Сunningwell – Оксфордтағы ауыл, 904 тұрғыны бар. Тарихы 9 ғасырға дейін барып жетеді, бір кезде Беркширге қарасты. Bayworth және Boars Hill-дің бөлігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саннингвелл – Англияның Оксфорд қаласының оңтүстігінде орналасқан ауыл және азаматтық приход. Приходқа Байворт ауылы және Боарс Хиллдің шығыс бөлігі кіреді. 1974 жылғы әкімшілік-территориялық өзгерістерге дейін бұл приход Беркширге қарасты. 2011 жылғы халық санауы бойынша приходта 904 адам тұрады.
Sunningwell is a village and civil parish about south of Oxford, England. The parish includes the village of Bayworth and the eastern part of Boars Hill. The parish was part of Berkshire until the 1974 boundary changes transferred it to Oxfordshire. The 2011 Census recorded the parish population as 904.
Топоним
9-ғасырдағы саксондық құжаттарда Саннингвеллдің жер атауы Саннигвелан және Саннингауилл деп жазылған. 1086 жылғы «Соңғы сот кітабында» (Domesday Book) ол Soningeuell деп тіркелген. Атаудың шығу тегі ежелгі ағылшын тіліне саяды және «Суннаның халқының бұлағы» деген мағынаны білдіреді.
In 9th century Saxon charters Sunningwell's place name is spelt Sunnigwellan and Sunningauuille. The Domesday Book of 1086 records it as Soningeuell. The name is derived from Old English, meaning "the spring of Sunna's people".
Қожалық
Domesday Book-та 1086 жылы Абингдон аббаттығы Саннингвелл және Бейворт иеліктерін иеленгені жазылған. Аббаттық 1538 жылға дейін екі иелікті де сақтап тұрды, содан кейін Монастырларды тарату кезінде барлық мүлкін Таққа тапсырды. 1545 жылы Саннингвелл және Бейворт иеліктері Роберт Браунға (алтын шебер), Кристофер Эдмондс және Уильям Венлоуға берілді. Олар, көрінетін болса, тез пайда табу үшін сатып алған спекулянттар болды, себебі 1546 жылы олар иеліктерден бас тарды. Сатып алушы Джон Уильямс, кейіннен Тэм бароны Уильямс атанды. Барон Уильямс 1559 жылы еркек мұрагерсіз қайтыс болды, және иелік оның үлкен қызы Марджери мен оның күйеуі Генри Норрис, 1-ші барон Норрисқа өтті. 1583 жылы Марджери Саннингвелл мен Бейвортты кіші әпкесі Изабельге және оның екінші күйеуі Ричард Хаддлстонға сатты. 1589 жылы Ричард пен Изабель қайтыс болып, екі иелікті Ричард Мартинге кепілге қалдырды. Сэмюэл Фелл 1625 жылдан 1649 жылға дейін Сент-Леонардтың пасторы болды. 1877 жылы Сент-Леонард шіркеуі Уильям Морристің досы Джей-Пи Седдонның жетекшілігімен қайта жаңартылды, ол шығыс терезедегі витражды әйнектің дизайнын жасады.
The Domesday Book records that Abingdon Abbey held the manors of Sunningwell and Bayworth by 1086, and it assessed Sunningwell manor at five hides. The abbey retained both manors until 1538, when it surrendered all its properties to the Crown in the Dissolution of the Monasteries. In 1545 the manors of Sunningwell and Bayworth were granted to Robert Browne (a goldsmith), Christopher Edmondes and William Wenlowe. They seem to have been speculators who bought them for a quick profit, as they alienated the manors in 1546. The buyer was John Williams, later Baron Williams of Thame. Baron Williams died in 1559 without a male heir, and the manors passed to his elder daughter Margery and her husband Henry Norris, 1st Baron Norreys. In 1583 Margery sold Sunningwell and Bayworth to her younger sister Isabel and her second husband Richard Huddleston. By 1589 Richard and Isabel were dead and had left the two manors mortgaged to a Richard Martin. Samuel Fell was rector of St Leonard's from 1625 to 1649. In 1877 St Leonard's was restored under the direction of JP Seddon, a friend of William Morris, who designed the stained glass in the east window.
Ыңғайлылықтар
XIX ғасырда Сент-Леонард шіркеуінің қарама-қарсысындағы коттедж мектеп мұғалімінің үйі ретінде пайдаланылды, ал оның жанына мектеп сыныбы салынды. XX ғасырда ол Саннингвелл Англия шіркеуінің бастауыш мектебіне айналып, ауылдың батыс жағындағы Дарк-Лейн көшесіндегі жаңа ғимаратқа көшірілді. XIX ғасырғы мектеп ғимараты қазір Саннингвелл өнер мектебі. Саннингвеллде "Ағын су құды" атты қоғамдық мейрамхана бар.
In the 19th century a cottage opposite St Leonard's parish church was made the home for a schoolteacher, and a schoolroom was built next to it. In the 20th century it became Sunningwell Church of England Primary School and moved to new premises in Dark Lane at the west end of the village. The 19th century school building is now Sunningwell School of Art. Sunningwell has a public house, the Flowing Well.