Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мьянманың ұлттық әнұраны
National anthem of Myanmar
Мьянманың ұлттық әнұраны (; ; ) – Мьянманың мемлекеттік әнұраны. Ол екі бөлімнен тұрады; алғашқы жартысы – дәстүрлі бірма стиліндегі бөлім, содан кейін батыс стиліндегі оркестрге өтеді. Екінші жартысының болуына байланысты «Ұлттық әнұран» және оның бұрынғысы «Добама әні» халық арасында "" (, ; ) деп белгілі. Ұзақ жылдар бойы қалыптасқан дәстүр бойынша, әнұранды орындағандар соңында елге деген құрметтің белгісі ретінде иіледі.
The National Anthem (; ; ) is the national anthem of Myanmar. It consists of two parts; the first half is a traditional Burmese style section, before transitioning into the second half, a Western style orchestra. Because of the second half, both the "National Anthem" and its predecessor "Dobama Song" are popularly known as "" (, ; ). A long standing tradition is that those who sing the national anthem bow at the end, as a show of respect for the nation.
Тарих
Колониялық Бирмада ресми ұлттық әнұран болмаған, бірақ патшаны мақтан тұтатын шығармалар болған, олар патшалық әнұрандар қызметін атқарған. 1886 жылы Бирманы британдық Радж басып алғаннан кейін «God Save the King» британдық Бирманың ұлттық әнұраны болды. 1930 жылы Мандалайдан Сая Тин есімді музыкант Рангунға келіп, жаңа ұлттық әнұран жазу үшін Такинмен байланыс жасады. Олар әнұран үшін төрт талап қойды: ол бірма тарихының негізін қамтуы керек; Бірманың қазіргі жағдайы, өкініш, сабақтар және содан кейін жігерлендіретін сөздермен; жаңа дәуір құру үшін бірмалықтардың мінез-құлқын оятуы керек; және әнұран оны тыңдайтын кез келген бірмалықтың ұлттық мақтанышын оятуы керек. Осы талаптарды орындау үшін Такин Ба Таун, Такин Тейн Маунг, Такин Хла Бау, Такин Та До, Такин Он Пе, Такин Кяу Тун Сейн және Такин По Ни сияқты көптеген Такиндер сөздерді табуға көмектесті, ал YMB Сая Тин бастапқыда «Добама әні» деп аталған әннің мәтінін жазды. Такин Ба Таун Такиндердің жетекшісі болудан басқа, Рангун университетінде аудармашылық пәнінің оқытушысы болып жұмыс істеді. Ол математика пәнінің оқытушысы У Тун Сейнмен, бірма тілінің оқытушысы У Нюнтпен және студент Ко Нумен әңгімелесті. 1930 жылдың 19 шілдесінде Добама әні алғаш рет Татон жатақханасының оқу залында орындалды. Бірма және ағылшын тілдерінде жазылған ол «Университет журналында» жарияланды. 1930 жылдың 20 шілдесінде Шведагон пагодасының Раху бұрышындағы У Сан Тун залында көп көрерменнің қатысуымен салтанатты түрде орындалды. Содан кейін «Добама» қоғамы ән орындауға көп шақырулар алды. Такиндер әр кездесуде және салтанатта Добама әнін орындау дәстүрін қалыптастыруға тырысты. 1936 жылдың 27 маусымында Добама әні Мьиньянда өткен Добама Азияның екінші конференциясында Бирманың ұлттық әнұраны деп жарияланды. Содан бері бірма ұлтшылдары «God Save the King» әнінің орнына Добама әнін шырқады. Жапонның марионеттік мемлекеті болған Бирма мемлекеті 1943 жылы Добама әнін өзінің мемлекеттік әнұраны ретінде ресми түрде қабылдады. Бирма тәуелсіздік алғанға дейін У Ну У Сейн Мья Маунгтан жақын арада тәуелсіз болатын елдері үшін ұлттық әнұран жазуды сұрады. У Сейн Мья Маунг Добама әнін үлгі ретінде пайдаланып, әннің әуені сақталды, бірақ мәтіні сәл өгертілді. Ұлттық әнұран 1947 жылдың 22 қыркүйегінде Бирманың ұлттық әнұраны ретінде қабылданды. Шындығында, екі сөз де Бирма (Мьянма) немесе бурман (бамар халқы) дегенді білдіреді. Мьянманың 2008 жылғы Конституциясына сәйкес, ұлттық әнұранның толық нұсқасы дәстүрлі бірма және батыс стильдеріндегі бөлімдерден тұрады.
Pre colonial Burma did not have a proper national anthem, but had compositions glorifying the king, which served as royal anthems. After the annexation of Burma by the British Raj in 1886, "God Save the King" became the national anthem of British Burma. In 1930, a musician from Mandalay named Saya Tin went to Rangoon and contacted the Thakins to write a new national anthem together. They set four criteria for the anthem: it must include the background of Burmese history; the current situation of Burma with regrets, lessons, and then encouraging words; it must agitate Burmese habits to build a new age; and the anthem must agitate national pride of any Burmese who listens to it. For these criteria to be met, many Thakins including Thakin Ba Thaung, Thakin Thein Maung, Thakin Hla Baw, Thakin Tha Do, Thakin On Pe, Thakin Kyaw Tun Sein, and Thakin Po Ni helped find words, and YMB Saya Tin wrote the lyrics originally titled "Dobama Song" Besides being the leader of the Thakins, Thakin Ba Thaung was working as a teacher of translation at Rangoon University. He had a discussion with U Tun Sein, a tutor of mathematics; U Nyunt, a tutor of Burmese; and Ko Nu, a student. On 19 July 1930, the Dobama Song was sung for the first time in a reading room of Thaton Hostel. Written in Burmese and English, it was published in the University Magazine. On 20 July 1930, it was sung with a ceremony with a huge public crowd inside U San Tun Hall at the Rahu corner of Shwedagon Pagoda. After that the Dobama Asiayone received a lot of invitations to come and sing the song. The Thakins tried to establish a tradition of singing Dobama Song in every meeting and ceremony. On 27 June 1936, the Dobama Song was declared as the national anthem of Burma at the second conference of Dobama Asiayon held in Myingyan. Since then, Burmese nationalist sang Dobama Song instead of God Save the King. The State of Burma, a Japanese puppet state, officially adopted the Dobama Song as its state anthem in 1943. In the lead up to Burma's independence, U Nu asked U Sein Mya Maung to write a national anthem for their soon to be independent country. U Sein Mya Maung used the Dobama Song as a template, keeping the song's melody but slightly modifying the lyrics. The National Anthem was adopted as Burma's national anthem on 22 September 1947. In fact, both words mean either Burma (Myanmar) or Burman (Bamar people). According to the 2008 Constitution of Myanmar, the complete version of the national anthem is specified as consisting of both the traditional Burmese style and Western style sections.