Кіріспе

Виргиния және Огайо – У. Аллен МакКлелланд (1934–2022) жасаған ойдан шығарылған теміржол компаниясы және Огайо штатының Дейтон қаласының жанындағы осы теміржолды бейнелейтін HO масштабты теміржол макеті. V&O модельдік теміржол әлемінде прототиптік режимде жұмыс істеуге арналған авторлық (қаламдық) макеттер үшін жаңа стандартты белгілегенімен танымал және сол кездегі көптеген модельдеушілерге үлкен әсер еткен. Ол «базадан тыс» және «көліктік жүйе» деген сөздерді қолданды. V&O макетінде KC&B (Келлис Крик және Брэдли, балаларының құрметіне аталған) деген қысқа желі болды, ол алмасу трафигінің көзі болды. Кезең 1957 жылға орнатылды. Бастапқы 136 футтық 70 профильді негізгі желі, Афтон, Вирджиниядан басталып, Вирджинияның Элм-Гроув қаласындағы жасырын айналым тізбегіне дейін созылды және 11.25.62 күні бір жылдан кейін аяқталды. Көзге түрірлік мысал 1980 жылы (теміржол күні 1958 жылдың 26 тамызы) V&O соңғы рет тұрақты кіріс әкелетін бумен жүргізілді және толығымен дизельге ауысты. Осы кезеңде Аллен МакКлелланд кезеңді 1958 жылдан 1968 жылға дейін жылдырды, нәтижесінде V&O-ның бірінші буын дизельдерінің бір бөлігі жойылды. Алайда, кезеңдік өзгеріс жаңа және үлкен вагондармен қатар көптеген жаңа екінші буын дизельдерінің енгізілуіне де әкелді, нақты прототиптер сияқты. 1990 жылдардың ортасында теміржол Фуллертон, Вирджиния мен Индиан Хилл Джанкшн, Вирджиния арасында үйдің кеңеюімен бірге кеңейтілді. Бұл кеңейту Гаудж Пасс, Вирджиния және Хайленд Уай, Вирджиниядағы бұрынғы сахналарды жоюмен, сондай-ақ Дурхам және Смит желілерінің айналым тізбектерін орналастырумен бірге жүрді. Осы кезеңде теміржол 1968 жылдан 1975 жылға дейін жылдырылды, нәтижесінде F7A және FA сияқты бірінші буын дизельдерінің тағы бір бөлігі жойылды. Тәуелсіз жолаушылар тасымалы 1971 жылдың сәуірінде Amtrak құрылғаннан кейін тоқтатылды, ал Afton бөлімінде Ridge Runner жалғыз жолаушылар қызметі болып қалды. V&O-дағы жұмыс сессиялары теміржол уақыты бойынша 24 сағатқа созылды, 6:1 «жедел сағат» арқылы төрт нақты сағатта орындалды. Жеті оператор (кемінде алты) жұмыс істеді және Пойыз процедуралары кітабын сақтап, вагондар мен жүк қағаздарын пайдаланды. V&O – көпірлік бағыт, және негізгі трафик V&O-дан тыс және одан әрі бағытталды. V&O трафигін тасымалдау үшін күніне 30-40 пойыз қажет болды. Маңызды тұжырымдама – операторларға пойыздарды нүктеден нүктеге дейін қадағалауға мүмкіндік беретін және басқа макеттерде жиі кездесетін кері жүру мен айналуды болдырмайтын газды басқару құралдарын пайдалану. V&O-да Орталықтандырылған трафик басқару (CTC), диспетчерлік консоль және 1963 жылы GE Astrac жүйесімен басталган командалық басқару жабдықтарын пайдаланудың алғашқы қадамдары болды. 2001 жылы жаңа үйге көшу Аллен МакКлелландты V&O Afton бөлімінің түпнұсқасын бұзуға мәжбүр етті. Макеттің Клинтвуд бөлігі қазіргі уақытта Ұлттық модельдік теміржол қауымдастығының бас кеңсесінде сақталады, Содди Дейзи, Теннесси штаты, Сакраментодағы Калифорния мемлекеттік теміржол мұражайындағы масштабты модельдік теміржол көрмесінде қоюға күтілуде. Осы уақытта Аллен МакКлелланд V&O Гаули бөлімінің құрылысын бастады, ол Afton бөлімінің батыс жағынан жалғасты. Алайда, бұл жаңа V&O құрылысы 2008 жылы тағы бір көшумен тоқтатылды, бірақ бұл жолы 2008 жылғы қазан айындағы «Scale Rails» (Ұлттық модельдік теміржол қауымдастығының ресми басылымы) және 2009 жылғы қаңтардағы «Model Railroader» журналында егжей-тегжейлі сипатталғандай, макет үшін орын жоқ зейнеткерлер үйіне.

Аппалач сызықтары

Аппалач сызықтарының құрылуына бірнеше фактор ықпал етті. Теміржол үлгілерін құрастырушылар Тони Костер мен Стив Кинг прото-фриланспен (прототиптік теміржолдар мен тәжірибелеріне негізделген дербес теміржол жобасын жасау) және теміржол операцияларына қызығушылық танытқанда тез арада дос болып кетті. V&O прототиптік теміржолдардың үлкен әсеріне іш болды, тіпті олар 1958 жылғы V&O деңгейінде қалып, дамуын жалғастырды. Нақты теміржол саласымен үнемі жаңарып отыру тілегі Аллен МакКлелландтың прототиптік модельдеуге деген қызығушылығында көрінді. Аппалач аймағындағы көмір кеніне бірнеше рет сапар шегудің нәтижесінде және олардың үш кішкентай аймақтық теміржолының 1970 жылдардағы нақты экономикалық жағдайда тірі қалуда қиындыққа тап болатынын түсінген Тони Костер, Алленнің V&O, оның Allegheny Midland және Кингтің Virginia Midland теміржолдарынан Аппалач сызықтарын құруды ұсынды. Chessie жүйесі мен SCL/L&N Family Lines үлгісімен құрылған әр теміржол өз корпоративтік имиджін және түс схемасын сақтайтын болды, бірақ бояу схемалары үшін біркелкі стандартты қолданды. V&O терең көк және ақ түстерін сақтап қалды, AM жарқын қызыл және сары түстерді, ал VM сары және терең жасыл түстерді таңдады. Аппалач сызықтары 1976 жылы құрылған деп мәлімделгенімен, нақты бірігу шарасы одан шамамен он жыл бұрын, 1968 жылы өтті. Chessie жүйесі мен Family Lines сияқты, Аппалач сызықтары атауы маркетингтік және жарнамалық мақсаттарда қолданылып, үш теміржолдың бәсекеге қабілетті болуы үшін ресурстарын біріктіруге мүмкіндік берді. Бұл AM және VM теміржолдарынан "тікелей" локомотивтерді пайдалануға ләп қойды, сонымен қатар үш теміржолдың үлкен жүйенің бөлігі екенін және ұлттық теміржол желісімен байланысқандығын нығайтуға көмектесті. «Railroad Model Craftsman» (Костер сол кезде редактор болған) және «Model Railroader» журналдарында үнемі жарияланғандықтан, бұл V&O операцияларының ең танымал кезеңі болды. 1934 жылы дүниеге келген Аллен МакКлелланд 2022 жылдың 28 қазанында ауыр инсульт салдарынан қайтыс болды.