Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I Am David – 2004 жылы түсірілген американдық драмалық фильм, режиссерлік дебюті болған Пол Фейгтің сценарийі мен режиссерлігімен жасалған. Ол Анн Холмның 1963 жылы жарық көрген, сол аттас романының (алғашқыда АҚШ-та «North to Freedom» деген атпен басылған) негізінде түсірілген. Фильмді Walden Media және Lions Gate Entertainment өндірген.
I Am David is a 2004 American drama film written and directed by Paul Feig in his directorial debut. It is based on the 1963 novel of the same name (originally published in the USA under the name North to Freedom) by Anne Holm. The film was produced by Walden Media and Lions Gate Entertainment.
Сюжет
Екінші дүниежүзілік соғыстан жеті жыл өткен соң, 12 жасар Дэвид есімді бала Болгариядағы ГУЛАГтан қашып құтылады, онда өмірінің барлығын өткізген, анасы одан алыстатылған. Ол Данияға қауіпті сапарға шығады, бастапқыда маңызды миссиямен хат жеткізіп жүргенін ойлайды, бірақ кейіннен бұл "миссияның" оны анасымен қайта қосу мақсатында екенін біледі, оның жадында анасы туралы айқын естеліктер сақталған. Сапарында ол қауіп-қатерге, қорқынышқа, жалғыздыққа, аштыққа, түрлі тапсырмаларға және әртүрлі адамдарға кездеседі. Лагерьдегі досы және ұстазы Йоханнес, оны қашуға дайындаған, күзетшінің қолынан қаза табады, Дэвидті өз күшімен қашуға мәжбүр етеді. Дэвидке бір күзетші көмектеседі, оған компас сыйлап, оңтүстік-батысқа қарай Грекияға, содан Италияға кемемен өтіп, ақырында солтүстікке, бейтарап Данияға бару керектігін айтады. Күзетші оған ешкімге сенбеуді ескертеді. Дәуіт өмірінің барлығын лагерьде өткізгендіктен, сезімдерін жасырады және бәріне күмәнмен қарайды, сондықтан әлемде адасқандай сезінеді. Жол бойы кейбір адамдар оған жамандық жасаса да, басқалары мейірімділік көрсетеді. Бірте-бірте ол кейбір адамдарға сенуге болатынын, өз сезімдерін ашуға және оларды сезінуге үйренеді. Соңында, оған сенуге үйренген адал адамдардың көмегімен Дэвид Данияда анасымен қайта қосылады.
Seven years after World War II, a 12 year old boy named David escapes a gulag in Bulgaria where he has spent his entire life where his mother has been taken away from him. He sets out on a risky journey to Denmark, initially believing he is on an important mission to deliver a letter, but eventually discovering that the "mission" was to reunite him with his mother, of whom he has distinct memories. Along his journey, he faces danger, fear, loneliness, hunger, missions and encounters various people. Johannes, his friend and mentor in the camp, who prepares him for escape, is killed by a guard, leaving David to face escape on his own. David is helped by a guard to escape, who gives him a compass and tells him he must go southwest to Greece, take a boat to Italy and finally go north to Denmark, a peaceful and neutral country. The guard also tells him to trust no one. Since David was locked in a camp all his life, he has repressed feelings and trusts no one anyway, and so feels lost and disoriented in the world. Along his journey, though he is mistreated by some people, he is well treated by others. Gradually he learns that some people can be trusted, and to open up and experience his own feelings. Finally, with the help of decent people whom he has learned to trust, David is reunited with his mother in Denmark.
Қабылдау
Роджер Эберт Чикагоның «Сан-Таймс» газетінде былай деп жазды: «Мен оның бір сәтіне де сене алмадым және кішкентай Дэвидпен өзімді байланыстыра алмадым». Фильм 226 кинотеатрда 288 552 долларлық табыс әкелді. Әлемнің қалған бөлігінде фильм 3824 доллар жинады.
Roger Ebert of the Chicago Sun Times wrote: "I couldn't believe a moment of it, and never identified with little David." The film grossed $288,552 domestically in 226 theaters. In the rest of the world, the film grossed $3,824.
Марапаттар
Фильм 2003 жылы бірнеше марапатты жеңіп алды, оның ішінде Хардленд кинофестиваліндегі «Кристалл жүрек» сыйлығы, Куинс фестивалінің «Үздік көркем фильм» жүлдесі, сондай-ақ Бен Тиббер үшін «Ең жақсы фильм» және «Ең үміткер актер» сыйлықтары. Бен Тиббер одан кейін ешқашан көркем фильмде түспеді.
The film won several awards in 2003, including the Crystal Heart Award in the Heartland Film Festival, the Queens Festival's Best Feature Film prize, and Best Film and Most Promising Actor for Ben Tibber. Ben Tibber never acted in a feature film again.