Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші (1446 – 1498)
Italian painter (1446 1498)
Франческо Боттичини (шынайы аты Франческо ди Джованни, 1446 – 16 қаңтар 1498) – ерте Ренессанс кезеңінің итальян суретшісі. Ол Флоренцияда дүниеге келіп, 1498 жылы қайтыс болғанға дейін сол қалада жұмыс істеді. Боттичинидің құжатталған жұмыстары аз болғанымен, оның стиліне сәйкес көптеген алтарьлық суреттері, ондаған кішкентай діни панельдері және бірнеше портреттері сақталған.
Francesco Botticini (real name Francesco di Giovanni, 1446 – 16 January 1498) was an Italian painter of the Early Renaissance. He was born in Florence, where he remained active until his death in 1498. Although there are only few documented works by Botticini, a considerable corpus has been confidently attributed to him on the basis of style including a number of altarpieces, dozens of small scale religious panels and a few portraits.
Алғашқы жұмыстар
Боттичини 1446 жылы Флоренцияда дүниеге келді. Оның әкесі Джованни ди Доменико ди Пьеро, naibaio, яғни ойын карталарын сурет салатын шебер, одан ол алғашқы көркемдік білімін алған болуы мүмкін. 1459 жылдың 22 шілдесіне қарай ол Нери ди Биччидің шеберханасында жалақылы көмекші болып жұмыс істеді. Боттичини 1460 жылдың 24 шілдесінде Неридің шеберханасынан кетіп қалды. Кейін ол Андреа дель Верроккьомен байланысқа келді, оның шеберханасында Леонардо да Винчи, Лоренцо ди Креди, Доменико Гирландайо және Пьетро Перуджиномен танысты. Боттичинидің Верроккьо студиясында болғаны туралы құжатталған мәлімет жоқ, бірақ стильлік ерекшеліктеріне сүйене отырып, оның онда болғаны жиі болжанады. Боттичини 1469 жылға қарай жеке шеберханасын ашты, бұл туралы сол жылғы төрелік шешімінде жазылған. Ол 1475 жылға дейін оның жұмыс келісімшарттарын қадағалаған әкесімен жақын қарым-қатынаста болды, содан кейін ол өзіннен бас тарту туралы өтініш берді. Заңды құжаттарға сәйкес, өзіннен бас тарту 1477 жылы мақұлданды. Сонымен қатар, Алабама штатындағы Бирмингем өнер мұражайында сақталатын Балаға табыну ететін Мадонна оның туындыларының бірі. Оның ең ерте дабылған жұмысы – 1471 жылғы Вероккьоның күшті ықпалымен суреттелген, Париждегі Жакмар Андре мұражайындағы Мадонна мен Бала, әулие Себастьян, Панкрас, Себастьян және Петр бейнеленген алтарьлық кескін. Флоренциядағы Санто-Спиритодағы Августин монахтарымен бірге отырған әулие Моника да осы жылға жатқызылады, сондай-ақ Уффици галереясындағы жас Тобиаспен бірге бейнеленген әйгілі Үш Архангел де осы жылы салынған.
Botticini was born in Florence in 1446. His father was Giovanni di Domenico di Piero, a naibaio, or painter of playing cards, from whom he probably received his initial artistic training. By 22 July 1459 was a salaried assistant in the workshop of Neri di Bicci. Botticini left Neri's workshop in 24 July 1460. He eventually came into contact with Andrea del Verrocchio, in whose workshop he would have met Leonardo da Vinci, Lorenzo di Credi, Domenico Ghirlandaio, and Pietro Perugino. Though Botticini's presence in Verrocchio's studio is not documented, it is often inferred on the basis of style. Botticini opened his own workshop by 1469, as reported in an arbitration document from that year. He remained close with his father, who oversaw his working contracts until 1475, when he filed for emancipation. The emancipation was granted in 1477, according to legal records. and a Madonna adoring the Child at the Birmingham Museum of Art in Alabama. His earliest dated work is an altarpiece of the Madonna and Child with Saints Sebastian, Pancras, Sebastian and Peter (1471) at the Musée Jacquemart André, Paris, which is painted under the strong influence of Verrocchio. The Saint Monica Enthroned with Augustinian Nuns in Santo Spirito, Florence, is usually dated also dated to this year, as is the famous Three Archangels with the Young Tobias at the Uffizi.
Мерзімділігі
1475 жылы Боттичини өзінің ерекше стилін дамытты, оны алғаш рет өзінің ең танымал туындысы – Лондонның Ұлттық галереясындағы Ұлы Марияның көтерілуі арқылы көрсетті. Джорджо Вазаридің «Суретшілер өмірі» еңбегінде қате түрде Ботичеллиге жатқызылған бұл картина, жиырмасыншы ғасырдың басынан бері бірауыздан Боттичиниге тиесілі деп есептеледі. Бұл атрибуцияны 1475 жылы басталып, 1477 жылы аяқталғанын көрсететін қолжетімді құжаттар растайды. Алтарлық бейнелеудің ерекше композициясы мен тақырыбы, әрине, композицияның төменгі бұрыштарында бейнеленген тапсырыс берушілердің қалауымен анықталған. Фонда Флоренция мен Арно аңғарының көрінісі бейнеленген. Пальмиеридің Фиезоле төбелеріндегі меншіктерінің кейбіреулері, мысалы, оның әйеліне қалдырылған фермасы анық көрінеді. Періштелер мен әулиелердің шеңберлерімен қарсы алынған Марияның көкке көтерілуінің түсіндірмесі, Пальмиеридің 1465 жылғы «Città di Vita» поэмасының соңғы шумағына негізделген. Бұл поэмада жанның Құдай тарапынан жаратылмастан, көктен жерге түскені туралы даулы идея келтіріледі. Вазаридің айтуынша, Пальмиеридің поэмасы сияқты, Боттичинидің «Көтерілуі» де еретикалық деп саналды және аяқталғаннан кейін көп ұзамай жасырылды. Боттичини өмірі бойы Флоренциялықтардың үйлері үшін діни тақырыптағы көптеген паннолар салған. Ол әсіресе тонди, яки дөңгелек суреттер салуда танымал болды, оларда әдетте Мария мен Флоренцияның қасиетті покровительі – жас Иоанн Баптист Мәсіх баласына құлшына тізе бүгіп отырған бейнеленген. Мұндай суреттердің бірі 2013 жылы Лондондағы «Сотбис» аукционында өте жақсы сақталған күйде ұсынылды. Ал басқаларын Флоренциядағы Галерея Палатинада, Париждегі Лувр мұражайында және Мексика қаласындағы Музео Сумаяда кездестіруге болады.
By 1475 Botticini had developed a more personal style, which he first expressed in his most famous work, the large Assumption of the Virgin at the National Gallery, London. Wrongly attributed Botticelli in Giorgio Vasari's Lives of the Artists, this painting has been unanimously attributed to Botticini since the early twentieth century. The attribution is corroborated by extant documents, which state how the painting was begun in 1475 and completed in 1477. The altarpiece's unusual composition and subject was surely dictated by its patrons, who appear in the lower corners of the composition. The background includes a view of Florence and the Arno valley. Some of Palmieri's properties on the hills of Fiesole, such as the farm included in his wife's dowry, are clearly discernible. The interpretation of Mary's bodily assumption into heaven, with the Virgin welcomed by rings of angels and saints, is based on the last stanza of Palmeri's poem, the Città di Vita (1465). The poem describes a controversial Lucretian idea that the soul began in heaven and descended to earth, without being crafted by God. Vasari wrote that Botticini's Assumption, like Palmieri's poem, was considered heretical and thus covered soon after its completion. Throughout his career, Botticini painted numerous panels with religious subjects for the homes of Florentine citizens. He was especially popular as a painter of tondi, or circular pictures, invariably of the Virgin and the young Saint John the Baptist, patron saint of Florence, kneeling in adoration of the Christ Child. One such example, in remarkably fine condition, appeared at Sotheby's, London, in 2013. Others can be found at the Galleria Palatina, Florence; the Louvre, Paris; and the Museo Soumaya, Mexico City.
Кешкі жұмыс
Ботичини өзінің мансабының соңғы онжылдығында Флоренция мен оның айналасына маңызды тапсырыстар алып, жұмыс істеуді жалғастырды. Шамамен 1490 жылы ол Мадонна мен Баланың даңқымен, Магдалена Мария мен Бернард әулиелерімен бірге сурет салған, бұл сурет бұрын Флоренциядағы Честелло шіркеуінде болған және қазір Луврде сақталуда. 1493 жылы Фучеккиодағы (Флоренциядан батысқа қарай) Compagnia della Vergine үшін екі періште мен Бенедикт, Франциск, Сильвестр және Антоний Аббат әулиелерімен бірге Мадонна мен Баланың суретін жасады. 1490-шы жылдардың ортасында ол өзінің ең амбициялық соңғы алтарьлық суретін аяқтады – әулие Иероним мен әулиелер мен періштелерді бейнелейтін (Сан-Жероламо алтарі), оны бай Ручеллаи отбасы Фиезоледегі Сан-Жироламо монастыры үшін тапсырыс берді. Бұл туынды қазір Лондондағы Ұлттық галереяда сақталуда. Ол орталық бөлігінде Папа Дамас, Евсевий, Паула және Евстохия әулиелерінің арасында бейнеленген әулие Иеронимді көрсетеді; ал жоғарыда алты періште, ал төменде сыйлаушылардың тобы тізе бүгіп тұр. Суретші орталық әулиені жеке алқапқа орналастыру арқылы ерекше стильде орындалған, сурет ішінде сурет құрады. Көркемсурет сыншысы Чарльз Дарвенттің айтуынша: "Әулие Иеронимнің суретіне өзінің алтын жалатылған алқабын беру арқылы суретші (Боттичини) бір-бірімен үйлесетін шындықтардың тізбегін жасайды. Алқапталған сурет біз үшін, көрермен үшін, сондай-ақ оны зерттейтіндей көрінетін суреттегі қасиеттілер үшін жеке өнер туындысы ретінде бар: тіпті қасиетті шейіттердің өзі өнердің күшіне тәнті бола алады". Бір кезде әулие Иеронимнің алтарьлық суретіне жасалған эскиз деп саналған сурет қазір Доменико Гирландайоның туындысы екені анықталды және Флоренциядағы Барджеллодағы әулиелердің фрескасымен байланысты, бұл фресканы Гирландайоның жеңешесі Бастиано Майнарди салған. 1495 жылы Боттичини Флоренциядағы Сан-Пьер-Схераджжодағы Ринуччини капелласы үшін Мадонна мен Баланың, әулие Францисктің, Архангел Рафаэль мен Жас Тобиас суретін салған. Бұл туынды қазір Шотландияның Ұлттық галереясында, Эдинбургте, жеке коллекциядан уақытша алынған. Боттичини 1498 жылдың 16 қаңтарында Флоренцияда 51 жасында қайтыс болды. Оның шеберханасын ұлы Рафаэлло Боттичини мұраға алды, ол өзінің жемісті қызметін жалғастырды.
Botticini continued to work throughout the last during the last decade of his career, receiving important commissions for Florence and its surroundings. Around 1490 he painted the Madonna and Child in Glory with Saints Mary Magdalen and Bernard, formerly at theFlorentine church of the Cestello and now at the Louvre, and in 1493 he painted a Madonna and Child with Two Angels and Saints Benedict, Francis, Sylvester and Anthony Abbot for the Compagnia della Vergine in Fucecchio (west of Florence), now at the Metropolitan Museum of Art. In the mid 1490s he completed his most ambitious late altarpiece, an imposing Saint Jerome with Saints and Angels (the San Gerolamo Altarpiece), commissioned by wealthy Rucellai family for the convent of San Girolamo, Fiesole. This work, now at the National Gallery in London, depicts Saint Jerome in the central panel between Pope Damasus, Saint Eusebius, Saint Paula and Saint Eustochium; six angels appear in the sky above and a group of donors kneel below. The painting is unusual for including the central saint in a separate frame, creating a sort of picture within a picture. As described by art critic Charles Darwent, "By giving his picture within a picture of St Jerome its own gilt frame, the artist (Botticini) sets up a sequence of overlapping realities. The framed image exists as a separate artwork for us, the viewer, but also for the painted saints who seem to study it: even holy martyrs, it says, can be moved by the power of art." A drawing once considered a study for the figure of the Saint Jerome in the altarpiece is now recognized as a work by Domenico Ghirlandaio and linked to a fresco of the saint at the Bargello, Florence, painted by Ghirlandaio's brother in law, Bastiano Mainardi. In 1495 Botticini painted an altarpiece of the Madonna and Child with Saint Francis, the Archangel Raphael and the Young Tobias for the Rinuccini chapel in San Pier Scheraggio, Florence. This work is now at the National Galleries of Scotland, Edinburgh, on loan from a private collection. Botticini died in Florence on 16 January 1498 at the age of 51. His workshop was inherited by his son Raffaello Botticini, who had a prolific activity of his own.