Кіріспе

Вильгельм Фридрих Лоепер (13 қазан 1883 – 23 қазан 1935) – неміс нацистік саясаткері. Ол Магдебург-Анхальт облысында гаулейтер болып қызмет етті және Анхальт және Брауншвейг еркін штаттарының рейхстатхальтері болды.

Әскери мансап

Алдымен Лоепер Шпандаудағы 2-ші пионерлік батальонда офицерлік үміткер (Фахненюнкер) болып қабылданып, содан кейін Нейсе әскери мектебінде білімін аяқтады. 1904 жылы лейтенант, ал түрлі басқа да қызметтерден кейін 1912 жылы обер-лейтенант шеніне ие болды. Содан кейін ол 4-ші Магдебург пионерлік батальонына ауыстырылып, онда жарықшыл взводтың командирі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Лоепер 1914-1918 жылдар аралығында Батыс майданында 19-шы пионерлік батальонның гауптман және рота командирі ретінде қызмет етті. Ол бірнеше рет жараланды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін ол Темір крестің екі класымен, Мекленбург-Шверин әскери еңбегі үшін крестің екі класымен, Фридрих крестімен, Пруссиялық қызмет крестімен және қара жара белгісімен марапатталды. Соғыс аяқталғаннан кейін Лоепер Балтық елдерінде де, Рур аймағында да дислокацияланған Фрайкорптардың басшысы болды. Осы қызметінде ол Спартак көтерілісін басуға қатысты. Рейхсвер құрылғаннан кейін Лоепер 2-ші пионерлік батальонның рота командирі болды. 1923 жылы Мюнхендегі Пионерлік мектепте оқытушы болып жұмыс істеді және Адольф Гитлермен танысты. Лоепер 1923 жылғы 9 қарашадағы Пивохана төңкерісіне қатысып, Пионерлік мектептің Гитлердің бұйрығына бағынуын мақсат етті. Төңкеріс сәтсіз аяқталғаннан кейін Лоепер 1924 жылы Рейхсверден шығарылды.

Нацистік мансап

1925 жылы Лоепер НСДАП-қа (Нацистік партия) қосылды. Ол Дессауға (Гау-Анхальт) көшіп барып, сол жерде Ortsgruppenleiter (жергілікті топ жетекшісі) болды. Сол жылы ол Гаудың бизнес менеджерінің орынбасары болды. 1926 жылдың қыркүйегінде ол Ұйым басшысы, Ұғыту-насихат басшысы және Гаулейтердің орынбасары болды. Ақырында 1927 жылдың 1 сәуірінде ол Густав Герман Шмишкеден кейін, енді кеңейтілген Гау Анхальт, Солтүстік Саксония провинциясының гаулейтері болды. Гау 1928 жылдың 1 қазанында Гау Магдебург-Анхальт деп аталды. Лоепер өзінің Гауінде партияны дамытуға белсенділік танытты және сол кезде Дессауда орналасқан Баухаусқа қарсы күресті. 1930 жылы жазған хатында ол "Баухаус Дессауға емес, Иерусалимге тиесілі" деп жазды. Кейіннен Лоепер осы мекеменің мүлкін жоюда маңызды рөл атқарды. 1928 жылы Лоепер Ангальт жерінің Ландтагының мүшесі болды. 1930 жылдың қаңтарында Лоепер Мюнхендегі Браун-хаустағы партия штаб-пәтеріндегі нацистік партияның кадрлар бөлімінің жетекшісі болды. 1930 жылдың қыркүйегінде Лоепер 10-шы сайлау округінен (Магдебург) Рейхстаг депутаты болып сайланды. Анхальт 1932 жылдың мамырында Альфред Фрейберг басқарған нацистік жер үкіметін құрды, және сол жылы Лоепер нацистік Trommler газетінің алғашқы нөмірін жариялады және Trommler Verlag баспасын құрды. 1932 жылы ол Дессаудағы Гроскухнау сарайында алғашқы Stammabteilung және Рейхсработдисттің жетекші мектебін құрды. 1932 жылдың 15 шілдесінде Лоепер Орталық Германияның Бранденбург айманының инспекторы болып тағайындалды. Осы лауазымда ол өзінің Гауын және тағы үш аймақты (Бранденбург, Галле-Мерсебург және Остмарк) бақылауға жауапты болды. Бұл Грегор Штрассердің Гаулерге бақылауды орталықтандыруға бағытталған, бірақ қысқа мерзімді әрекеті болды. Алайда, бұл Гаулейтерлерге ұнамады және Штрассердің 1932 жылдың желтоқсанындағы отставкасынан кейін тоқтатылды. Содан кейін Лоепер Магдебург-Анхальт Гауейтері лауазымына оралды. 1933 жылы нацистердің елдегі билікті басып алуынан кейін Лоепер Брансвик және Анхальт еркін мемлекеттерінің рейхстатхальтері (рейх губернаторы) болып тағайындалды. Ол Дессауда кеңсе ашты. Мамыр айында ол сондай-ақ Рейхсработдисттің құрметті Гау жетекшісі болып тағайындалды. 1933 жылы Магдебург қаласы оны құрметті азамат етті, бірақ ол 1946 жылы қайтыс болғаннан кейін бұл атақтан айырылды. 1934 жылдың 9 ақпанында ол ресми түрде СС қатарына тіркеліп, құрметті СС группфюрері болып тағайындалды. 1935 жылдың қыркүйегінде ол Немец заңы академиясының мүшесі болды. 1935 жылдың 23 қазанында Лоепер мойын қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оның жерлеу рәсімінде Гитлер өзі сөз сөйледі. Ол Дессау қаласына жақын Мильдензедегі Наполеон мұнарасына (Napoleonturm) жерленді. Аймақтан түрлі құрметтер берілді. Магдебургтің Оттерслебен ауданындағы бір көшеге капитан Лоепердің есімі берілді. Бірақ нацистік режим құлағаннан кейін бұл құрметтер тез жойылды.