Хуан Карлос "Тото" Лоренцо: Аргентиналық футбол шебері мен жаттықтырушысы
Juan Carlos Lorenzo
Хуан Карлос Лоренсо – аргентиналық футболшы және жаттықтырушы (1922-2001). "Бока Хуниорс" клубымен екі рет Копа Либертадорес жеңісіне жеткен легенда. Футбол тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аргентиналық футбол менеджері және ойыншы (1922–2001)
Argentine football manager and player (1922–2001)
Хуан Карлос "Тото" Лоренсо (xwaŋ ˈkaɾlos loˈɾenso; 27 қазан 1922 – 14 қараша 2001) – аргентиналық футболшы және бапкер. Ол "Бока Хуниорс" клубын екі рет Копа Либертадорес турнирінде жеңіске жеткізгеннен кейін клуб жанкүйерлері үшін иконаға айналды.
Juan Carlos "Toto" Lorenzo (xwaŋ ˈkaɾlos loˈɾenso; 27 October 1922 – 14 November 2001) was an Argentine football player and coach. He became an icon for Boca Juniors fans after he coached the club to its first two Copa Libertadores titles.
Өмірбаян
Жасөспірім шағында Лоренцо «Чакарита Джуниорс» сапында ойнады және 1940 жылы кәсіби карьерасын бастады. 1945 жылы «Бока Хуниорс» клубына трансферленді, екі жылдан кейін итальяндық «Сампдория» командасына қосылды, онда 1952 жылға дейін қалды. Оның келесі клубтары – қазір құрамы жойылған француз клубы «Нанси», сондай-ақ «Атлетико Мадрид», «Райо Вальекано» және «Мальорка», онда 1958 жылы ол бірден ойыншы да, жаттықтырушы да болды. Кейін ол ойыншылық жолын аяқтады, бірақ жаттықтырушылық қызметін жалғастырды. Лоренцо 1960 жылы «Мальорканы» алғаш рет «Примера Дивизионға» көтеруге көмектескен жаттықтырушы болды. Аргентиналық итальяндық Хеленио Эррераның ықпалымен және Испаниядағы жетістіктерінің сәулесінде Лоренцо 1961 жылы Аргентинаның «Сан-Лоренцо» клубын жаттықтырды, ал 1962 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында Аргентина ұлттық құрамасын басқарды. Еуропаға оралғаннан кейін «Лацио» клубын итальяндық бірінші дивизионына көтерді және 1964 жылы «Рома» клубының жаттықтырушысы болды. 1966 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында Аргентина құрамасын жаттықтырғаннан кейін «Мальоркаға» қайта оралды, содан кейін «Лациоға» ауысты, 1972 жылы «Сан-Лоренсомен» Аргентина чемпионатында алғашқы (барлығы екі) титулын жеңіп алды. 1973 жылы Лоренцо «Атлетико Мадридке» көшті, ол лига чемпионы атағын жеңіп алды және 1974 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының финалында «Баварияға» есе жіберді. Аргентинаға оралғаннан кейін 1975 жылы жаңадан көтерілген «Санта-Фе» клубын жаттықтырды. Келесі жылы ол үлкен қысым астында «Бока Хуниорсқа» оралды («Ривер Плейт» қарсыласы екі рет қатарынан титул жеңіп алғаннан кейін), және клуб тарихындағы ең табысты кезеңдердің бірін бастады. Оның төрт жылдық мерзімінде Лоренцо мен «Бока» екі жергілікті және үш халықаралық титулға ие болды, соның ішінде 1977 жылғы Континентаралық кубок (1978 жылы өткізілді). Лоренцоның «Бока» командасы ұзақ жылдар бойы клубтың жанкүйері болған және «Бока» үшін ойнау арманынан гөрі көбірек жеңіске жеткен қақпашы Уго Гаттимен нығайтылды, ол Аргентина футбол тарихында ең көп ойын өткізген ойыншыға айналды. Қорғауда оң жақта Висенте Перния, сол жақта Альберто Тарантини, ал орталықта Франсиско Са және Роберто Музо өнер көрсетті. Орталық алаңда Хорхе Риболзи және Марио Занабрия сияқты жаңа ойыншылар Хорхе Чино Бенитес және Рубен Сунь сияқты «Боканың» ардагерлерімен бірге ойнады. Шабуыл шебі Эрнесто Мастранжело мен Луис Дарио Фелманның жылдамдығына негізделген. Осы кезеңнен кейін Лоренцо 1987 жылы «Бока Хуниорсқа» оралғанға дейін «Racing Club», «Argentinos Juniors», «San Lorenzo», «Vélez Sársfield», «Atlanta» және «Lazio» сияқты бірнеше клубты жаттықтырды, бірақ бұрынғы табыстарын қайталай алмады. Бірақ «Бокадағы» екінші кезеңі қысқа болды, және Лоренцо ақыры жаттықтырушылық қызметтен қанағаттанды.
In his teens, Lorenzo played for Chacarita Juniors, and made his professional debut in 1940. He was transferred to Boca Juniors in 1945, and after two years he joined Italian side Sampdoria team, where he remained until 1952. His next clubs would be now defunct French club Nancy, and Atlético Madrid, Rayo Vallecano and Mallorca, where in 1958 he was coach and player. He then retired from playing, but remained as a coach. Lorenzo would be the coach that helped Mallorca to promote to Primera División for the first time in 1960. Influenced by Argentine Italian Helenio Herrera and riding the wave of his success in Spain, Lorenzo coached Argentina's San Lorenzo in 1961, and coached the Argentina national team in the 1962 FIFA World Cup. Back to Europe, he coached Lazio to Italian first division and coached AS Roma in 1964. After coaching the Argentine team again for the 1966 FIFA World Cup, he would return to Mallorca, then moving on to Lazio, before winning his first Argentine title (of a total of two) with San Lorenzo in 1972. In 1973, Lorenzo went to Atlético Madrid, who went on to win the league title and lose the 1974 UEFA Champions League final to Bayern Munich. Back in Argentina, he coached recently promoted Santa Fe in 1975. The next year, he returned to Boca Juniors amid great pressure (rivals River Plate had just won back to back titles), and started one of the most successful periods in the history of the club. In his four year tenure, Lorenzo and Boca took two local and three international titles, including the 1977 Intercontinental Cup (played in 1978). Lorenzo's Boca was anchored by goalkeeper Hugo Gatti, a longtime Boca fan who fulfilled his dream of playing for Boca, and went on to become the player with most appearances in Argentine football history. In the defense, Vicente Pernía in the right and Alberto Tarantini in the left complemented centrals Francisco Sá and Roberto Mouzo. In the center field, reinforcements such as Jorge Ribolzi and Mario Zanabria played alongside veteran Boca players like Jorge Chino Benítez and Rubén Suñé. The attacking line was based on the speed of Ernesto Mastrángelo and Luis Darío Felman. After that cycle, Lorenzo coached a number of different clubs with less success, including Racing Club, Argentinos Juniors, San Lorenzo, Vélez Sársfield, Atlanta and Lazio, before returning to Boca Juniors in 1987. But his second stint with Boca was brief, and Lorenzo finally retired from coaching.