Честерфилд ФК-ның тарихи «Сальтергейт» стадионы

Кіріспе

Англиядағы Честерфилд футбол клубының тарихи мекені

Салтергейт, ресми түрде «Рекреация алаңы» деп аталса, Честерфилд футбол клубының тарихи үйі болды және 1871 жылдан бастап клубтың 2010 жылдың шілдесінде жаңа орынға көшуіне дейін пайдаланылды. 139 жылдық тарихы оны жабылған кезде Англиядағы ең көне футбол алаңдарының біріне айналдырды. 1920 жылдардан бастап «Салтергейт» атауы алаң туралы айтылғанда жиі қолданылатын атанды. Тұрғын үйлермен қоршалған футбол стадионы, Честерфилд қаласының орталығында, сол аттас көшеде орналасқан. 1936 жылы жаңа бас трибуна ашылғаннан кейін алаңның дамуы шектеулі болды. Сайтты дамыту жоспарлары зерттелгенімен, клуб жанкүйерлері 2003 жылғы дауыс беруде жаңа алаң құруды қолдады, ал 2006 жылғы сауалнамада орын расталды. Салтергейттегі Честерфилдтің соңғы ойыны, Футбол лигасының екінші дивизионындағы Борнмутпен болған матч, 2010 жылдың 8 мамырында өтті. 2010–11 маусымынан бастап команда қаланың Уиттингтон Мур ауданындағы жаңа b2net стадионына көшті. 2010 жылдың қазан айында клуб Стюарт Бассонның «Салтергейт Күн батуы» атты кітабын жариялады, онда алаңның тарихы баяндалған. 2012 жылдың қаңтар айында футбол клубы Салтергейт жерін Barratt Homes компаниясына сатты. Жаңа тұрғын үйлер салу үшін бұзу жұмыстары сәуір айында басталып, 2012 жылдың шілдесінде аяқталды. Бүгінде бұл жердің алдында орналасқан негізгі сауда көшелерінің бірі Салтергейт деп аталды.

1871-1920 жылдар

1871 жылы Честерфилд футбол клубы бұрынғы онжылдықта құрылған Честерфилд крикет клубынан тәуелсіз ұйымға айналды. Олар бірлесіп, бұрынғы үйлерінен батысқа қарай 100 ярд (шамамен 91 метр) қашықтықта орналасқан «Жаңа демалыс алаңы» – Солтергейттің жалдау құқығын алды. Бұл алаң екі спорт түріне екі онжылдықтан астам уақыт бойы қолданылды. Футболдың алғашқы ойыны 1871 жылғы 4 қарашада осы жерде өтті, қарсыластары – «Ротерхэм» командасы, ойын 14 ойыншыдан тұратын құрамамен, Шеффилд ережелері бойынша өткізілді. 11 ойыншыдан тұратын футбол командасы бірнеше аптадан кейін «Шеффилд Ф.А.» командасына қарсы ойнады. 1870 жылдары алаңның шығыс жағында ағаш павильон салынды, бірақ сол дәуірде ол көбінесе ашық алаң болып қала берді. 1881 жылы алғашқы «Честерфилд» футбол клубы таратылғаннан кейін, 1884 жылы құрылған екінші «Честерфилд Ф.К.» (кейін «Честерфилд Таун» деп аталды) және басқа да жергілікті футбол командалары алаңды пайдаланды. 1889 жылғы Бокс күні тіркелген алғашқы көрермен саны «Шеффилд Хили Резервтерге» қарсы өткен ойынға 400 адамды құрады. 1890 жылдардың басында шамамен 400 орындықпен жабдықталған кішкентай, жабылмаған трибуна салынды. Футбол клубы бірінші жартылай кәсіби ойыншыларын жұмысқа алуға қадам басқандықтан, 1894 жылы крикет клубының көшірілуіне де оңай қабылдады және содан кейін толық жалдамалы ақыны өзі мойнына алды. Клубтың дамуы алаңның солтүстіктен оңтүстікке қарай айқын еңістігіне жөндеу жұмыстарын қажет етті, ең бастысы солтүстік-батыс бұрышындағы төбені алып тастау болды, ал алынған топырақ «Солтергейт» алаңының соңына тасталды. Сонымен қатар, трибуна кеңейтіліп, шатыры жабылды, көрермендердің сыйымдылығы шамамен 800 адамға дейін артты. «Комптон көшесі» жағына қоршау қойылды, бұл көршілес үйлердің артқы бақтарынан көріністі жасыру үшін жасалды (кейіннен осы жақта қосымша жабу орнатылды). Он жылдық қаржылық қиындықтардан кейін, өз стадиондарына инвестиция салған басқа клубтар лигаға өтуге тырысты, ал «Честерфилд Таун» 1909 жылы дауыс беру нәтижесінде шығарылды. Қайта оралуға тырысу үшін, алаң периметрінің айналасында жүгіру жолы салынды, ол шамамен 10 000 жанкүйерге жақсы көрініс ұсынады деп есептелді, ал бұрынғы сым қоршаудың орнына алаңның айналасына ақ қоршау орнатылды. Алайда, осы жоспарлар ұзаққа созылмады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бәсекелестік футбол тоқтатылғандықтан, клуб 1915 жылы өз еркімен таратылды. Сол атаумен жаңа клубты жергілікті мейрамхана иесі құрды, ол «Футбол лигасы» клубтарынан шақырылған жергілікті ойыншыларды қолдана отырып, «Солтергейт» стадионында соғыс кезеңіндегі футбол ойнады. 1917 жылы заңсыз төлемдер жасағаны үшін клуб ФА-ның (Футбол қауымдастығының) тарапынан жабылды. Келесі жылы «Честерфилдте» үлкен футбол болмады, бірақ «Солтергейт» жергілікті кубок матчтары үшін пайдаланылды. Төртінші клуб – қазіргі «Честерфилд Ф.К.» – 1919 жылы жергілікті биліктің бастамасымен құрылды. «Корольдік парк» қосымшасына көшу де жоспарға енді, бірақ жаңа трибунаға қатысты шығындар есептелгеннен кейін ол іске аспады. Осылайша клуб 1921 жылы лига футболы қалаға оралған кезде «Солтергейтте» орналасуын жалғастырды.

In 1871, Chesterfield Football Club became a distinct entity from the Chesterfield Cricket Club, from which it was formed in the previous decade. Together, they took up the tenancy at the 'New Recreation Ground', Saltergate, located just 100 yards West of their previous home, and the ground was used for both sports for more than two decades. The site hosted its first game of football on 4 November 1871, with Rotherham providing the opposition in a 14 a side match under Sheffield Rules. 11 a side football was first played a few weeks later against the Sheffield F. A. team. A wooden pavilion was developed on the eastern side of the ground later in the 1870s but otherwise it remained simply an open field in this era. After the initial Chesterfield Football Club folded in 1881, a number of other local football teams used the pitch until the establishment of a second Chesterfield F. C. in 1884, later known as Chesterfield Town. The first recorded attendance, from Boxing Day 1889, put the crowd at 400 for a game against Sheffield Heeley Reserves. A small, uncovered grandstand with benched seating for around 400 was added early in the 1890s. With the football club steadily progressing toward employing its first semi professional players, it was also able to take the cricket club's relocation in its stride during 1894, shouldering the full rent thereafter. The club's step up necessitated remedial work on a pitch that sloped markedly from north to south, most notably the removal of a hill in the north west corner, the spoil from which was dumped at the Saltergate end. In addition, the grandstand was enlarged and roofed over, its capacity increasing to around 800 spectators. Fencing was erected on the Compton Street side to obscure the free view from adjacent back gardens (modest coverage later being added on this side). After a decade of financial struggle, other clubs who had invested in their stadia vied for an opening in the league and Chesterfield Town were voted out in 1909. In a bid to return, a running track was constructed around the perimeter, said to offer up to 10,000 fans a decent view, and a white picket fence was constructed around the pitch to replace the previous wire boundary. However, any ambitions proved short lived. Faced with the abandonment of competitive football after the outbreak of the First World War the club was forced into voluntary liquidation in 1915. A new club with the same name was formed by a local restaurateur to play wartime football at Saltergate using locally based "guests" from Football League clubs. It was shut down by the FA for illegal payments in 1917. The following year saw no senior football in Chesterfield but Saltergate was used for local cup matches. A fourth club – the present Chesterfield FC – was established in 1919 at the instigation of the local authority. A ground move to the Queen's Park Annexe also formed part of the vision, but did not progress after costings were received for a new stand. Thus the club continued to base itself at Saltergate as league football returned to the town in 1921.

1921-1939 жылдар

Соғыс аралық жылдар Солтергейттің дамуының басты кезеңін білдірді. 1921 жылы «Честерфилд» ФК жаңа үшінші дивизионның (Солтүстік) негіз қалаушы мүшелері болғанда, стадионда жаңа жақсартулар жасалды. Клуб тарихшысы Стюарт Бассонның айтуынша: «Стадионды дамыту нәтижесінде клуб алаңның үштен екі бөлігін алып жатқан және 1600 орындыққа ие, жабық «Main Stand» трибунасы, «Popular Side» және ашық қырларын алды. Террасалар шөгінді жинағынан жасалған, ал кейбір ағаш қоршаулар кездейсоқ аралықта топыраққа орнатылған. Стендтің [солтүстік] жағында киім ауыстыру бөлмесі болды». 1936 жылы клуб шотланд архитектор Арчибальд Лейчтен кірпіштен және болаттан жасалған жаңа басты трибунаны салу үшін шамамен 14 000 фунт стерлинг қарыз алды. Ескі ағаш трибунаны бұзу 1935–1936 маусымының соңында басталды, нәтижесінде клуб қайтадан екінші дивизионға көтерілді. Жаңа трибунаның ресми ашылуы қараша айында өтті, «Шеффилд Юнайтед» командасы лигалық матчқа келді, ал кіру билеті үшін 26 519 адам төледі, бұл жаңа рекорд болды. 1949 жылы тағы да Солтергейттен басқа жерге көшу ұсынылды, бұл жолы Уолтон ауруханасының жанындағы жерге, бірақ кеңес бұл жоспарды қабылдамады. Оның орнына клуб мыңжылдыққа дейін стадиондағы соңғы маңызды инвестиция жасады, Лейч және серіктестерін шақырып, стадионның барлық шөгінді террасаларын бетонмен жаңартуға және олардың патенттелген қоршауларын орнатуға кірісті. 1951 жылы команда төмендеген кезде көрермендер саны күрт азайды, және он жыл бойы сәттілікке жете алмағандықтан төмендеу жалғасты, нәтижесінде 1961 жылы клуб алғаш рет Англия футболының төртінші лигасына түсті. Дегенмен, жанкүйерлердің қаржы жинауға жасаған тырыстықтарының арқасында сол жылы «Kop» трибунасының үстіне шатыр орнатылды. 1963 жылы қолданылған шамдар сатып алынғанына қарамастан, басшылықтың шешім қабылдаудан қалыс қалуы салдарынан Солтергейт Англиядағы шамдарды орнату үшін екінші соңғы стадион болды, ал «Честерфилдтің» шамдар астындағы алғашқы ойыны 1967–1968 маусымында ғана өтті. 1979 жылы «Compton Street Terrace» террасасының орталық бөлігі қайта жабылып, ағаштан жасалған теледидар платформасы қосылды, бұл он жылдық ішіндегі жалғыз маңызды жұмыс болды.

The inter war years represented Saltergate's main period of development. When Chesterfield F. C. became founder members of the new Third Division North in 1921, the ground saw a new spurt of improvements. According to club historian Stuart Basson:

<blockquote>"Ground development left the club with a tidy Main Stand that ran some three quarters of the pitch length and seated 1600, a roofed Popular Side and unovered ends. Terracing was made of cinder embankments, with a few wooden crush barriers walloped into the dirt at random looking intervals. A wooden hut provided dressing room accommodation at the [northern] end of the stand." In 1936, the club borrowed around £14,000 to fund the erection of a new brick and steel main stand by Scottish architect Archibald Leitch. Demolition of the old wooden stand began at the close of the 1935–36 season, which again saw the club promoted to the Second Division. The official opening of the new stand came in November, with Sheffield United visiting for a league fixture and a new record of 26,519 paying for entry. A move away from Saltergate was proposed again in 1949, this time to a site near Walton Hospital, but the council rejected the plan. Instead, the club made what was to be its final major investment in the ground prior to the millennium, engaging Leitch and Partners to renew all the ground's cinder terracing with concrete and install their patented crush barriers. With relegation in 1951, average gates took a heavy knock and the decline continued over the decade as success eluded the club, which finally dropped to the fourth tier of English football for the first time in 1961. However, modest ground improvements still advanced after fundraising efforts by fans which allowed the Kop to be roofed in the same year. Despite acquiring second hand lights in 1963, boardroom procrastination meant that Saltergate was the second last league ground in England to install floodlights, with Chesterfield's first home game under lights not being played until the 1967–1968 season. In 1979, the centre section of the Compton Street Terrace was re roofed and a wooden television gantry added, the only notable ground work in the decade.

1980 жылдан бастап - қалу немесе кету?

1980 жылдардың басындағы қаржылық қиындықтар басқарманы 1920 жылы бұрын қарастырылған Королева саябағының қосымшасына қайтадан көшуді қарастыруға итермеледі. 1985 жылғы Брэдфорд Сити стадионындағы өртен кейін және футбол стадиондарының қауіпсіздігін жалпы жақсарту аясында бірқатар өзгерістер жасалды, ең маңыздысы – негізгі трибунадан алаңға түсетін баспалдақтар түріндегі төтенше жағдайларға арналған эвакуациялық шығулардың салынуы. Сондай-ақ, көбірек өткелдер жасау үшін жүздеген орындықтар алынып тасталды. Клубқа 1985-1986 маусымы басталар алдында алаңның үш жағына қоршау қоюға бұйрық берілді. Қосымша жұмыстарға кеткен қосымша шығындар көшу идеясын одан әрі күшейтті, бірақ қосымшада кәсіби спорт үшін пайдалануға тыйым салатын келісімшарт табылды. Бұл онжылдықтың соңында клубтың таңдаған жеріне соққы болды, бірақ көшу идеясы емес. Басқарма 1990 жылдар бойы баламалы орындарды ұсынуын жалғастырды. 2001 жылы құрылған «Честерфилд футбол жанкүйерлері қоғамы» (бұл топ Браунды клубты басқарудан ауыстырды, ол кейіннен алаяқтық үшін сотталды), Салтергейттің болашағын қамтамасыз етуге байланысты көптеген қиындықтарға тап болды. Стадионды жоғалту қаупін болдыру үшін үш апта ішінде 200 000 фунт стерлинг жинау қажет екені анықталды. Бұл талап орындалғанмен және клуб басқаруға берілгеніне қарамастан, Салтергейттің ең нашар кемшіліктерін жою үшін тағы да қосымша қаражат жинау қажет болды. Нәтижесінде, стадионда бірнеше шағын жақсартулар жасалды, бірақ ол қартайған стадион болып қала берді, жаңадан көшкен немесе жаңартылған қарсыластарына қарағанда көптеген қазіргі заманғы мүмкіндіктерден мүресіз болды. 2003 жылы «Честерфилд футбол жанкүйерлері қоғамының» мүшелері клубтың Уилдон Миллге көшуін қолдады.

Financial problems in the early 1980s led the board to again consider a ground move to the Queen's Park Annexe, previously considered in 1920. In the aftermath of the 1985 Bradford City stadium fire and the general upgrading of football ground safety, a number of ground adaptations were undertaken, most significantly the construction of a series of emergency exits from the main stand in the form of flights of steps down to the pitch. Hundreds of seats also had to be removed to provide more gangways. The club was also ordered to install fencing around three sides of the pitch days before the start of the 1985–1986 season. The additional cost of further works gave added spur to the idea of a move, but the discovery of a covenant on the Annexe that forbade its use for professional sport put paid to the club's favoured relocation site toward the end of the decade, though not the idea of relocation itself. The board persisted in putting forward alternate locations throughout the 1990s. Though the scheme was blocked in 1998 when the council refused planning permission, subsequent unsuccessful attempts were made to revive the move well into the next decade. Having received a dispensation from the upgrading requirements of the 1989 Taylor Report based on relocation, the club was perpetually left without a plan B. Although 2001 saw a hastily organised fans group, the Chesterfield Football Supporters Society, replace Brown in controlling the club (he was later to be jailed for fraud), they faced a myriad of challenges related to ensuring Saltergate's future. It emerged that a debenture had been secured on the ground requiring that £200,000 be raised in just three weeks to fight off the threat of losing the stadium. Even with that met and the club in administration, much additional fundraising was required to deal with Saltergate's worst deficiencies. Thus, the ground saw a number of modest improvements, but remained an aged stadium, lacking many of the modern facilities available to rival clubs who had relocated or redeveloped their existing grounds. In 2003, members of the Chesterfield Football Supporters Society voted in favour of the club pursuing relocation to Wheeldon Mill.

Бір дәуірдің соңы

2009–10 жылғы маусым клуб үшін «Сальтергейттегі» соңғы маусым болды және коммерциялық бөлімі «Эраның аяқталуы» мерекесін атап өту үшін кең ауқымды жоспарларын жариялады, оның ішінде кітап, DVD және маусым соңындағы гала-кеш. 2010 жылдың 8 мамырында, соңғы ойын күні, «Честерфилд қауымдастық қоры» «Салтергейт» тарихын тойлау және оған қоштасу үшін бірқатар іс-шараларды ұйымдастырды. «Гранат театрындағы» мұра жобасы клубтың алаңда өткізген уақытының бейне тарихын ұсынды, соның ішінде 1923 жылғы матч кадрлары және 1900 жылға дейінгі фотосуреттер. Бұрынғы ойыншылар, соның ішінде 1945 жылғы Футбол лигасының соғыс кубогы жартылай финалының құрамындағы Альберт Коллинз, өз естеліктерімен бөлісу үшін қатысты. Кейін, «Честерфилд Хай-стрит» бойында матчқа дейін мыс оркестрі шеру ұйымдастырды, ол келген кезде шамамен 2000 адамға дейін жетті. «Честерфилд Ф.К.» клубының «Салтергейттегі» соңғы лигалық ойыны клубтың ең тәжірибелі ойыншысы Дерек Нивеннің қосымша уақытта гол соққаннан кейін «АФК Борнмутқа» қарсы 2–1 есебімен аяқталды. Гол қысқа және жақсы көңіл-күймен алаңға басып кіруге себеп болды, кейін мүгедек адамның дөңгелек креслосын «Борнмут» жартысына тебу кадрлары «YouTube» желісінде 100 мыңнан астам қаралым жинағаннан кейін ұлттық БАҚ-тың назарын аударды. Ойыннан кейінгі апталарда «Салтергейт» клубтың қазынасына 20 000 фунт стерлинг жинаған ойын-сауық заттары мен естеліктерді аукционға шығаруды қоса алғанда, бірқатар соңғы мерекелік шараларды өткізді. «Салтергейттен» алынған екі бөгет Престон қаласындағы Ұлттық футбол мұражайына және Глазго қаласындағы Шотландия футбол мұражайына мұражай экспонаттары ретінде табыс етілді. Бұл шотланд инженері және футбол алаңын жобалаушы Арчибальд Лейч 1906 жылы жобалаған және патенттеген кедергілерді қамтитын, пайдаланылмаған «Комптон-стрит Крос-стрит» бұрышындағы терраса анықталғаннан кейін жасалды, бұл бұрын кең таралған кедергілердің соңғы белгілі мысалдары болуы мүмкін. 2010 жылдың шілдесінде жаңа алаңның тапсырылуы аяқталды және клуб «Салтергейттен» әкімшілік орталығы ретінде кетті. Алайда, алаң «Chesterfield FC Community Trust» футбол клубының «Сенбі күнгі таңғы клуб» және жазғы демалыс футбол лагері үшін «көрінетін болашақта» пайдаланыла беретіні туралы хабарланды. Бұл қоғамдық пайдалану 2011 жылдың басында тоқтатылды. 2011 жылдың 31 мамырында «Честерфилд қалалық кеңесінің» жоспарлау комитеті 68 үйге дейін салу жобалық ұсыныстарын бірауыздан мақұлдады. Жоспарлау рұқсаты алынғаннан кейін, клуб 4 ½ акрлық алаңды 2011 жылдың қазан айында сатуға шығарды, ал жанкүйерлер Facebook тобын құрып, болашақтағы кез келген дамудағы көшелерге бұрынғы «Честерфилд» ойыншыларының есімдерін беруді талап етті. Клубтың даму серіктесі «GB Development Solutions» 2011 жылдың желтоқсанында алаңтағы келісімшарттарды алмасуға жақын екенін және келесі айда сатуды аяқтауды күтетінін мәлімдеді. 2012 жылдың қаңтарында, бұзу перспективасы жақындағанда, клуб «Салтергейт» стадионының 1936 жылғы түпнұсқалық орындықтары Футбол лигасының «Престон» штаб-пәтерінде орналасатынын, онда олар жаңартылып, қабылдау залында орналастырылатынын жариялады. Алаңды бұзу жұмыстары 2012 жылдың сәуір айында басталды. 2012 жылдың шілде айының басында «Barratt Homes» әлеуетті сатып алушыларға даму туралы егжей-тегжейлі ақпарат жариялай бастады, алғашқы үйлер 2012 жылдың күзінде пайдалануға берілетінін мәлімдеді. Соңғы жарық тірегі – және «Салтергейт» құрылысының соңғы қалдығы – 13 шілдеде тегістелді. Жолдар мен алғашқы учаскелердің құрылысы 2012 жылдың шілде айының соңында басталды. 2012 жылдың қыркүйегінде «Честерфилд қалалық кеңесі» жанкүйерлерді жаңа дамудағы жолға атау ұсынуға шақырды, содан кейін жеті нұсқа онлайн-дауыс беруде көпшіліктің пікірін білдіруге жіберілді. 2012 жылдың желтоқсанында жеңімпаз көше атауы «Spire Heights» деп жарияланды, бұл жергілікті акцентпен айтылғанда клубтың «Spireites» лақап атымен ойналған. 2014 жылдың күзінде «Честерфилд қалалық кеңесі» жергілікті суретші Мелани Джексонға футбол алаңының орнын белгілеу үшін өнер туындысын жасауды тапсырды. «Салтергейт рухы» атты жұмыс жанкүйерлермен ақылдасып әзірленді және 2015 жылдың наурыз айында орнатылды. Өнер туындысы алаңды және жанкүйерлерді бейнелейтін қоршаудан, сондай-ақ ағаш күзетшісінен және мультимедиалық жұмыстармен байланысты қола инкрустациялардан тұрады.

The 2009–10 season represented the club's last at Saltergate and its commercial department announced extensive plans to mark the 'End of an Era', including a book, DVD and end of season gala. For 8 May 2010, the date of the final game, Chesterfield Community Trust organised a number of events to celebrate the history of Saltergate and bid it farewell. A heritage project at The Pomegranate Theatre presented a visual history of the club's time at the ground, including match footage from 1923 and photos dating back to 1900. Former players, including Albert Collins of the 1945 Football League War Cup semi final side, were also present to share their memories. Afterwards, a brass band led a parade up to the match along Chesterfield High Street, swelling to an estimated 2,000 people on arrival. Chesterfield F. C.'s final league fixture at Saltergate ended in a dramatic 2–1 win against AFC Bournemouth following an injury time goal from Derek Niven, the club's longest serving player. The goal prompted a brief and good natured pitch invasion, which later attracted national media attention after footage of a disabled man rolling his wheelchair into the Bournemouth half attracted over 100,000 hits on YouTube. In the weeks following the game, Saltergate hosted a series of final commemorative events, including an auction of fixtures and memorabilia that raised £20,000 for the club. Two of the crush barriers from Saltergate were also donated by the club to become museum pieces at the National Football Museum in Preston and the Scottish Football Museum in Glasgow. This had been arranged after the disused Compton Street Cross Street corner terracing was found to include barriers designed and patented in 1906 by Scottish engineer and football ground designer Archibald Leitch, possibly the last known examples of these once commonplace barriers. In July 2010, the handover of the new ground was completed and the club departed Saltergate as its administrative base. However, it was announced that the ground would continue in use by the Chesterfield FC Community Trust for its Saturday Morning Club and Summer holiday Soccer Camp 'for the foreseeable future'. This community use was discontinued at the start of 2011. On 31 May 2011, outline proposals for the development of up to 68 houses at the site were unanimously approved by Chesterfield Borough Council's planning committee. With planning permission obtained, the 4 1/2 acre site was put up for sale by the club in October 2011; meanwhile supporters began a Facebook Group calling for the streets in any future development to be named after former Chesterfield players. The club's development partner, GB Development Solutions, announced in December 2011 that it was close to exchanging contracts on the site and expected to complete the sale the following month. In January 2012, as the prospect of demolition neared, the club announced that a pair of original 1936 seats from the Saltergate main stand would gain a permanent home at the Football League's Preston headquarters, where they were to be refurbished and located in the reception area. Demolition of the ground commenced in April 2012. In early July 2012, Barratt Homes began publicising details of the development to potential purchasers, stating that the first homes on the site would be available for occupancy in Autumn 2012. The final floodlight pylon – and last remaining Saltergate structure – was levelled on 13 July. Initial construction of the roads and first plots began at the end of July 2012. In September 2012, Chesterfield Borough Council invited fans to nominate possible names for the road at the new development, from which seven options were subsequently put to the popular vote in an online poll. In December 2012, the winning street name was announced as 'Spire Heights', a play on the club nickname 'Spireites' when pronounced with a local accent. In the autumn of 2014 Chesterfield Borough Council commissioned local artist Melanie Jackson to design a piece of artwork to mark the site of the football ground. The work, the "Spirit of Saltergate" was developed in consultation with supporters and was installed in March 2015. The artwork consists of a railing depicting the ground and fans as well as a tree guard and a series of bronze inlays linked to multimedia works.

Құрылымы мен құрылғылары

Жабылу кезінде стадионның төрт жағы былай болды: Барлық орындықтары бар және Отбасылық сектор деп белгіленген аймағы бар Басты трибуна; Шпион Коп – негізгі терраса, 2008 жылдан бастап демеушілік ақшасы үшін Карен Чайлд Коп деп аталды; Басты трибунаға қарама-қарсы алаңның бүкіл ұзындығымен созылған Комптон-стрит трибунасы; және әдетте қарсы команда жанкүйерлері тұратын ашық терраса – Крос-стрит Энд.

Негізгі стенд

Жабық Басты Трибуна 1936 жылы ашылды және құны 14 000 фунт стерлингке салынды. Бұл терраса 20-ғасырдың соңында пайдаланудан шығарылды. 2009–2010 маусымында ол 2000 үй жанкүйеріне және 450 орындық қонақ жанкүйерлеріне арналды. Трибунаны жоғарыдан қарағанда, ортасының оң жағында шамалы иілгені ерекше көзге түсетін. Дизайны мен сыртқы түрі Дерби округінің қазір бұзылған Бейсбол алаңындағы трибунаға ұқсас болғандықтан (сол архитектордың жобасы бойынша), Салтергейт құрылымы 1970 жылдардағы оқиғаларды көрсететін 2009 жылғы "The Damned United" фильмінде Бейсбол алаңын бейнелеу үшін пайдаланылды.

Коп (Сальтергейттің соңы)

Коп – негізгі терраса болды, оған Салтергейт көшесіндегі турникеттер арқылы кіруге болады, осы көше стадионның танымал атына себеп болды. Голдың артындағы алаң ретінде, ол клубтың ең белсенді жанкүйерлерін тартуға бейім болды. 2009–2010 маусымында оның сыйымдылығы шамамен 2000 адамды құрады. Виктория дәуіріндегі көптеген футбол стадиондары сияқты, Салтергейт жағы көп жылдар бойы көлбеу төбеден аспады. 1920 жылдардың басында, стадионның қарсы жағындағы Кросс-стриттің салынуы, Коптың жағалауын құру үшін топырақ пен шұңғыл жолдың қалдықтары пайдаланылды. 1931 жылдың жазында шұңғылға террасалық сатылар ойылып жасалды. 1950 жылдардың басында бұл бетон террасамен ауыстырылды, ол алаң деңгейінен төмен орналастырылды. Стадионның төрт жағының ішінде, Коп кеңістігінің салыстырмалы көптігіне байланысты қайта жаңартуға ең көп мүмкіндік берді, сондықтан клубты оның тарихи үйінде сақтауға арналған барлық жоспарлардың орталық нүктесі болды. 2002 жылғы архитекторлардың жоспарларында Салтергейт жағын жаңарту үшін отыруға және тұруға арналған орындардың үйлесімі көзделген. Мұндай жаңарту болмағандықтан, Коп соңғы жылдары тек демеушіліктің өзгеруін бастан кешірді, жергілікті лотерея жеңімпазымен жасалған 20 000 фунт стерлингтік келісім арқылы «The Karen Child Kop» аталды. Салтергейт стадионының соңғы матчында Копта тұрған жанкүйерлер өздерінің соңғы ойынын ғана емес, сонымен қатар «Честерфилд» клубының үй матчын террасадан көруге соңғы мүмкіндігін де бастан кешірді, өйткені жаңа стадион толығымен орындықтармен жабдықталған.

Скрипттер және басқа да пайдаланулар

Солтергейт 1871 жылдан 1894 жылға дейін Честерфилд крикет клубының үйі болды. 1858-1872 жылдар аралығында Дербишир немесе Честерфилд командаларының Англияның он бір командасына қарсы өткізген алты крикет матчының жазбалары сақталған. 1870 жылы құрылған Дербишир округінің крикет клубы Солтергейтте екі бірінші сыныптық матч өткізді. Бірінші матч 1874 жылдың тамызында Ланкаширге қарсы болды, соңғы күні жаңбыр жауып, тең түсті. Екінші қарсыластары – 1875 жылдың тамызындағы Англияның Біріккен Солтүстік командасы, олар UNEE 90 ұпаймен жеңіске жетті. Бірінші сыныптық крикет 1898 жылы Дербиширдің қазірге дейін қолданылып келе жатқан Куинс Парк алаңына көшкен кезде Честерфилдке қайта келді. Солтергейттен кеткеннен бері осы жер Честерфилд крикет клубының үйі болып табылады. Стадион регби матчтарын, концерттерді және қоғамдық шараларды өткізу үшін де пайдаланылды. 2009 жылғы "The Damned United" фильмінде Солтергейт Уэмбли стадионы, Карроу Роуд, Блумфилд Роуд және ең бастысы, 2003 жылы қиратылған Дерби округінің бейсбол алаңының орнына түсірілді. Бұл жер 1970 жылдардан бері ешқандай маңызды өзгеріске ұшырамағандықтан таңдалды, бірақ түсірілім тобы түрлі локацияларды ажырату үшін кейбір бояу жұмыстарын жасады. Солтергейттің фильмдегі рөлі 2007-08 жылдары клубқа 50,000 фунт стерлинг қосымша табыс әкелді.