Кіріспе
Ортағасырлық Ассам және жақын маңдағы аймақтардағы Камата патшалығы (pron: ˈkʌmətɑ) шамамен 1257 жылдан кейін Камарупанагараның билеушісі Сандхья астанасын Каматапурға батысқа көшірген кезде Батыс Камарупада пайда болды. Бұл патшалық ежелгі Камарупа патшалығының ескі ордасынан өркендегендіктен және оның батыс бөлігінің көп бөлігін қамтығандықтан, кейде Камарупа-Камата деп те аталады. Ол бүгінгі күнгі Камруп, Гоалпара, Жалпайгури және Куч-Бихар аудандарымен (Үндістан) және Рангпур мен Бангладештің Мьменсингх облысының солтүстік бөліктерін қамтыған аймаққа сәйкес келеді. Камата патшалығының күшеюі Ассам тарихындағы ежелгі кезеңнің аяқталуын және ортағасырлық кезеңнің басталуын білдірді. Соңғы билеушілер - Кхендер, олар 1498 жылы Бенгал сұлтандығының билеушісі Алауддин Хусейн Шах тарапынан ығыстырылды. Хусейн Шах кең ауқымды әкімшілік құрылымдарды құрғанмен, бірнеше жыл ішінде Баро Бхуян конфедерациясына саяси бақылауды жоғалтты. Кочтар өздерін Каматешварлар (Камата билеушілері) деп атаған соңғылар болды, бірақ олардың ықпалы мен кеңеюі соншалықты зор болғандықтан, олардың патшалығы кейде Коч патшалығы деп аталады. Сол ғасырда патшалық екіге бөлінді: Коч-Бихар және Коч-Хаджо. Шығыс патшалығы Коч-Хаджо 17 ғасырда Ахом патшалығына қосылды. Камата патшалығының батыс бөлігі Коч-Бихар Коч әулетінің бір тармағымен биленді және кейіннен Үндістанның британдық тәуелсіздік алғаннан кейін Үндістан аумағымен бірікті. Коч-Бихар мен Коч-Хаджо арасындағы шекара бүгінгі күнгі Батыс Бенгал мен Ассам арасындағы шекараға жуық.
The Kamata Kingdom (pron: ˈkʌmətɑ) emerged in western Kamarupa probably when Sandhya, a ruler of Kamarupanagara, moved his capital west to Kamatapur sometime after 1257 CE. Since it originated in the old seat of the Kamarupa kingdom, and since it covered most of the western parts of it, the kingdom is also sometimes called as Kamarupa Kamata. It covered a region corresponding to present day undivided districts of Kamrup, Goalpara, Jalpaiguri, and Cooch Behar district in India and Rangpur and northern parts of Mymensingh in Bangladesh. The rise of the Kamata kingdom marked the end of the ancient period in the history of Assam and the beginning of the medieval period. The last rulers were the Khens, who were later displaced in 1498 by Alauddin Hussain Shah, the ruler of the Bengal Sultanate. Though Hussain Shah developed extensive administrative structures, he lost political control to a confederation of Baro Bhuyan within a few years. The Koches were the last to call themselves Kamateshwars (the rulers of Kamata), but their influence and expansions were so extensive and far reaching that their kingdom is sometimes called the Koch Kingdom. In the same century the kingdom split in two: Koch Bihar and Koch Hajo. The eastern kingdom, Koch Hajo, was soon absorbed into the Ahom kingdom in the 17th century. The western portion of the Kamata kingdom, Koch Bihar continued to be ruled by a branch of the Koch dynasty and later merged with the Indian territory after the independence of India from the British domain. The boundary between Koch Bihar and Koch Hajo is approximately the boundary between West Bengal and Assam today.
Баро-Бхуян аралық билік
Алаудин Хусейн Шахтың Каматадағы өкілі, оның ұлы Шахзада Даниял және оның офицерлері аймақтың Баро Бхуяндықтары тарапынан тұтқындалып, өлтірілді. Осыдан кейін аймақ Көштер билікке келгенге дейін олардың біріккен басқару жүйесіне көшті.
Әкімшілік жүйе
Ювараж: Бисва Сингха өзінің ағасы Сисуды Ювараж етіп тағайындады. Сисудың ұрпақтары Жалпайғұридің Райкат патшалары болды. Каржилер/Карзилер: Бисва Сингха өз руынан он екі министрді тағайындап, Каржи құрды, бұл лауазым мұрагерлікпен берілді. Екі маңызды Каржи және Ювараж министрлер кабинетін құрайды. Сенапати: Тұрақты армияның қолбасшысы.