Кіріспе

Теориялық негіздеме
Таламокортикальдық дизритмия (ТКД) – нейробиологтар Паркинсон ауруы, нейрогендік ауырсыну, құлақ шұғынасы, көру қар синдромы, шизофрения, обсессивтік-компульсивтік бұзылу, депрессивтік бұзылу және эпилепсия сияқты нейропсихиатриялық аурулардың тудыратын оң және теріс симптомдарды түсіндіруге тырысатын теориялық негіздеме. ТКД-де таламустағы нейрондардың қызметіндегі өзгерістер қалыпты таламокортикальдық резонансты бұзады. ТКД орталық бүйірлік таламотомия сияқты нейрохирургиялық әдістермен емделуі мүмкін, бірақ оның инвазивті болуына байланысты, тек дәстүрлі емге төзімділігі дәлелденген науқастарға ғана қолданылады.

Өмірбаян

Теорияның негізі таламия деңгейіндегі күшейген тежелу немесе азайған оқу әсеріне байланысты. Бұл таламокортикальды нейрондардың тонықты атудан жарылыс атуға өтуіне алып келеді, нәтижесінде таламиялық және кортикальды аймақтар шамамен 5 Гц жиілікті патологиялық тербелістерге ілеседі.

Дәлел

ТКД-ның дәлелі магнетоэнцефалография (МЭГ) және электроэнцефалография (ЭЭГ) тіркелімдері, сондай-ақ пациенттердің таламусындағы жергілікті өрістік потенциал (ЖӨП) тіркелімдері арқылы расталады. Қуат спектрлерін талдау нәтижесінде, сау адамдармен салыстырғанда тета диапазонындағы қуат спектрлерінде когеренттілік және бикогеренттілік жоғарылағаны анықталды. Бұл патологиялық тета-ритмділігін қалыптастыруда қабық пен таламустың тығыз байланысын көрсетеді. Таламустың кіріс жоғалтуы немесе қақпалы белсенділігі таламо-қыртыстық бағананың жиілігін тета немесе дельта диапазонына дейін баяулатуы мүмкін, бұл жақтық тежеуді жойып, тета диапазонында байқалатын баяу альфа аймағының айналасында жылдам гамма диапазонының белсенділігіне әкеледі. Тета теріс симптомдармен, ал гамма оң симптомдармен байланысты. Бұл құбылыс Тиннитус (фантомдық дыбыс), фантомдық ауырсыну, Паркинсонизм және соңғы кезде депрессияда да байқалады (Дирк ДеРиддердің қазіргі жұмыстарына қараңыз, MD, PhD). Таламокогеренттілік машиналық оқыту арқылы анықталды, дисритмияның болуы арқасында әрбір клиникалық жағдай қалыпты күйден айқын түрде ерекшеленеді, ал нақты бұзылыс кеңістіктік/топографиялық желілер арқылы ажыратылады. Сондай-ақ, Паркинсон ауруы-Леви денелерімен байланысты деменциядағы психоздық бұзылулар таламустың бұзылған ырғақтарымен байланысты болуы мүмкін деп болжанады.

Емдеу

Мұның қалай жүзеге асатыны толыққанды түсініксіз болғанымен, таламиканың орталық-жақты аймақтарының кішкентай бөліктерін хирургиялық жолмен зақымдау Паркинсон ауруымен қатар нейрогендік ауырсындарды емдеуде тиімділігін көрсетті. Ми толқындарының жиілігін, амплитудасын және байланысын арттыру немесе азайту арқылы миды жаттықтыруға негізделген нейрофидбек – бұл тиімді инвазиялық емес емдеу әдісі.