Кіріспе
Музыкалық жиынтықтар теориясында интервал векторы – бұл питч-кластар жиынындағы интервалдарды қорытындылайтын натурал сандар массиві. (Яғни, октавалар ескерілмейтін питчтер жиынтығы.) Басқа атаулары: ic векторы (немесе интервал класы векторы), PIC векторы (немесе питч-клас интервал векторы) және APIC векторы (немесе абсолютті питч-клас интервал векторы, Михель Шуйердің айтуынша, бұл дұрыс атау). Аллен Форте енгізген қазіргі заманғы нотацияның көптеген артықшылықтары бар және ол октаваның кез келген тең бөлінісіне дейін кеңейтіледі. Интервал векторында алты бірегей сан болған шкала терең шкалалық қасиетке ие деп айтылады. Мажорлық шкала және оның режимдері осы қасиетке ие. Мысалы, тамырлық позициядағы C мажорлық үш дыбыстың (3 11B) интервал векторы {C E G} келесідей: Бұл жиынның бір мажорлық үшінші немесе минорлық алтыншы (яғни C-ден E-ге немесе E-ден C-ге), бір минорлық үшінші немесе мажорлық алтыншы (яғни E-ден G-ге немесе G-ден E-ге) және бір таза бесінші немесе таза төртінші (яғни C-ден G-ге немесе G-ден C-ге) бар екенін көрсетеді. Интервал векторы транспозиция немесе инверсия кезінде өзгермейтіндіктен, ол бүкіл жиынтық класына жатады, яғни бұл барлық мажорлық (және минорлық) үш дыбыстың векторы. Кейбір интервал векторлары бір-біріне ауыстыру немесе инверсия арқылы өндіруге болмайтын екі немесе одан көп жиынтықтарға сәйкес келеді. (Бұлар Z-байланысты жиынтықтар деп аталады, олар төменде түсіндіріледі). n питч-кластар жиынтығы үшін жиынның интервал векторындағы барлық сандардың қосындысы үшбұрышты санға тең: Tn−1 = Интервал векторының кеңейтілген түрі Дэвид Левиннің «Жалпыланған музыкалық интервалдар мен трансформациялар» еңбегінде сипатталғандай, трансформация теориясында да қолданылады.
An expanded form of the interval vector is also used in transformation theory, as set out in David Lewin's Generalized Musical Intervals and Transformations.
Z-қатынасы
Музыкалық жиынтықтар теориясында Z қатынасы, сондай-ақ изомерлік қатынас деп аталады, екі питч-класс жиынтығы арасындағы қатынас, онда екі жиынтықтың бірдей интервалдық құрамы (және демек, бірдей интервалдық вектор) болады, бірақ олар транспозиция арқылы байланысты емес (әртүрлі Tn түрі) немесе инверсия арқылы байланысты емес (әртүрлі Tn/TnI түрі). Қараңыз: изомер. Михель Шуйердің (2008) сөзіне сәйкес, кез келген екі питч-класс толықтыратын гексахордтың бірдей интервалдық векторы бар екендігі туралы теореманы алғаш рет Милтон Бэббит ұсынды, тіпті олар транспозиция және инверсия бойынша эквивалентті болмаса да, ал "қатынастың ашылуы" 1960 жылы Дэвид Левин толықтыру теоремасының мысалы ретінде "хабарланды": екі толықтыратын питч-класс жиынтығындағы питч-класс интервалдары арасындағы айырмашылық жиынтықтың кардиналдық саны арасындағы айырмашылыққа тең (екі гексахорд берілген жағдайда, бұл айырмашылық 0-ге тең). Гексахорд теоремасының математикалық дәлелдемелерін Касслер (1961), Регенер (1974) және Уилкокс (1983) жариялады. Штраус былай деп аргументтейді: "Z қатынасындағы жиынтықтар ұқсас дыбыстайды, себебі олардың интервалдық құрамы бірдей", бұл кейбір композиторларды өздерінің шығармаларында Z қатынасын пайдалануға итермеледі. Мысалы, {0,1,4,6} және {0,1,3,7} арасындағы өзара әрекет Эллиотт Картердің Екінші скрипкалық квартетінде анық байқалады.
Көбейту
Z-мен байланысты кейбір хордалар интервал векторында 1 және 5 сандары үшін ортақ мәндер болғандықтан, M немесе IM (5-ке немесе 7-ге көбейту) арқылы байланыстырылады.