Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Архитектор (1926–2023)
Architect (1926–2023)
Паффард Китиндж Клей (5 ақпан 1926 – 17 наурыз 2023) – модернистік дәстүрдегі британдық архитектор, кәсіби өмірінің көп бөлігін АҚШ-та өткізді, кейін Оңтүстік Испанияға көшіп, онда мүсін жасауға көбірек ден қойды. 1960 жылдан 1975 жылға дейін Сан-Францискода архитектурамен айналысқан Паффард Китиндж Клей Бей аймағында архитектуралық жұмыстардың мұрасын қалдырды, олардың бір бөлігі іске асырылды, ал көптеген жобалары қағаз түрінде сақталды. Бұл ғимараттар мен жобалар – синтез бен амбицияға толы мансаптың көрсеткіші, сонымен қатар 1940 жылдың соңы мен 1960 жылдың басындағы көрнекті архитекторлардың шәкірттігімен де ерекшеленеді: Ле Корбюзье, Франк Ллойд Райт және Скидмор, Оуингс және Меррилл. Ол сонымен қатар Майрон Голдсмит, Мис ван дер Ро, Зигфрид Гидион, Ричард Нейтра, Чарльз және Рей Иймс, Эрне Голдфингер және Рафаэль Сориано сияқты көптеген танымал дизайнерлермен де байланыста болды. Ол көп жыл бойы Испаниядағы Михас қаласының жанында тұрды, онда архитекторлық кеңсесі болды және «өте таза, ірі масштабты мүсін жасауға» қызығушылық танытты.
Paffard Keatinge Clay (5 February 1926 – 17 March 2023) was a British born architect in the modernist tradition who spent most of his professional life in the United States, before moving to southern Spain, where he increasingly focused on sculpture. Practicing architecture in San Francisco from 1960 until 1975, Paffard Keatinge Clay left behind a legacy of architectural work in the Bay Area, some of which is realised, but for a large body only paper documentation exists. These buildings and projects are indices of a career marked in equal measure by synthesis and ambition and which is characterised by a series of apprenticeships with major architectural figures that were active between late 1940 and early 1960: Le Corbusier, Frank Lloyd Wright, and Skidmore, Owings & Merrill. He also shared an association with a host of other notable designers including: Myron Goldsmith, Mies van der Rohe, Siegfried Giedion, Richard Neutra, Charles and Ray Eames, Ernő Goldfinger, and Raphael Soriano. He lived for many years near Mijas, in Spain, where he maintained an architect's office and developed interests in "very pure large scale sculpture".
Ерте өмір
Паффорд Китиндж Клей 1926 жылдың 5 ақпанында дүниеге келген. Ол Англияның оңтүстігіндегі Солсбериге жақын Уилтширдегі Теффонт-Эвиас ауылында өсті, онда оның әкесі шіркеу қызметкері болды, 16 ғасырда салынған, электр жарығы мен ішкі санитарлық тораптары жоқ үйде. Китиндж Клей Веллингтон колледжінде және Лондондағы Архитектуралық қауымдастықта архитектура және құрылыс инженериясы бойынша екі диплом алды. Ол 1949 жылы бітірді. Ол өз кәсіби жолын оқу кезінде архитектор Эрне Голдфингердің лондондық кеңсесінде бастады.
Paffard Keatinge Clay was born on 5 February 1926. He grew up in the Wiltshire village of Teffont Evias, near Salisbury, in the south of England, where his father was rector, in a 16th century house without electricity or indoor plumbing. Keatinge Clay received his education at Wellington College and at the Architectural Association in London, dual majoring in Architecture and Structural Engineering. He graduated in 1949. He began his professional career while in school at the London office of architect Ernő Goldfinger.
Архитектуралық мансап
Китиндж Клей 1948 жылы Парижде, Франциядағы 7 Rue de Sèvres мекенжайындағы атақты француз сәулетшісі Ле Корбюзьенің студиясында шамамен бір жыл жұмыс істеді. Ол жерде оның жұмысы негізінен Марсельдегі Unite d’Habitation және Сент-Дие қалашығының жоспарына бағытталған. Бітіргеннен кейін Еуропадан кетіп, Китиндж Клей Американы аралап, Фрэнк Ллойд Райттың Мадисон мен Скоттсдейлдегі (Аризона) Талиэсин студиясында бір жыл шәкірт болып жұмыс істеді. Оның американдық батыстағы Уайттың ықпалымен өткен уақыты Аризона шөліндегі мемлекеттік жердің бір бөлігіне Homestead құқығын алуға жұмсаған бір жылдық күш-жігермен аяқталды. Мұнда ол шөлде павильон салды – кейіннен өзінің үйінің үлгісіне айналатын құрамдас бөліктерді зерттеу, элементтік тұрғыдан қарағанда – Марин округіне қарасты Корте-Мадерадағы Тамалпайс тауының беткейінде. 1950 жылдардың басында Аризонадан кетіп, Китиндж Клей Чикагоға көшіп барды, онда ол Брюс Грэм және Уолтер Нечпен бірге Инланд Стил және Харрис Банк пен Траст ғимараттарында Скидмор, Оуингс және Мерриллдің Чикагодағы кеңселерінде жұмыс істеді. Чикагода ол Мис ван дер Рогемен әлеуметтік және кәсіби тұрғыдан, оның қайын атасы Зигфрид Гидеон және архитектор/инженер Майрон Голдсмит арқылы байланыста болды. Кейіннен ол Сан-Францискодағы кеңсеге ауысып, Гарденадағы (Калифорния) Ұлы Батыс жинақ және несие ғимаратын салды. 1961 жылы ол фирмадан шығып, жеке кеңсе ашты. Китиндж Клейдің Сан-Францискодағы жеке кеңсесі қазіргі Балықшылар кемежайының ауданындағы 680 Бич көшесінде орналасқан. Өз ісін бастаумен қатар, ол Бей аймағындағы мектептерде, соның ішінде Берклидегі Калифорния университеті мен Сан-Луис-Обиспода сабақ берді және лекция оқыды. 1961-1975 жылдар аралығында 14 жыл ішінде Китиндж Клей бірнеше ғимарат салды, олардың кейбіреулері әлі күнге дейін сақталған. Біріншісі – жоғарыда айтылған 1965 жылғы өзіне арналған үйі. Одан кейін 1966 жылы Сан-Фернандо аңғарында медициналық кеңсе ғимараты салынды, ал 1968 жылы Сан-Франциско өнер институтына, қаланың элиталық Ресей дөңесінің маңындағы көркемсурет академиясына қосымша ғимарат салынды. Соңында, оның мансабындағы ең амбициялық және кәсіби тұрғыдан қиын жоба болып табылатын іс-шарада оны Сан-Франциско мемлекеттік университетінің студенттер одағының ғимаратын жобалауға таңдады. Техникалық және құқықтық қиындықтар оның АҚШ-тан Канадаға кетуіне, содан кейін 1970 жылдардың соңында Солтүстік Африка арқылы көшіп кетуіне әкелді. Сан-Францискодағы уақытының соңғы бөлігінде Китиндж Клей 1972 жылы Ұлыбританияда өткен екі байқауда құрметті финалист ретінде танылды. Бұл ұсыныстардың алғашқысы Лондондағы Вестминстердегі Парламентке әкімшілік кеңсе қосымшасының жобасы болды. Екіншісі – Шотландияның Глазго қаласында жаңа өнер мұражайына арналған, ол үшін ол құрметті айрықша мақтау алды.
Keatinge Clay worked for approximately one year in the studio of famed French architect Le Corbusier at 7 Rue de Sèvres in Paris, France in 1948. While there, his work focused primarily on the Unite d’Habitacion in Marseilles and on the plan for the town of Saint Die. Leaving Europe after having graduated, Keatinge Clay travelled across America and apprenticed for a year at Frank Lloyd Wright's Taliesin studios in both Madison and Scottsdale, Arizona. His time in the American west under the influence of Wright culminated in a year long effort to make a Homestead claim on a piece of government property in the Arizona desert. Here, he built a pavilion in the desert – an elemental study of components that would later become the template for his own home – on the slopes of Mount Tamalpais in Corte Madera in Marin County. Having left Arizona in the early 1950s, Keatinge Clay moved to Chicago where he worked at the Chicago Offices of Skidmore, Owings & Merrill on both the Inland Steel and Harris Bank and Trust Buildings with Bruce Graham and Walter Netsch. It was in Chicago that he was in contact socially and professionally with Mies van der Rohe through his father in law, Siegfried Gideon, and the architect/engineer Myron Goldsmith. He later transferred to their San Francisco office where he executed the Great Western Savings and Loan Building in Gardena, California. In 1961, he left the firm and began his own office. Keatinge Clay's own office in San Francisco was located at 680 Beach Street in what is now the Fisherman's Wharf area. Concurrently with starting up his own practice, he was teaching and lecturing in schools around the Bay Area including the University of California at Berkeley, and San Luis Obispo. During the 14 year period from 1961 to 1975, Keatinge Clay produced several buildings several of which remain today. The first was the previously mentioned 1965 home for himself. This was followed by a medical office building in the San Fernando Valley in 1966 and the 1968 addition to the San Francisco Art Institute, an art academy situated in the heart of the city's elite Russian Hill neighbourhood. Finally, in what would turn out to be both the most ambitious and professionally tumultuous project of his career, he was selected to design the Student Union building at San Francisco State University. Difficulties, both technical and legal, resulted in his eventual departure from the US to Canada, followed by an exodus through North Africa sometime in the late 1970s. During the latter portion of his time in San Francisco, Keatinge Clay was recognised abroad when he placed as an honoured finalist in two competitions in the UK, both in 1972. In what could be seen as a return to his homeland, the first of these proposals was his design in London for an administrative office addition to Parliament at Westminster. The second was for a new art museum in Glasgow, Scotland, for which he received an honourable mention.
Жеке өмір және өлім
Китинг Клей Зигфрид Гидион мен Карола Гидион Велкердің қызы Веронаға үйленді. 1970 жылдары Калифорнияны қалдырғаннан кейін, Испаниядағы Михас қаласының жанында тұрды. Ол 2023 жылдың 17 наурызында 97 жасында қайтыс болды.
Keatinge Clay married Verena, daughter of Siegfried Giedion and Carola Giedion Welcker. After leaving California in the 1970s, he lived near Mijas, Spain. He died there 17 March 17 2023, at the age of 97.
Стоунхендж
Паффорд Кейтинг Клей технологияның тарихқа дейінгі дәуірін революциялық тұрғыдан зерттеді және Стоунхендж деп белгілі ескерткіш туралы жаңа мәліметтер беретін құжатты дайындады.
Paffard Keatinge Clay studied the prehistory of technology in a revolutionary way and prepared a document that threw a new light on what is known as Stonehenge.
Басқа жобалар
Кампустың орналасуын жоспарлау зерттеулері, сәулетші Джеймс Лифпен бірлесіп, Тынық мұхитының лютерандық теологиялық орталығындағы "Хрест шіркеуінің" авторы, Солтүстік Берклидегі 2900 Марин мекенжайы бойынша. Immaculate және Pomona колледждері бір кезде бірігу мүмкіндігін қарастырды. Осы жоба үшін кеңсеге Чарльз және Рей Иймс кеңсесімен бірлесіп жаңа жатақхана ғимараттарын жобалау тапсырылды.
Campus collocation planning studies in association with James Leefe, architect of the Pacific Lutheran Theological Center "Chapel of the Cross" at 2900 Marin in North Berkeley. Immaculate College and Pomona Colleges were for a time studying the idea of combining. The office was commissioned to design new dormitory buildings for this project in association with the office of Charles and Ray Eames.