Доминикан батыры Педро Флорентино: Тәуелсіздік және қайта құру жолындағы күрескер
Pedro Florentino
Педро Флорентино: Доминикан генерал, қаһарман. Доминикан тәуелсіздік соғысы мен Испанияға қарсы күресте маңызды рөл атқарды. Сабана Ларға шайқасының батыры.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Доминикан генерал және әскери шенеунік
Dominican general and military officer
Генерал Педро Алехандрино Флорентино (Хинча, 1805/1808 – ?) Доминикан Республикасы армиясындағы доминикандық офицер болған. Хинча тумасы, ол Доминикан Тәуелсіздік соғысы кезіндегі шекаралық қақтығыстарға белсенді қатысқан. Ол маңызды Сабана Ларга шайқасының батыры атанды. Кейіннен Грегорио Луперонмен бірге Испанияға қарсы Доминикан қалпына келтіру соғысына қатысты.
General Pedro Alejandrino Florentino (Hincha, 1805/1808– ?) was a Dominican officer in the army of the Dominican Republic. A native of Hincha, be was an active participant in border conflicts during the Dominican War of Independence. He was the hero of the important Battle of Sabana Larga. He later participated in the Dominican Restoration War, along with Gregorio Luperón, against Spain.
Туу
Ол қазіргі Гаити аумағындағы Хинча қаласында дүниеге келген. Оның әкесі итальян тегінен шыққан Хосе Антонио Флорентино болды. Ол Сан-Хуан-де-ла-Магуанада дистилляциялық қондырғыларға және ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығымен айналысатын жерлерге ие болған. Флорентиноның зорлық-зомбылыққа және жабайы мінезге бейімділігінен туындаған радикалды ұлтшылдық көзқарастары мен күмәнді әдістері болды. Ол он үш жылға созылған Гаити шабуылдарына қарсы күресте офицер болды. Ол генерал Антонио Дювержеге бағынып, артиллерия офицері және 1856 жылдың 24 қаңтарында Сабана Ларга шайқасында жеңіске жеткен доминикан колонналарының бірінің командирі болды. 1856 жылдың 11 қазанында, оның саяси сеніміне адал Буэнавентура Баэз президент болған кезде, Сан-Франциско де Макористің қару-жарақ басқармасын иеленді, ал кейіннен Солтүстік-Шығыс жағалаудағы Мока, Котуи, Бонао, Констанца, Джарабакоа және Сан-Франциско де Макористі қамтитын Ла Вега провинциясының губернаторы болды. Ол сонымен қатар Бонаодан Монте-Кристиге дейінгі Солтүстік аймақтағы Үкімет өкілі де болды. Басқа да маңызды лауазымдарында Флорентино Оңтүстік шекара басшысы және Лас-Матас-де-Фарфан командирі болды. 1857 жылғы либералды революция кезінде ол Ла Вегадан шығып, он бір айға дейін қоршауда болған астанаға келді, Баэкист үкіметін қорғау үшін күресті.
He was born in Hincha, today Haitian territory. Of mulatto ancestry, his father was José Antonio Florentino, who was of Italian descent. He owns stills and agricultural and livestock properties in San Juan de la Maguana He was a patriot of radical nationalism and questionable methods due to the violent and primitive character that Florentino gave him. He was an officer in the fight against the Haitian incursions that lasted for nearly thirteen years. He fought under the orders of General Antonio Duvergé, as an artillery officer and commander of one of the Dominican columns that victoriously fought the famous Battle of Sabana Larga on January 24, 1856. On October 11, 1856 under the presidency of the leader of his political devotion, Buenaventura Báez, went on to occupy the Arms Command of San Francisco de Macorís and later to serve as Governor of La Vega, a province that then included Moca, Cotuí, Bonao, Constanza, Jarabacoa and San Francisco de Macorís to the Northeast coast. He was also a Government Delegate in the entire Northern region, from Bonao to Monte Cristi. Among other important positions, Florentino had been Chief of the Southern Borders and commander of Las Matas de Farfán. When the liberal revolution of 1857, he left La Vega and came to the Capital, which was then under an eleven month siege, to fight in defense of the Baecista government.
Қайта қалпына келтіру соғысы
Сол жерден ол Оңтүстікке қайтып келді және аннексия режимі кезінде оның құлақтандыруларға қатысы бар деген күдік туды. 1863 жылдың қаңтар айында Азуаға тексеруге шақырылды және билік оған тұтқын ретінде тұру орны ретінде Эль-Сейбо, Санто-Доминго немесе Азуаның арасынан таңдау жасауды ұсынды. Ол Азуаны таңдады және 1863 жылдың қыркүйегінде Солтүстіктегі Қайта Орнату соғысы басталғаннан кейін, ол Оңтүстік аймағындағы ұлттық қозғалыстың төбесіне келді. Сантьяго қаласында орналасқан Сибао уақытша үкіметі Педро Флорентиноны Оңтүстіктегі операциялардың аға басшысы етіп тағайындады. Ол бірден барлық қалалар мен осы қатал аймақтардан құттықтаулар мен көптеген мақтау хаттарын ала бастады. Ол әскерімен Бани және Сан-Кристобальға келді. Дәл сол Сан-Кристобальда Грегорио Луперон партизандарды ұйымдастырып жатқанда, Педро Флорентино, батыл адам, Луперонға үлкен құрмет көрсетіп, оған Сантьяго үкіметінің жарлығын ұсынды, онда Флорентино Оңтүстіктің жоғары басшысы деп аталды. Ол сондай-ақ оған Луперонды ату туралы бұйрық берді. Луперон оны оқып, оған: «Генерал Флорентино, өз міндетіңізді орындаңыз», деді. Флорентино оған: «Сіз тұратын үйге қайтыңыз», деді. Содан кейін Флорентино Луперонның алдына келіп, оған: «Мен сізге хат жіберемін, сонда сіз Эль-Маниелге баратын жолмен кете аласыз. Үкімет сізді сол жерде Сантьягода атып тастайды. Мен мұндай қылмыстың жауапкершілігін мойныма алуым керек», деді.
From there he returned to the South and already during the annexation regime, suspicions arose that he was involved in conspiracies. In January 1863, he was called for interrogation in Azua and the authorities gave him the choice between El Seibo , Santo Domingo or Azua, as a place of residence as a prisoner. He chose Azua and in September 1863, after the outbreak of the Restoration War in the North, he placed himself at the head of the national movement in the Southern region. The provisional government of Cibao, based in the city of Santiago, proceeded to appoint Pedro Florentino as Senior Chief of Operations in the South. The person named immediately began to receive congratulations and multiple endorsements from all the towns and fields of all those fierce regions. And he arrived with his troops to Baní and San Cristóbal. Precisely in San Cristóbal, Gregorio Luperón was organizing guerrillas, when Pedro Florentino, a man of recognized courage, treated Luperón with great deference and presented him with the decree of the government of Santiago, where he, Florentino, was named Superior Chief of the South. And he also presented him with an order ordering Luperón to be shot. Luperón read it and told him: “General Florentino, do your duty.” Florentino told him: “Retreat to the house where you are staying.” Later Florentino appeared in front of Luperón, telling him: “I am going to send you a letter so that you can go out along the road to El Maniel. So that the government shoots you there in Santiago. Because I should not bear the responsibility of such a crime.”
Ол 16-17 қыркүйек аралығында Сан-Хуан, Лас-Матас-де-Фарфан және Сабана-Мула көтерілістерін, ал кейін Нейба мен Барахона көтерілістерін басқарды, оның басты кейіпкері және ұйымдастырушысы генерал Анхель Феликс –Либерата– болды. Ол және генерал Анисето Мартинес сияқты басқа офицерлермен бірге Флорентино, бүкіл аймақтағы қозғалыстың жоғары басшысы, Азуаға шабуыл жасап, Баниді, Сан-Кристобальді алды және Хайнаның жағасында ол Президент Сальседоға ұсынғандай, Астанаға қарай жорық жасаумен қорқытты. Испан қарсы шабуыл жасады. 1863 жылдың 15 қазанында испандық генерал Хосе де ла Гандара үш мың адамнан тұратын жақсы қаруланған колоннаны бастап, испандық генерал Эусебио Пуэлломен бірге Оңтүстікке қарай Астанадан шықты. Сан-Кристобалда шамамен бір ай тұтқындалғаннан кейін, Де ла Гандара патриоттардың қарсылығын бұзғанға дейін кең ауқымды шабуыл жасады. 18 қарашада өрт кезінде Бани құлап қалды. Испан шабуылы тоқтатылмастай болды, доминикандықтар осы күшті жорықты тоқтатудың жолын таба алмады және Оңтүстік аймағы тағы да аннексияшылдардың қолына түсті. Флорентино осы шабуылға тиімді қарсы тұрудың жолын таба алмады, ол өзі шекараға қарай шегінді; Габино Симоно, Рудесиндо де Леон, Франсиско Мартинес, Доминго Пинейро, Джулиан Моррис, Педро Зорилла, Мануэль Балдемора, Хуан Грегорио Ринкон, Хосе Копран, Лучано Солис, Ромуальдо Монтеро, Хуан де ла Круз, Эпифанио Хименес Сьерра және Хосе Луис Паредес көңілсіздікке түсті.
He led the uprisings of San Juan, Las Matas de Farfán and Sabana Mula, between September 16 and 17 and days later that of Neyba and Barahona , whose protagonist and main organizer was General Ángel Félix –Liberata–. Together with him and other officers such as General Aniceto Martínez, Florentino, superior leader of the movement in the entire region, attacked Azua, took Baní, San Cristóbal and on the banks of the Haina he threatened to march on the Capital, just as he had been told. proposed to President Salcedo. The Spanish counterattack came. On October 15, 1863, the Spanish general José de la Gándara left the Capital heading south, leading a well armed column of three thousand men, accompanied by the Pro Spanish general Eusebio Puello. After being detained in San Cristóbal for about a month, De la Gándara unleashed a vast scale offensive before which the resistance of the patriots was broken. On November 18, in the middle of a fire, Baní fell. The Spanish attack became unstoppable, the Dominicans could not find a way to stop that overwhelming march and the Southern region once again fell into the hands of the annexationists. Florentino did not find a way to offer effective resistance to that attack, he himself withdrew towards the vicinity of the border; demoralization Gabino Simonó, Rudecindo de León, Francisco Martínez, Domingo Piñeiro, Julián Morris, Pedro Zorilla, Manuel Baldemora, Juan Gregorio Rincón, José Corporán, Luciano Solís, Romualdo Montero, Juan de la Cruz, Epifanio Jiménez Sierra and José Luis Paredes.
Соңғы жылдары және қазасы
1897 жылы Пуэрто-Платада қайтыс болған Луперонға президент Улисес Эурео ерекше еске алу рәсімі жасады. "Ұлы Тайта Голлито Луперонға" лайықты ұлы еске алу рәсімі болды. Дәстүр бойынша, Педро Флорентино өз ұлын, капитан "Санто-Доминго Флорентиноны" өлтірді. Бірақ ол кек қайтармады. Кейін Флорентино шекарада ұйықтап жатқанда лейтенант Хуан Рондонның қолынан қаза тапты.
When Luperón died in Puerto Plata in 1897, President Ulises Heureaux gave him a notable funeral. A great funeral, worthy of the “Gran Taita Gollito Luperón”. According to tradition, Pedro Florentino killed his son, Captain “Santo Domingo Florentino." And he did not appeal to revenge. Later, Florentino was assasinated at the border, while he was asleep, by Lieutenant Juan Rondón.