Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1988 жылғы американдық деректі фильм. Немец тілінде. Испан тілінде. Ағылшын тілінде.
1988 American documentary film
German
Spanish
English
Фильм 1988 жылғы «Оскар» сыйлығын «Үздік деректі фильм» номинациясы бойынша, сондай-ақ 1988 жылғы Канн кинофестивалінде FIPRESCI сыйлығын жеңіп алды.
The film won the 1988 Academy Award for Best Documentary Feature, as well as the FIPRESCI Award at the 1988 Cannes Film Festival.
Қысқаша мазмұны
Фильмде Барбидің сотын қолдайтындар мен қарсыластарымен сұхбаттар бар, олар журналистерден бастап, АҚШ қарсыбарлау қызметінің бұрынғы агенттеріне, нацистік соғыс қылмыстарын тәуелсіз тергеушілерге және Барбидің қорғаушы адвокатына дейін. Көптеген куәліктер бір-біріне қайшы келеді. Мысалы, кейбір сұхбаттасушылар Барби сотқа тек нысан ретінде әкелінді деп мәлімдейді, ал басқалары ол әртүрлі үкіметтердің, соның ішінде АҚШ пен Боливияның қорғауында қырық жыл бойы еркін болды деп санайды. Бұл қорғау Барбидің құпия агенттермен байланыстарынан туындаған, ал ашық сот құпия операцияларға нұқсан келтіруі мүмкін. Офулс сұхбаттасқандардың арасында Барбидің адвокаты Жак Вергес, жазушы Гюнтер Грасс, Барбиді адамдарды азаптау үшін «өте кәсіби» деп есептеген американдық барлау қызметінің қызметкері Юджин Колб, 1967 жылы Боливия армиясы тұтқындаған философ Режис Дебрей, Жан Муленнің хатшысы болған Даниэль Кордье, нацистерді іздеушілер Серж Кларсфельд және оның әйелі Беате Кларсфельд, философ Ален Финкиелкраут, Гестапо офицері Гарри Стэнгритт, ақын Рене Тавернье, Ұлттық фронттың Жан Мари Ле Пен, Барбиді Боливияға контрабандалық жолмен әкелуге көмектескен католик діни қызметкері Иво Омраканин, Барбиден Лионнан Освенцимге депортацияланған француз Симоне Лагранж, оны «қауіпсіздік кеңесшісі» ретінде жұмысқа алған Боливияның бұрынғы президенті генерал Гильдо Вильдосо, студент-радикал Даниэль Кон-Бендит, режиссер Клод Ланцман («Шоа»), қарсыласы Реймон Обрак және оның әйелі Люси Обрак, қарсыласы Рене Харди және Хардидің бұрынғы сүйіктісі Лиди Бастьен, оның жаман сәттілік әкелуге қабілетті күштері бар екенін мәлімдеген. Фильм барысында Барби сотқа тартылып, өмір бойына түрмеге кесіледі. Соңында оның адвокаты шешімге шағымдануға уәде береді.
The film features interviews with both supporters and opponents of Barbie's trial, ranging from journalists to former U. S. Counter Intelligence Corps agents, independent investigators of Nazi war crimes, and Barbie's defense attorney. Much of the testimony presented is contradictory. For example, some interviewees allege that Barbie was brought to trial merely as a figurehead, while others claim that he remained free for forty years due to the protection of various governments, including the United States and Bolivia. This protection allegedly stemmed from Barbie's connections with secret agents, and a public trial could potentially jeopardize intelligence operations. Among those interviewed by Ophuls were Barbie's lawyer, Jacques Vergès; writer Günter Grass; American intelligence officer Eugene Kolb, who insisted that Barbie was "too professional" to have tortured people; philosopher Régis Debray, who was captured by the Bolivian Army in 1967; Daniel Cordier, who served as the secretary to Jean Moulin; Nazi hunters Serge Klarsfeld and his wife Beate Klarsfeld; philosopher Alain Finkielkraut; Gestapo officer Harry Stengritt; poet René Tavernier; Jean Marie Le Pen of the Front national; Catholic priest Ivo Omrcanin, who helped smuggle Barbie into Bolivia; Frenchwoman Simone Lagrange, deported by Barbie from Lyon to Auschwitz; former Bolivian president General Guido Vildoso, who employed Barbie as his "security consultant"; student radical Daniel Cohn Bendit; filmmaker Claude Lanzmann (Shoah); résistant Raymond Aubrac and his wife Lucie Aubrac; résistant René Hardy; and Hardy's former mistress Lydie Bastien, who claimed to possess magical powers to bring bad luck to those who displeased her. Within the course of the film, Barbie is brought to trial and sentenced to life in prison. Near the end, his defense attorney vows to appeal the decision.
Шығару
"Отель Терминус: Клаус Барбидің өмірі мен дәуірі" 1988 жылдың 10 мамырында Канн кинофестивалінде тұңғыш рет көрсетілді. Содан кейін 1988 жылдың 6 қазанында Нью-Йорк кинофестивалінде көрсетілді, одан кейін 1988 жылдың 9 қазаны мен 26 қазанында Нью-Йоркте көрсетілді.
Hotel Terminus: The Life and Times of Klaus Barbie had its world premiere at the Cannes Film Festival on 10 May 1988. It was later shown at the New York Film Festival on 6 October 1988, followed by screenings in New York on October 9, 1988 and October 26, 1988.