Марс пен Венераның махаббаты: Бірінші заманауи балет
The Loves of Mars and Venus
Жон Уивердің «Марс пен Венераның махаббаты» – алғашқы заманауи балет, би, әрекет және музыка арқылы әңгіме айтқан тұңғыш туынды. Балет тарихы, 1717 жыл.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Уивердің "Марс пен Венераның махаббаты" балеті, әрине, алғашқы заманауи балет саналады – тек би, әрекеттер мен музыка арқылы ғана әңгіме айтатын алғашқы би өнері туындысы. Оның тұңғыш қойылымы 1717 жылғы 2 наурызда Лондонның Дрюри Лейн театрында өтті.
The Loves of Mars and Venus by John Weaver was arguably the first modern ballet, the first dance work to tell a story through dance, gesture and music alone. Its first performance was at London's Drury Lane Theatre on Saturday 2 March 1717.
Өмірбаян
1717 жылға дейін балет әрқашан опералар мен пьесалардың бір бөлігі болған және драманы баяндау үшін олардың сөздеріне тәуелді болған. «Марс пен Венераның махаббаты» – Лондон сахнасындағы пьесалармен тең дәрежедегі, өз заманында «Бидің драмалық ойын-сауығы» деп сипатталған, «Британ сахнасында немесе Корольдікте осы сипаттағы алғашқы» би драмасы еді. Барлық оқиға тек би және мим арқылы жеткізілді, бұл болашақ балеттер үшін үлгі құрды.
Before 1717 ballet had always been part of operas and plays and dependent on their words to narrate the drama. The Loves of Mars and Venus was a danced drama, equal to the plays seen on London’s stage, described in its own time as a ‘Dramatic Entertainment of Dancing’, “the first of this kind produced upon the British Stage or in the Kingdom”. All the action was conveyed in dance and mime alone, setting a pattern for future ballets”.
Өлең
Оның тікелей көзі – 1695 жылы жазылған Питер Энтони Моттеустің «Марс пен Венераның махаббаты» пьесасы болды. Би мен қимыл-қозғалыстарға толы алты көрініс шамамен 40 минутқа созылды.
Its immediate source was Peter Anthony Motteux's play, The Loves of Mars and Venus, written in 1695. With six scenes full of dancing and gestures, It lasted an estimated 40 minutes.
Орындау
"Марс пен Венераның махаббаттары" атты қойылымның алғашқы көрсетілімдерінде Марс рөлін Луи Дюпре, Венера рөлін Хестер Сантлоу орындады, ал Джон Уивер өзі Вулканды биледі. Дюпре – виртуоз биші, ол, әдетте, француз болған, бірақ Париж операсының танымал "Le grand" Дюпре емес. Г-жа Сантлоу – ағылшын биші-актрисасы, ол әсемдігімен де, би өнерімен де зор құрметке ие болды – бір замандасы оны "теңдесі жоқ" деп сипаттаған. Уивердің сахналық шеберлігі көбінесе комедиялық биге қатысты болды, бірақ ол риторикалық қимылдардың да шебері болғаны айдан анық. Оларға Дрюри Лэйннің ең жақсы бишілері Марс пен Венераның "ілесушілері" ретінде, ал труппаның комедия актерлері Уивердің жұмысшылары – Циклоптар рөлінде көмектесті.
At the first performances of The Loves of Mars and Venus, Mars was danced by Louis Dupré, Venus was Hester Santlow and John Weaver himself danced Vulcan. Dupré was a virtuoso dancer who was probably French, although he was probably not the famous ‘Le grand’ Dupré of the Paris Opera. Mrs Santlow was an English dancer actress, greatly admired for her beauty as well as her dancing skills – one contemporary described her as ‘incomparable’. Weaver’s stage skills were essentially those of a comic dancer, although he was obviously also a master of rhetorical gesture. They were supported by Drury Lane’s best dancers as the ‘Followers’ of Mars and Venus, with the company’s comedians as Weaver’s workmen the Cyclops.
Қабылдау және кейінгі тарих
"Марс пен Венераның махаббаты" алғашқы маусымында жеті рет көрсетіліп, 1724 жылға дейін Дрюри Лейн театрында қайта қойылғандықтан, сөзсіз табысқа ие болды. Ағылшын актері, режиссер, драматург және ақындар лауреаты Коли Сиббер осы туынды туралы былай деді: "Осылайша, тіпті биге де жақсарту енгізу үшін және оны мағынасыз қозғалыстан гөрі артық ету үшін, Марс пен Венераның аңызы кейіпкерлердің билерінен тұратын байланысты қойылымға айналдырылды, онда құмарлықтар керемет жақсы бейнеленді, ал бүкіл оқиға тек денқұлақтардың түсінікті баяндауы арқылы айтылды, тіпті ойлы көрермендер де оны әдемі әрі мәнді ойын-сауық деп мойындады". Бұл туынды Джон Ричтің пародиалық нұсқасына да шабыт берді.
The Loves of Mars and Venus was an undoubted success, with seven performances during its first season and revivals at the Drury Lane Theatre until 1724. Colley Cibber the English actor manager, playwright and Poet Laureate, said of it ‘To give even Dancing therefore some Improvement; and to make it something more than Motion without Meaning, the Fable of Mars and Venus, was form’d into a connected Presentation of Dances in Character, wherein the Passions were so happily expressed, and the whole Story so intelligibly told, by a mute Narration of Gesture only, that even thinking Spectators allow’d it both a pleasing and a rational Entertainment’. It also inspired a parody version by John Rich
300 жылдығы
The Weaver Dance Company 2016 жылы "Марс пен Венераның махаббаттары" атты қойылымның 300 жылдығын атап өту мақсатында құрылды. Уивер музыкалық партитурасын жасау үшін пастиччо құрастырған, бірақ ол қазір жоғалып кеткен. Сондықтан, сол заманғы Лондон сахнасының музыкасынан, Жан Батист Лулли (1632–87), Жак Пазибл (c1656–1721), Генри Перселл (1659–95), Готфрид Фингер (c1660–1730), Джон Экклз (1668–1735), Еремия Кларк (c1674–1704) және Уильям Крофт (1678–1727) шығармаларынан Уивердің мәтініне сүйене отырып, жаңа пастиччо жасалды. Компанияның мүмкіндіктері 26 кейіпкерлік толық би драмасын қайта құруға жетпегендіктен, олар 18 ғасырғы Лондон сахнасының әлемін және Джон Уивердің ондағы би өнерінің шектеулеріне қанағаттанбауын көрермендерге таныстыратын қойылым жасауды көздеді. Уивер биді музыка мен драмамен тең дәрежедегі өнер ретінде орнатуға тырысқандағы жолын көрсету мақсатында, Джон Уивердің өзі жариялаған сценарийін пайдаланып, 18 ғасырдың басында Бошам-Фёйе нотациясымен жазылған қимылдар мен театрлық билерді жаңа хореографияның негізі ретінде қайта жаңғырту арқылы, The Weaver Dance Company өзінің "Марс пен Венераның махаббаттары" қойылымын алғашқы көрсетілімнен дәл 300 жыл өткен соң, 2017 жылдың 2 наурызында Кембридждегі Фицвильям колледжінің аудиториясында ұсынды.
The Weaver Dance Company, was founded in 2016, to produce a show to celebrate the 300th anniversary of the first performance of The Loves of Mars and Venus. Weaver created a patchwork to make his musical score, a pasticcio, but it has been lost. So a pasticcio was pieced together using music from the London stage of the day with works by Jean Baptiste Lully (1632–87), Jacques Paisible (c1656 1721), Henry Purcell (1659–95), Gottfried Finger (c1660 1730), John Eccles (1668 1735), Jeremiah Clarke (c1674 1704), and William Croft (1678 1727), using Weaver’s text as a guide. As a reconstruction of the full dance drama with its cast of 26 characters was beyond the Company’s resources, they set out to create a show that would introduce the audience to the world of the 18th century London stage and John Weaver’s frustrations with the limitations of dancing there, following Weaver as he tries to create his first ‘Dramatick Entertainment of Dancing’ with dance taking an equal place as an art alongside music and drama. Using John Weaver’s own published scenario to reconstruct the gestures and theatrical dances recorded in Beauchamp–Feuillet notation in the early 18th century as the basis for new choreography, The Weaver Dance Company presented their The Loves of Mars and Venus, exactly 300 years to the day after the first performance, at the Fitzwilliam College Auditorium in Cambridge on 2 March 2017.