Кіріспе

Босниялық Владислав (1354 жылы қайтыс болған) – Котроманич әулетінің мүшесі, 1353 жылдың қыркүйегінен өліміне дейін Босния банатын тиімді басқарған. Владислав Боснияның баны Степан I мен Сербияның Елизаветасының кіші ұлы болды. 1314 жылы Бан Степан I қайтыс болғаннан кейін, Владиславтың анасы оның ағасы Бан Степан II атынан регенттік билікті қабылдады. Бірақ, белгісіз жағдайлар оны Босниядан қашып, Рагуза Республикасында пана табуға мәжбүр етті. Ол балаларын өзімен бірге алып кетті, ал Рагуза құжаттары олардың бірнеше жылды жер аударылуда өткізгенін көрсетеді. 16 ғасырдың жылнамашысы Мавро Орбинидің сөзіне сүйенсек, Елизаветаға тек Степан ғана ерген, ал Владислав пен оның інісі Нинослав Хорватияның Медведград қаласына барған. 1319 жылдың жазында Котроманичтер отбасы Боснияға оралды. Владислав пен Степан өз билеушісі Младен II Шубичке қарсы ақсүйектердің үлкен коалициясына қатысып, оның құлауына себепкер болды, соның нәтижесінде Котроманич әулеті тікелей Венгрия королі Карл I-нің билігіне бағынды. Бауырластар содан кейін Славонияның банына хорват магнаттарымен болған қақтығыстарда көмектесуге кірісті. Владислав 1326 және 1331 жылдар аралығында Хрватинич ақсүйек отбасына Степан II-нің жарғыларына қол қойғандардың бірі ретінде белгілі болды. Олар бірге тұрып, екі ұл – Твртко мен Вук өрбіткен. Дегенмен, Твртко сол кезде шамамен 15 жаста болғандықтан, Владислав өзінің әйелімен бірге үкіметтің бағын өз қолына алды. Ол дереу жас Банды Босния бойынша саяхатқа алып шықты, осы саяхат барысында вассалдармен қарым-қатынас орнатты.