Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Осред I (697 – 716) – 705 жылдан өліміне дейін Нортумбрия патшасы болды. Ол Нортумбрия королі Олдфриттің ұлы еді. Олдфриттің белгілі жалғыз әйелі Кутбур болған, бірақ Осред оның ұлы болғаны нақты белгісіз. Озред әкесінен тікелей мұрагерлік етпеді, себебі Едульф I таққа отырды, бірақ ол тек бірнеше ай ғана билік етті. Ұрлықшы Едульф құлатылған кезде Осред әлі бала болған, ал үкіметтің басында күшті епископ Вильфрид тұрды, оған Берхтредтің ұлы Берхфрит сияқты елддормендер көмектескен болуы мүмкін. Осы кезде Осред Вильфридтің баласы ретінде асырап алынды. Вильфридтің 709 жылы қайтысы сол кезде тұрақсыздық тудырмаған сияқты, сонымен қатар Едульфтің жылдам көтерілуі мен одан да жылдам құлдырауы 8-ғасырдың басында Нортумбриядағы белгілі бір тұрақтылық пен сабақтастық деңгейін көрсетеді, бұл Озредтің билігінен ұзаққа созылмады. 711 жылы елддорман Берхфрит жоғарғы Форт аймағында пиктілерге күшті жеңіліс сыйлады, бірақ Осредтің билігі саяси тұрғыдан айқын емес. Ішкі салада түрлі діни дереккөздер Озредті тәртіпсіз және әуесқой жас жігіт ретінде, сондай-ақ монахтарды азғырушы ретінде көрсетеді. Беда Озредті жаңа Жосия деп жағымды бағаласа, 9-ғасырдың басындағы Этельвульфтің «Аббатибус» поэмасында Озред іс-қимылдары мен сөздерімен белсенді, қару-жарағымен күшті және өз күшіне сенімді деп сипатталады. Этельвульф сондай-ақ Озредті асығыс, ақымақ және құштарлықтарын бақылай алмайтын (жолдар 35–51) және көптеген саяси қарсыластарын монастырьларға мәжбүрлеген тиран ретінде көрсетеді (жолдар 49–51 және 65). Осред 715 немесе 716 жылы ересек болды, бірақ одан кейін көп ұзамай қаза тапты. Оның қалай өлгені белгісіз. «Англосаксон жылнамасы» оның «шекараның оңтүстігінде» өлтірілгенін айтады. Дэвид Ролласон және Н. Дж. Хигам бұл шекараның оңтүстік пиктік шекара екенін және пиктілер Озредті өлтіргенін болжайды.
Osred I ( 697 – 716) was king of Northumbria from 705 until his death. He was the son of King Aldfrith of Northumbria. Aldfrith's only known wife was Cuthburh, but it is not known for certain whether Osred was her son. Osred did not directly succeed his father as Eadwulf I seized the throne, but held it for only a few months. At the time that the usurper Eadwulf was overthrown, Osred was only a child, and the government was controlled by the powerful Bishop Wilfrid, presumably assisted by ealdormen such as Berhtfrith son of Berhtred. Osred was adopted as Wilfrid's son at this time. Wilfrid's death in 709 appears to have caused no instability at the time, which, together with the rapid rise and more rapid fall of Eadwulf, speaks to a degree of stability and continuity in early 8th century Northumbria which would not long outlast Osred's reign. In 711 ealdorman Berhtfrith inflicted a crushing defeat on the Picts, in the area around the upper Forth, but the reign of Osred is otherwise unremarkable politically. Domestically, a variety of ecclesiastical sources portray Osred as a dissolute and debauched young man, and a seducer of nuns. While Bede positively referred to Osred as a new Josiah, Aethelwulf's early ninth century poem De Abbatibus describes Osred as energetic in deeds and words, mighty in arms and bold in his own strength. Æthelwulf also refers to Osred as rash, foolish, and unable to control his desires (ll. 35–51) and also as a tyrant who forced many political enemies into monastic communities (ll. 49 51 and 65). Osred reached his majority in 715 or 716, and within a very short period he was killed. The manner of his death is unclear. The Anglo Saxon Chronicle states that he was killed "south of the border". David Rollason and N. J. Higham presume that the border in question is the southern Pictish border, and that the Picts slew Osred.