Кіріспе

Үндістан революционері (1904–1929)

Джатиндра Натх Дас (27 қазан 1904 – 13 қыркүйек 1929), Жатин Дас деп кеңінен танымал, – Үндістан тәуелсіздігі үшін күрескен белсенді және революционер. Ол Үндістанды Британ үкімшілігінен азат ету мақсатында жұмыс істеді және «Хиндустан Социалистік Республикалық Ассоциациясының» мүшесі болды. Ол 63 күндік аштықтан кейін Лахор орталық түрмесінде қайтыс болды.

Ерте өмір

Дас 1904 жылы Калькуттада дүниеге келген. Ол бірінші сыныптан жоғары және орта білім беру сатысынан жоғары сыныпқа дейінгі емтихандарды бірінші дәрежеде тапсырды. Ол Бенгалиядағы революциялық ұйым – Анушилан Самитиге қосылды. Сондай-ақ, 1921 жылы 17 жасында Махатма Гандидің ынтымақтастыққа қарсы қозғалысына қатысты. 1925 жылы қарашада, Калькуттадағы Бангабаси колледжінде B.A. білімін алған кезінде, Дас саяси қызметі үшін тұтқындалып, Майменсинг түрмесіне қамалды. Түрмеде отырғанда, ол саяси тұтқындарға жасалған зорлық-зомбылыққа наразылық білдіру үшін аштық жариялады. 20 күн аштық ұстағаннан кейін түрме бастығы кешірім сұрап, ол аштығын тоқтатты. Сачиндра Нат Саньял оған бомба жасауды үйретті. 1929 жылы 14 маусымда, Бхагат Сингх пен Батукешвар Датттың жиналыс залының ортасына лақтырған бомбаны жасаумен байланысты революциялық қызметтері үшін ол қайтадан тұтқындалды және Лахор түрмесіне қосылып, Лахор құпия ісі бойынша сотталуға жіберілді.

Ашықтық ұрысы

Лахор түрмесінде Дас басқа революциялық күрескерлермен бірге үнді саяси тұтқындарына еуропалықтармен тең жағдай талап етіп, тағы бір аштық ереуілін бастады. Түрмедегі үнді тұтқындарының жағдайы өте нашар еді. Үнді тұтқындары киетін формалар бірнеше күн бойы жуылмайтын, ал асханада тышқандар мен тарақандар жүріп, тамақты жеуге қауіпті ететін. Үнді тұтқындарына газеттер сияқты оқу материалдары мен жазуға қағаз да берілмеді. Ал сол түрмедегі британдық тұтқындардың жағдайы мүлдем басқаша болды. Дастың аштық ереуілі 1929 жылдың 13 шілдесінде басталды және 63 күнге созылды. Түрме әкімшілігі оған және басқа тәуелсіздік үшін күрескендерге күшпен тамақ беруге тырысты. Соңында түрме әкімшілігі оны шартсыз босатуды ұсынды, бірақ үкімет бұл ұсынысты қабылдамай, кепілдікпен босатуды ұсынды.

Өлім және соңынан

Дас 1929 жылдың 13 қыркүйегінде қайтыс болды. Дургавати Деви Лахордан Калькуттаға дейін пойызбен өткен жерлеу шеруін басқарды. Мыңдаған адамдар Дасқа құрмет көрсету үшін теміржол станцияларына ағылып келді. Калькуттадағы екі шақырымдық шеру табытты кремация алаңына жеткізді. Субхаш Чандра Бос Хаура теміржол станциясында Дастың табытын қабылдап, жерлеу шеруін кремация алаңына дейін бастап барды. Дастың түрмеде аштан өлгені заңсыз ұстауға қарсы күрестің маңызды сәті болды. Оның өлімінен кейін вице-король Лондонға "Конспирация ісі бойынша айыпталушы Дас мырза бүгін сағат 13:00-де қайтыс болды. Түнде аштан өлушілердің бесеуі ашынан өлуден бас тартты. Сондықтан, аштан өліп жатқандардың қатарында тек Бхагат Сингх пен Батукешвар Датт қалды" деп хабарлады. Елдің дерлік барлық басшылары құрмет көрсетті. Мұхаммед Алам мен Гопи Чанд Бхаргава наразылық білдіріп, Пәнджаб заң шығару кеңесінен отставкаға кетті. Мотилал Неру Лахор түрмесіндегі адамгершіліксіздікке қарсы наразылық ретінде Орталық Ассамблеяның жұмысын тоқтатуды ұсынды. Сенімсіздік білдіру туралы ұсыныс 55 дауысқа қарсы 47 дауыспен қабылданды. Жавахарлал Неру: "Үндістан шейіттерінің ұзын және даңқты тізіміне тағы бір есім қосылды. Бастарымызды иіп, жеңіс біздің қолымызға тигенше, күресті жалғастыруға күш сұрап дұға етейік, ол немесе қанша уақытқа созылса да, қандай салдарға әкелсе де" деді. Бос Дасты "Үндістанның жас Дадхичиі" деп атады, бұл демонды өлтіру үшін өмірін құрбан еткен мифологиялық йоги Дадхичиге сілтеме жасады.

Танымал мәдениет

Тамил жазушысы Ки. Раджанараянанның 1989 жылғы жартылай тарихи романы "Гопаллапуратху макал" Дасқа сілтеме жасайды. 2002 жылғы "Бхагат Сингх туралы аңыз" фильмінде Дас рөлін Амитаб Бхаттачарджи сомдады. 2009 жылы "Жаңғырықсыз шейіт Джатин Дас" атты 35 минуттық деректі фильм шықты.