Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық тағам
American dish
Тауық пен вафли – тауық пен вафлиді үйлестіретін америкалық тағам. Ол Пенсильвания голландтарының асханасы және соул фуд (soul food) сияқты әртүрлі аспаздық дәстүрлердің құрамына кіреді және АҚШ-тағы белгілі бір арнайы мейрамханаларда беріледі. Пенсильвания голландтарының тағамы ретінде пайда болған бұл тағам, АҚШ-тың оңтүстігінде кеңінен танымал болды.
Chicken and waffles is an American dish combining chicken with waffles. It is part of a variety of culinary traditions, including Pennsylvania Dutch cuisine and soul food, and is served in certain specialty restaurants in the United States. Originating as a Pennsylvania Dutch meal, the dish has received notability in the Southern United States.
Сипаттама
Құс пен вафли, біріктірілген рецепт ретінде, алғаш рет АҚШ-тың отарлық кезеңінде 1600 жылдары Пенсильвания голландтарының жерінде пайда болды. Қуырылған тауық қолданылатын нұсқасы Американ Оңтүстігімен байланысты. 1938 жылы Нью-Йорк қаласының Харлем ауданында Wells Supper Club ашылғаннан кейін, құс пен вафлидің soul food нұсқасы танымал бола бастады. 1800 жылдардың басында Филадельфиядан тыс жерлердегі қонақ үйлер мен демалыс орындарында қуырылған шабақпен вафли ұсынылды. Бұл орындар басқа да тағамдарды, мысалы, қуырылған тауықты да ұсынды, бірақ шабақтың маусымдық қолжетімділігі шектеулі болғандықтан, тауық таңдаулы етке айналды. 1860 жылдары Пенсильвания голландтарының арасында тауық пен соуспен берілетін вафли жексенбі күнгі тағам ретінде кең таралды. 1840 жылдары "Ағасы" Джереми Уорринер мен оның әйелі "Апайы" Фибиге тиесілі, Массачусетс штатының Спрингфилд қаласындағы Уорринердің тавернасында жармаланған тауық пен вафли арнайы тағам ретінде даңққа ие болды. Олар екеуі де белгілі азаттық күрескерлері еді. Азамат соғысына дейін Оңтүстіктің көп бөлігіндегі плантацияларда құс пен вафли жақсы дайындалған аспазшылар жасаған, баймызба таңғы асқа арналған тағам болды. 1909 жылы Griswold's вафли пісіру құралының жарнамасында: «Егер сіз Griswold's American Waffle Iron-ның иесі болсаңыз, кез келген уақытта үйде құс пен вафли кешкі асынан ләззат ала аласыз» делінді. 1871 жылы жарық көрген миссис Портердің «Оңтүстік аспаздық кітабы» немесе бұрынғы құл Эбби Фишердің 1881 жылы жарық көрген «Миссис Фишердің Оңтүстік аспаздығы туралы білетіндері» сияқты ерте Оңтүстік аспаздық кітаптарында құс пен вафлидің үйлесімі кездеспейді. Фишердің аспаздық кітабы әдетте афроамерикандықтар жазған алғашқы аспаздық кітап деп есептеледі. 1931 жылы қуырылған тауық пен вафли Лос-Анджелеске келді, олар The Maryland мейрамханасында Оңтүстік ерекшелігі ретінде ұсынылды. Джеймс М. Кейннің 1941 жылғы «Милдред Пирс» романы Глендейлдегі мейрамханасында «құс пен вафли кешкі асы» ұсынып табысқа жеткен әйел туралы айтады. 1935 жылы трубашы Банни Бериган «Chicken and Waffles» атты джаздық инструменталды әуенін шығарды. 1970 жылдардан бері құс пен вафли Лос-Анджелесте бұрынғы Харлем тұрғыны Герб Хадсонның «Roscoe's House of Chicken and Waffles» мейрамханасының танылуы арқасында танымал болды. Бұл мейрамхана Голливудтың бірқатар жұлдыздарының сүйікті орны ретінде белгілі болды, бірнеше фильмдерде көрсетілді және шағын желіге айналды.
Chicken and waffles, as a combined recipe, first appeared in the United States' colonial period in the 1600s in Pennsylvania Dutch country. A version using fried chicken is associated with the American South. The soul food version of chicken and waffles grew in popularity after the opening of the Wells Supper Club in Harlem, New York, in 1938. In the early 1800s, hotels and resorts outside Philadelphia served waffles with fried catfish. Such establishments also served other dishes such as fried chicken, which gradually became the meat of choice due to catfish's limited, seasonal availability. Waffles served with chicken and gravy were a common Sunday dish among the Pennsylvania Dutch by the 1860s. By the 1840s, broiled chicken and waffles were the celebrated specialty at Warriner's Tavern in Springfield, Massachusetts, owned by "Uncle" Jeremy Warriner and his wife "Aunt" Phoebe, two well known abolitionists. Prior to the Civil War, chicken and waffles were extravagant breakfast staples in plantation houses through much of the South, prepared by the well trained cooks. In 1909, a Griswold's waffle iron advertisement promised, "You can attend a chicken and waffle supper right at home any time you have the notion if you are the owner of a Griswold's American Waffle Iron." The combination of chicken and waffles does not appear in early Southern cookbooks such as Mrs. Porter’s Southern Cookery Book, published in 1871, or in What Mrs. Fisher Knows About Old Southern Cooking, published in 1881 by former slave Abby Fisher. Fisher's cookbook is generally considered the first cookbook written by an African American. Fried chicken and waffles came to Los Angeles by 1931, when they were served at The Maryland, a restaurant that marketed the dish as a Southern specialty. James M. Cain's 1941 novel Mildred Pierce concerns a woman who finds success serving "chicken and waffle dinner" at her Glendale restaurant. In 1935, the trumpeter Bunny Berigan composed a jazz instrumental titled "Chicken and Waffles". Since the 1970s, chicken and waffles have gained popularity in Los Angeles due to the fame of former Harlem resident Herb Hudson's restaurant Roscoe's House of Chicken and Waffles, which has become known as a favorite of some Hollywood celebrities, referenced in several movies, and spun off several more into a small chain.