Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fort Stevens, Орегон штатындағы Fort Stevens, бұрын Fort Massachusetts деп аталған, Америка Азамат соғысы кезінде Вашингтон қаласының төңірегіне салынған көптеген бекіністердің бір бөлігі болды.
the Fort Stevens in Oregon
Fort Stevens, formerly named Fort Massachusetts, was part of the extensive fortifications built around Washington, D. C., during the American Civil War.
Орналасқан жері
Форт 1861 жылы "Форт Массачусетс" деп салынды, кейіннен Одақ әскері оны кеңейтіп, Вирджиния штатының Шантилли шайқасында 1862 жылдың 1 қыркүйегінде қаза тапқан Бриг. Генерал Исаак Ингаллс Стивенс атымен "Форт Стивенс" деп атады. 1861 жылы форттың периметрі 168 ярдты құрады және 10 зеңбірек орнатуға болатын еді. 1862 жылы ол 375 ярдқа дейін кеңейтіліп, 19 зеңбірекке дейін арттырылды. Форт Вашингтон қаласына солтүстік бағыттан, Жетінші көше ақылы жолы арқылы келуді қорғады. 1864 жылға қарай Форт Стивенс астананы қорғау мақсатында салынған 68 форттан тұратын 60 шақырымдық бекіністің бір бөлігіне айналды.
The fort was constructed in 1861 as "Fort Massachusetts" and later enlarged by the Union Army and renamed "Fort Stevens" after Brig. Gen. Isaac Ingalls Stevens, who was killed at the Battle of Chantilly, Virginia, on September 1, 1862. In 1861, it had a perimeter of 168 yards and places for 10 cannon. In 1862, it was expanded to 375 yards and 19 guns. It guarded the northern approach to Washington City, the Seventh Street Turnpike. By 1864 Fort Stevens was one part of a 37 mile (60 km) arrangement of fortifications, consisting of 68 forts intended to defend the capital.
Құрылыс
Форт Вашингтон қаласының айналасындағы қорғаныс жүйесінің бір бөлігі ретінде салынған. Біріккен Армияның Булл-Ран шайқасындағы жеңілісінен кейін Конгресс қаланың қорғанысын күшейту үшін дауыс берді, ол бұрын Потомак өзенінің оңтүстігінде 12 миль (19 км) қашықтықта орналасқан жалғыз Форт Вашингтоннан тұрған. Ұлттық саябақ қызметінің мәліметінше, ақырында "68 бекініс, 93 батарея, 20 шақырымдай мылтық орлары және 32 шақырым әскери жолдар елорданы қоршап алды, ал Вашингтон әлемдегі ең қоршалған қалаға айналды". 1861 жылдың қыркүйегінде Одақ әскерлері Седьмой көшедегі ақылы жолда, Элизабет Проктор Томас және оның бауырларына тиесілі еркін қара нәсілді отбасының мүлкін иеленді, оны "форт салу үшін өте қолайлы және қажетті орын" деп санады. Олар Мэриленд штатының Дамаск қаласында жылқы ұрлауға тырысып, Роквиллдің жанында түнеуге мәжбүр болды. Осыған жауап ретінде генерал-майор Джордж Томас Колумбия округінің милициясын Одақ армиясының құрамына қосты. Конфедерация армиясы жақын маңдағы Фрэнсис Престон Блэрдің үйін бас штабы және жараланған әскерлерге арналған жедел жәрдем ауруханасы ретінде пайдаланды. Конфедерация әскерлері Потомак өзенінен Мэриленд штатының Пуулсвилл қаласынан Вирджинияға өтіп жатқаны байқалды. Олар 101 жараланған сарбазды, оның ішінде 11 офицерді қалдырып кетті. Кейбір деректерде осы сөзді жақын маңдағы тұрғын Элизабет Томас айтқан делінеді. Бұл АҚШ тарихында президенттің соғыс кезінде жаудың атынан зардап шегуінің екінші реті болды (біріншісі – 1812 жылғы соғыс кезінде президент Джеймс Мэдисон). Алайда, 13 шілдеде жарық көрген "The Evening Star" газетінде "Президент Линкольн мен миссис Линкольн кеше түнде қаланың қорғаныс қатарымен атпен жүріп өтті және олар қайда болса да сарбаздар оларды жылы қарсы алды" деп жазылған.
The fort was constructed as a part of a defensive ring around Washington City. Following the Union Army's defeat at Bull Run, Congress voted to augment the city's defenses, which consisted of a single fort, Fort Washington, 12 mile (19 km) to the south on the Potomac River. Eventually, "68 forts, 93 batteries, 20 miles of rifle pits, and 32 miles of military roads surrounded the capital and Washington became the most heavily fortified city in the world", according to the National Park Service. In September 1861, Union troops took possession of a property owned by a free black family, Elizabeth Proctor Thomas and her siblings, at the Seventh Street Turnpike, seeing it as "an ideal and necessary location for a fort." They were delayed stealing horses in Damascus, Maryland, and staying overnight near Rockville. In response, Major General George Thomas ordered the District of Columbia Militia into the service of the Union army. The Confederate Army used the house of a nearby resident, Francis Preston Blair, as a headquarters and a makeshift hospital for their wounded. Confederate soldiers were seen crossing the Potomac River from Poolesville, Maryland, to Virginia. They left behind 101 wounded soldiers, including 11 officers. Another story attributes this quote to nearby resident Elizabeth Thomas. This is believed to have been only the second time in American history that a sitting president came under enemy fire during a war (the first being President James Madison during the War of 1812). An article published by The Evening Star on July 13 noted, however, that "President Lincoln and Mrs. Lincoln passed along the line of the city defences in a carriage last night, and were warmly greeted by the soldiers wherever they made their appearance amongst them."