Кіріспе

Жазушы және нацистік пропагандист (1911–1997)

Пол Карелл – соғыстан кейін Пол Карл Шмидт (2 қараша 1911 – 20 маусым 1997) қолданған псевдоним, ол жазушы және неміс пропагандисі болған. Нацистік кезеңде Шмидт Иоахим фон Риббентроптың Сыртқы істер министрлігінің баспасөз хатшысы қызметін атқарды. Осы қызметі барысында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Вермахтпен тығыз байланыста болды, сонымен қатар Allgemeine SS (Бас SS) қатарында қызмет етті. Оның мамандану салаларының бірі – "еврей мәселесі" болды. Соғыстан кейін Карелл Вермахтты романтизациялаған және оның қылмыстарын ақтаған ревизионистік кітаптарының арқасында танымал жазушыға айналды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын және соғыс кезінде

Келбрада туған Пол Карл Шмидт 1931 жылы нацистік партияға мүше болып, 1938 жылы СС қатарына қосылды. 1934 жылы университетті бітіріп, Германиядағы Киль университетінің психология институтында ассистент болып жұмыс істеді. Ол нацистік студенттік қауымдастықта бірнеше лауазымды атқарды. 1940 жылы Шмидт СС-те Obersturmbannführer шеніне көтерілді. Сол жылы ол сыртқы істер министрі Иоахим фон Риббентроптың баспасөз хатшысы болып тағайындалды. Бұл қызметте ол Германия Сыртқы істер министрлігінің ақпарат және баспасөз бөліміне жауапты болды. Шмидт министрліктің күнделікті баспасөз мәслихаттарын жүргізіп, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацизмнің ең маңызды және ықпалды пропагандистерінің біріне айналды. Жақында жүргізілген зерттеулер оның ықпалы кем дегенде Отто Дитрихтің (Адольф Гитлердің Рейхспрессешефі) және Ханс Фрицшенің (Рейхспропаганда министрлігінің баспасөз хатшысы) ықпалымен тең екенін растайды. Шмидт сонымен қатар соғыс жылдары бейтарап және оккупацияланған елдерде неміс тарапынан оқиғаны баяндау үшін бірнеше тілде жарық көрген неміс пропагандалық журналы «Signal» журналына жауапты болды. Шмидт өзінің пропагандалық әрекеттері арқылы Холокосты ақтауға тырысты. 1944 жылдың мамыр айында ол венгрлік еврейлерді депортациялау және өлтіруді қалай ақтауға болатыны туралы кеңес берді, бұл жаппай қырғынға қатысты айыптаулардан сақтану мақсатында жасалды.

Шмидт 1945 жылдың 6 мамырында тұтқындалып, 30 айға қамауға алынды. Оның соғыс қылмыстары бойынша сот процесінде айыпталушы ретінде немесе айыптау тарапынан куә ретінде танысуы ұзақ уақыт белгісіз болды. Нюрнберг процесінің бір бөлігі болған Министрліктер ісі кезінде ол ақыры айыптау тарапынан куә ретінде пайда болды және өзін демократиялық баспасөз бостандығы үшін күрескен адам ретінде көрсетті.

Соғыстан кейінгі

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Шмидт жазушы болды. Баспа саласында жұмыс істейтін "ескі жолдастар" желісінің көмегімен ол тапсырмалар алуға қол жеткізді. 1950 жылдардан бастап ол танымал "Кристалл" журналы үшін жазды. Алдымен ол Пол Карелл, кейін Пол Карелл деген псевдонимдерді пайдаланды. Карелл "Науманн шеңберінің" мүшесі болды – бұл еркін демократиялық партияға енуге тырысқан неонацистер тобы. Ол Die Welt және Die Zeit газеттерінде әр түрлі псевдонимдермен (соның ішінде P. C. Holm ретінде) тәуелсіз автор ретінде жұмыс істеді. Сондай-ақ ол Norddeutsche Rundschau және Der Spiegel журналдарына материалдар жазды, ал Батыс Германияның Der Landser журналында екінші дүниежүзілік соғысқа арналған бірнеше әңгімелер жариялады. Ол неміс Axel Springer AG компаниясының ықпалды кеңесшісі ретінде танылды, онда ол Axel Springer үшін сөздер жазды. 1965 жылдан 1971 жылға дейін Германиядағы Верден қаласының мемлекеттік прокуратурасы оны кісі өлтіруде күдікпен тергеді. Алайда, оның венгр еврейлерінің геноцидіндегі рөлін анықтауға бағытталған тергеу қылмыстық іс қозғалмай аяқталды. Шмидт соғыс кезіндегі әрекеттері үшін сотқа тартылған жоқ. 1992 жылы Карелл Сталинград шайқасынан кейін де Германияның соғыста жеңіске жету мүмкіндігі болғанын мәлімдеді. Оның пікірінше, Германияның жеңілісіне басты себеп Адольф Гитлердің басшылығы болды. Вермахт басшылығы мен Эрих фон Манштейн сияқты өте қабілетті қолбасшылар Гитлердің араласуы болмаса, жеңіске жете алатын еді. Карелл сонымен қатар Кеңес Одағына жасалған шабуыл Қызыл Армияның Германияға шабуылдауын болдырмау үшін алдын ала жасалған шабуыл болғанын айтты.

Жазушылық мансап

Оның "Гитлер шығысқа қарай қозғалады" (Unternehmen Barbarossa) және "Жарған жер" (Verbrannte Erde) кітаптарының табысы Кареллді Шығыс майданындағы Екінші дүниежүзілік соғыстың неміс жағының алдыңғы қатарлы соғыстан кейінгі хроникашысы етті. Оның "Тұтқындар" (1980) атты кітабы, Кеңес Одағындағы неміс тұтқындары туралы, Ullstein Verlag баспасында жарық көрді. Бұл кітаптар жалпы алғанда бұқаралық ақпарат құралдарында оң пікірлер алды; Die Welt, мысалы: "Германдар мен орыстар арасындағы жамандық сезімін азайтуға көмектеседі ( ) тарихшы ретінде білікті". Немесе Дюссельдорф Миттагы: "Көздердің маңыздылығы мен құжаттаманың құндылығын арзан сенсациялардан жоғары қоятын адам – осы Пол Карелл!" Карелл сонымен қатар Роммель туралы және одақтастардың Нормандияға басып кіруі туралы жазды. Карелл кітаптарында Вермахтті жоғалған мақсат үшін күрескен батырлар ретінде бейнелейді. Карелл соғыстан кейінгі ревизионистік көзқарасты ұсынады, оны алғаш рет Вермахттың жетекші генералдары танымал етті: Неміс әскері зұлым диктатордың таңған таза соғысын жүргізді (бірақ Шығыстағы соғыстың нағыз табиғаты – жаулап алу және жою соғысы туралы ештеңе айтылмаған). Вафен-СС де басқа әскерлер сияқты солдаттар ретінде көрсетіледі. Соңында жаудың басым материалдық және адамдық ресурстары немістерді жеңіп шығады. Кареллдің еңбектерінде неміс армиясының кәсібилігі, құрбандыққа барғандығы және азаматтармен жақсы қарым-қатынастары баса назарда. Оның кітаптарында Вермахт орыстарды коммунистік үкіметтен босатып, олардың діни бірлестіктерін қалпына келтіргені де айтылады. Кареллдің еңбектерінде армия саяси сферадан бөлек әлемде әрекет етеді, ал Ресей халқына келген кез келген қайғы-қасіреттің кінәсі осы саяси сферада, атап айтқанда, нацистік және коммунистік партияларда. Осы аргументтің мәні неміс офицерінің жоғары моральдық беделін растады, "таза Вермахт" туралы мифті мәңгілік етірді. Кареллдің антикоммунизм тақырыбы да АҚШ жұртшылығына ұнады және оның кітаптары қайталап басылды.