Үнді тарихындағы Темір дәуірі: қола дәуірінен кейінгі кезең, мәдениеттер, Janapadas-тан Mahajanapadas-қа өту және Маурья империясының пайда болуы. Археологиялық зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан тарихының бір қыры
Aspect of Indian history
Үндістан субконтинентінің тарихында қола дәуірінен кейін темір дәуірі келді, ол Үндістанның мегалиттік мәдениеттерімен ішінара сәйкес келеді. Үндістандағы темір дәуірінің басқа археологиялық мәдениеттері – боялған сұр ыдыстар мәдениеті (б.з.д. 1300–300 жж.) және Солтүстік қара жылтыратылған ыдыстар мәдениеті (б.з.д. 700–200 жж.). Бұл Веда дәуіріндегі жанападалардың, яғни княздықтардың ерте тарихи кезеңдегі он алты махаджанападаға, яғни аймақтық мемлекеттерге ауысу кезеңімен сай келеді, бұл кезең Маурия империясының құрылуымен аяқталды. Темір балқытудың алғашқы белгілері темір дәуірінің басталуына бірнеше ғасыр бұрын пайда болған.
In the prehistory of the Indian subcontinent, the Iron Age succeeded Bronze Age India and partly corresponds with the megalithic cultures of India. Other Iron Age archaeological cultures of India were the Painted Grey Ware culture (1300–300 BCE) and the Northern Black Polished Ware (700–200 BCE). This corresponds to the transition of the Janapadas or principalities of the Vedic period to the sixteen Mahajanapadas or region states of the early historic period, culminating in the emergence of the Maurya Empire towards the end of the period. The earliest evidence of iron smelting predates the emergence of the Iron Age proper by several centuries.
Солтүстік Үндістан
Р. Тевари (2003) радиокөміртек әдісімен Уттар-Прадеш штатындағы темір артефактілерді, оның ішінде доменді пештерді, фурмаларды және шлакты б.з.д. 1800-1000 жылдар аралығында даттады. Темір мен темір өңдеудің қолданылуы б.з.д. екінші мыңжылдықтың басынан бастап Орталық Ганг жазығында және Шығыс Виндхья тауларында кең таралған. Темірді қолданудың басталуы дәстүрлі түрде кейінгі Ведалық халықтың шығысқа қарай қоныс аударуымен байланысты, олар сонымен қатар, әсіресе Шығыс Уттар-Прадеш және Бихар аймақтарында материалдық мәдениетті революциялаған күш ретінде қарастырылады. Ғалым Ракеш Тевари жаңа археологиялық жағдайлар мен олардың мерзімдері жаңадан қарау қажеттігін көрсетеді. Оның пікірінше, бұл дәлелдер елдің басқа аймақтарында да ерте темір қолданылғанын растайды және Үндістанның темір өңдеуді дамытудың тәуелсіз орталығы болғанын куәландырады.
R. Tewari (2003) radiocarbon dated iron artifacts in Uttar Pradesh, including furnaces, tuyeres, and slag between c. 1800 and 1000 BCE. The use of iron and iron working was prevalent in the Central Ganga Plain and the Eastern Vindhyas from the early second millennium BCE. The beginning of the use of iron has been traditionally associated with the eastward migration of the later Vedic people, who are also considered as an agency which revolutionised material culture particularly in eastern Uttar Pradesh and Bihar. Scholar Rakesh Tewari states that new finds and their dates suggest the need for a fresh review. According to him, the evidence corroborates the early use of iron in other areas of the country, and attests that India was indeed an independent centre for the development of the working of iron.
Оңтүстік Үндістан
Оңтүстік Үндістандағы темір дәуірінің ең ерте кездемелері шамамен б.з.д. 1000 жылға қарай Карнатакадағы Халлур және Тамил Надудағы Адичаналлурда табылды. Нагпур маңындағы Махурджари үлкен моншақтар жасау орталығы болған.
The earliest Iron Age sites in South India are Hallur, Karnataka and Adichanallur, Tamil Nadu at around 1000 BCE. Mahurjhari near Nagpur was a large bead manufacturing site.