Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Милдбур (сондай-ақ Милбурга немесе Милбург) (23 ақпан 727 жылы қайтыс болды) – Венлок аббаттығының бенедикттік әйел монахы. Оның мереке күні 23 ақпан.
Mildburh (alternatively Milburga or Milburgh) (died 23 February 727) was the Benedictine abbess of Wenlock Priory. Her feast day is 23 February.
Өмір
Милдбур – Мерсияның Магонсате патшалығының және Домне Еафе патшасы Меревалдың қызы. Ол Милдрит пен Милдгитаның үлкен әпкесі еді. Үш әпке үш теологиялық ізгілікке теңестірілді: Милбур – сенімге, Милдгита – үмітке, ал Милдрит – қайырымдылыққа. Милдбурға көршілес ханзада үйлену үшін ұсыныс жасады, тіпті зорлық-зомбылыққа барып, оны әйелі етіп алуға бекінді. Милдбур қашу үшін өзенді кесіп өтті. Ханзада оны қуалай келді, бірақ өзен керемет түрде көтеріліп, оның өтуіне мүмкіндік болмағандықтан, тоқтауға мәжбүр болды. Ол француз абысыны Лиобиндеден (Шелль қаласынан) басшылық алды. Милбург ақырында оның орнын басты және Теодор оны абыстай етіп тағайындады. Францияда білім алған Милбург кішіпейілділігімен танымал болды және халық арасындағы әңгімелерге сәйкес, емдеу қабілетімен және соқырларға көру қабілетін қайтару сыйымен марапатталды. Ол Оңтүстік Шропширде дін тарату және рухани қамқорлықты ұйымдастырды. Бір әңгімеде ол бір күні ұйықтап қалғанын, оянғанда күннің сәулесі өзіне түскенін айтады. Оның орамалы түсіп кетті, бірақ жерге емес, күн сәулесінде ілініп тұрды, оны жинағанға дейін. Сондықтан оның мерекесі 23 ақпан күні тойланады. Әулие Милдбурдың ескі дінге сенуші қасиетті әйелмен байланыстырылғанына дәлелдер бар. Орта ғасырларды зерттеуші Памела Бергердің сөзіне қарағанда, "осы әулие Шропширде астықты қорғаушы рөлін атқару үшін таңдалды, өйткені ежелгі сенімдегі әйелге енді табыну мүмкін емес еді".
Mildburh was a daughter of Merewalh, King of the Mercian sub kingdom of Magonsaete, and Domne Eafe. She was the older sister of Mildrith and Mildgytha. The three sisters have been likened to the three theological virtues: Milburh to faith, Mildgytha to hope, and Mildrith to charity. Mildburh was sought in marriage by a neighboring prince, who resolved to have her for his wife, even at the cost of violence. Mildburh's escape took her across a river. The prince, in hot pursuit, was forced to desist when the river miraculously became so swollen that he was unable to ford. under the direction of a French Abbess, Liobinde of Chelles. Milburga eventually succeeded her in this office, and was installed as abbess by Theodore. Educated in France, Mildburh was noted for her humility, and, according to popular stories, was endowed with the gift of healing and restored sight to the blind. She organised the evangelisation and pastoral care of south Shropshire. One story relates that one morning she overslept and woke to find the sun shining on her. Her veil slipped but instead of falling to the ground was suspended on a sunbeam until she collected it. Her feast day is thus 23 February. There is evidence that Saint Mildburh was syncretized with a pagan goddess. According to medievalist Pamela Berger, "this saint was chosen to fill the role of grain protectress in Shropshire when the ancient pagan protectress could no longer be venerated."
Нормандықтар
Оның қабірі ұзақ уақыт бойы қастерленіп келді, бірақ кейіннен даниялықтардың шапқынынан оның аббатханасы қиратылды. Нормандтар басып алғаннан кейін Клюни монахтары сол жерге монастырь салды. Much Wenlock-тағы қираған орындар – кейінірек салынған ғимараттың қалдықтары. Ол Кенттік патшалық аңызындағы кейбір шежірелерде есімдері аталады, олар англосаксондық материалдарға негізделген, бірақ 11 ғасырға дейінгі қолжазбалары сақталған жоқ. Ол сонымен қатар 11 ғасырда ежелгі ағылшын тілінде жазылған, "Секган" немесе "Әулиелердің жатқан жерлері" деп белгілі мәтінде орналасқан жерлері көрсетілген 89 әулиенің бірі болып табылады.
Her tomb was long venerated until her abbey was destroyed by invading Danes. After the Norman Conquest Cluniac monks built a monastery on the site – the ruins at Much Wenlock are those of the later house. She is named in some of the genealogies of the Kentish Royal Legend, which appear to draw on Anglo Saxon material, but have no surviving manuscript copies that pre date the 11th century. She is also one of the 89 saints listed with their locations in the 11th century text written in Old English, known as the Secgan, or On the Resting Places of the Saints.