Кіріспе
Нахуда (ناخدا) орта парсы тілінен алынған nāw khudāy сөзінен, яғни "кеменің иесі" деген мағынаны білдіреді. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл есіммен аталған адамдар – Персия шығанағын кесіп, әлемнің басқа жағалау аймақтарында сауда жасаған парсы текті мұсылман және Камили еврей кеме иелері саудагерлер болған. Оңтүстік Ираннан басқа, Нахуда тегі бар адамдарды БАӘ, Катар, Бахрейн, Йемен, Оман, Пәкістан, Малайзия және Үндістан сияқты әлемнің жағалау аймақтарында аз санда кездестіруге болады. Бұл атақ сонымен қатар ежелден маржан іздеумен байланысты. Қазіргі заманғы Gulf араб тіліндегі термин – قبطان, ол латын тілінен алынған capitāneus сөзінен тараған. Иранның оңтүстігінде, Персия шығанағындағы Хормозган провинциясында Нахл-э-Находа деген қала бар. Арабиялық маржан іздеу кемелері әдетте Nakhuda, көмекші Mijadimi, әнші Nahham, сегіз суаршы Ghais және он жұмысшы Saibпен теңізге шығатын. Кемедегі аспазшы Жаллас деп аталған. Ірі кемелерде тіпті намазды басқару үшін Muttawa да болар еді. Кемелердің көлемі салыстырмалы түрде кішкентай Баноштан басталып, 100 футтық Jalboot-қа дейін жететін, бұл ағылшын тіліндегі "jollyboat" сөзінің өзгеруінен пайда болған. 19-шы ғасырдың басында бұл сауда өте табысты болды, Персия шығанағындағы маржан саудасынан түскен табыс шамамен 1,434,000 фунт стерлингке бағаланды, ал аналық маржаннан қосымша 30,439 фунт стерлинг табыс алынды. 20-шы ғасырдың басында Лоример Трюциалдық мемлекеттерде саудаға қатысқан 1200 кемені тіркеді, олардың әрқайсысында орташа есеппен 18 адамнан тұратын экипаж болды. Бір Nakhuda маусым (120 күн) – мамырдан қыркүйекке дейін порттың флотының басшысы болып тағайындалатын (бұл ұзақ маусымға көбінесе қысқа, 40 күндік "салқын суға түсу" маусымы прелюдия болды, себебі көктемде Персия шығанағының суы салқын болатын), және қиын жағдайда қалған кемеге көмектесу үшін күш-жігерді үйлестіруге жауапты болды. Ол сондай-ақ кері сапарды да басқаратын.
The modern Gulf Arabic term is قبطان, ultimately a loanword from Latin capitāneus. There is a town called Nakhl e Nakhoda in Southern Iran in Hormozgan province on the Persian Gulf. Arabian Pearling vessels would typically take to sea with the Nakhuda, assistant Mijadimi, a singer Nahham, some eight divers Ghais, and ten haulers Saib. The cook on the vessel was titled Jallas. Larger boats would even include a Muttawa to lead prayers. The vessels ranged from the relatively small Banoosh to the 100 foot Jalboot, a corruption of the English term jollyboat. The trade was lucrative at the turn of the 19th century, revenues from the Gulf pearl trade were estimated at some £1,434,000, with an additional £30,439 of this earned from mother of pearl. In the early 20th century, Lorimer recorded 1200 boats involved in the trade across the Trucial States, each carrying an average crew of 18. One nakhuda was assigned as the leader of the port's fleet for the 120 day season from June–September (this, longer season would often be preceded by a shorter, 40 day season known as 'the cold dive' as the Spring Gulf waters would be cool at the time) and would take responsibility for co ordinating efforts to help any boat in trouble. He would also lead the return voyage.
Сауда
Маусымда інжу бағына баратын тауш делдалдары, нахудалардан ірі көлемдегі уловты сатып алып, бағалау табақтары арқылы інжуді сұрыптайтын. Нахудалар ерекше немесе ірі інжулерді жеке сату үшін іздеп, оларды бермет саудагеріне немесе тажирге апарып сататын. Көбінесе, нахудалар өз саяхаттарын қаржыландыратын, алайда кейбіреулері саудагерлермен қаржыландырылып, кірістің үлесін беру шартымен уловты тапсыруға міндетті болатын.