of the groined vault are copied from the church of St Jacques in Liège, Belgium; the tower and spire, the latter the tallest in Lancashire at the time of building, are derived from the church of St Mary Magdalene, Newark on Trent in Nottinghamshire. Two local businessmen, Daniel Lee (d. 1858) and John Leeming (d. 1877), each donated £1,000 towards the cost of the church and furnishings; both benefactors are commemorated in chantries at the liturgical east end of the choir. The cathedral's "east" window of 1856, by William Wailes of Newcastle, depicts the history of Catholic Christianity in England, from the conversion of Ethelbert by St. Augustine in 597, to the restoration of the Catholic hierarchy in 1850. The total cost of building the cathedral was £18,000. The foundation stone was laid in 1844 by Bishop James Sharples, coadjutor to Bishop George Brown, Vicar Apostolic of the Lancashire District. The church was opened on 9 August 1848: Bishop Brown celebrated a Solemn High Mass in the presence of the Bishops of the other Vicariates of England and Wales. St. John's was elevated to cathedral status in 1852 following the erection in September 1850 of the Diocese of Salford, becoming one of the first four Catholic cathedrals in England and Wales since the English Reformation. On 25 July 1851, William Turner was consecrated the first Bishop of Salford in St. John's. In the same ceremony the Rector of St. John's, George Errington was consecrated first Bishop of Plymouth. Thirty years later in October 1881, a violent storm caused serious damage to the cathedral's 240 feet (73 m) spire. Canon Beesley, then the administrator, succeeded in raising funds for repairs to the spire and generally refurbishing the fabric of the building. He also oversaw the furnishing of the new chapel of the blessed sacrament in the "south" transept in 1884, to designs of Peter Paul Pugin, third son of A. W. N. Pugin. By early 1890, the last £1,000 was paid to settle the original debt for the building of the cathedral, which led to the consecration of the cathedral in the same year by the second Bishop of Salford, Herbert Vaughan, later to become Cardinal Archbishop of Westminster. In 1919–20, the turrets on the "west" front were found to be in danger of collapsing on to the street below. They were taken down and rebuilt by the Sheffield firm of O'Neill & Son under the direction of Charles M. Hadfield, grandson of the cathedral's original architect. In 1924, the War Memorial Chapel in the "north" transept was opened, commemorating the fallen in World War I. By 1934 the cathedral's spire was found to have strayed from the perpendicular and the civic authorities ordered that some be removed. Repairs were not completed until 1938. Restoration and repair of damage sustained in the Second World War was carried out in the immediate post war years. Further restoration and re ordering were carried out in 1971–72 at a cost of £80,000. This included the erection of a new free standing altar located under the crossing, following the Second Vatican Council. A further re ordering of the choir (chancel) took place in 1988, including the removal of the original stone high altar and reredos, installed in 1853–55 to designs by George Goldie. A new stained glass west window was installed in 1994, to commemorate the 150th anniversary of the laying of the cathedral's foundation stone. Its title is When I am lifted up I shall draw all to myself, and it depicts, in somewhat abstract form, the crucified Christ flanked by the Virgin Mary and the cathedral's patron, St. John. Restoration of the external stonework to the spire and "west" (i. e. south) front took place in the spring of 2007. Further major repairs to the roof and masonry to stop leaks within the church took place in 2018. In November 2021, it was announced that Salford Cathedral would be closed for the year until 2024 due to a multi million pound restoration project. This is set to include reinstalling some of the cathedral's Victorian heritage which was stripped in the 1970s and a new roof being added to the building.

Ағза

2002 жылы Makin компаниясы жаңа төрт мануалды цифрлық орган орнатты. Цифрлық органдар әлі күнге дейін соборларда сирек кездеседі, бірақ ағымдағы аспаптың жан-жақты тізімі бар және ол бұрынғысына қарағанда жақсырақ, хор мен қауымның ән айтуына көмектесу үшін нефтің үстіндегі люкстерге динамиктер орналастырылған. Ағымдағы орган 1951 жылы орнатылған екі мануалды Jardine құбырлы органын алмастырды; консолі кесісуге жақын оңтүстік науқанында, ал құбырлы корпусы батыс галереясында орналасқан. Jardine аспабы 1938 жылы Compton жасаған, қысқа ғасырлық эксперименталды жобаның қайта құрылымы болды, ол микрофондар мен динамиктер арқылы соборға қашықтан жеткізілген құбырларды қамтыды, ал Compton құбырларының бір бөлігі Jardine аспабында қайта қолданылды. Собордың мұрағаттарындағы ең алғашқы аспап 1887 жылы орнатылған солтүстік трансептте орналасқан W. E. Richardson жасаған төрт мануалды аспап болды.