Кумбернолд теміржол стансасы

Кіріспе

Солтүстік Ланнаркширдегі темір жол станциясы, Шотландия.

Камбернаулд темір жол станциясы Шотландияның Камбернаулд қаласына қызмет етеді. Станцияны ScotRail басқарады және Глазго Куин Стрит (Жоғары деңгей) станциясынан солтүстік-шығысқа қарай 14 миль (23 км) қашықтықтағы Камбернаулд желісінде, сондай-ақ Матервеллден Камбернаулд желісінде, Матервеллден солтүстікке қарай орналасқан. Станцияға қызмет көрсететін пойыздарды ScotRail операторы жүзеге асырады. Камбернаулд станциясын пайдаланушылар саны, Шығыс Килбрид сияқты басқа қалалардағы станциялармен салыстырғанда төмендеу, бұл қаланың оңтүстік-шығыс шетіндегі қолайсыз орналасуынан болуы мүмкін, қала орталығына дейін 20 минуттық қашықтықта. Вестфилд және Баллох сияқты басқа тұрғын аудандар Кройға жақын, ал Кондоррат және Гринфолдс Гринфолдс темір жол станциясы арқылы қызмет көрсетеді. Ауыл немесе Абронхилл сияқты кейбір аудандар станцияға дейін жетіп бару үшін ыңғайлы емес, бірақ Абронхилл желіге жақын орналасқан, және ол жақында электрлендірілді.

Тарих

Станция Каледония темір жолымен салынды және 1848 жылғы 7 тамызда Гартшерриден (бұрынғы Гарнкирк және Глазго темір жолынан) Шотландия Орталық темір жолындағы Гринхиллге дейінгі бағытта ашылды. Бұл бағыт Каледонияға Глазгодан Шотландияның орталық және солтүстік-шығыс бөліктеріне, сондай-ақ оның негізгі бағытына қол жеткізуге мүмкіндік берді, бірақ Камбернольдтағы станция коммерциялық сәттілікке ие болмады, себебі ол қызмет көрсеткен ауыл аса ірі емес еді; сондықтан ол бір жылдық жұмыстан кейін жабылды. Кейіннен 1870 жылы Фолкирк және Стирлингке қарайғы бағыттағы Глазго-Бьюкенен көшесінен жергілікті жолаушылар қызметтерін көрсету үшін қайта ашылды. 1950 жылдары жаңа қаланы жоспарлау кезінде қала орталығын төбеде емес, қазіргі темір жол станциясына жақын орналастыру мүмкіндігі қарастырылды. Осы жоба бойынша темір жол станциясы Лензимилл мен Блэрлинннен тыс, A73 тас жолына жақын Луджи және Шенк аңғарына көшірілуі тиіс болды. Алайда, жаңа қала құрылысы басталғаннан кейін ғана аймақтың халқы айтарлықтай өсе бастады және станцияны пайдалану артты. Бұл сондай-ақ станцияның 1960 жылдардың басындағы Бичингтің кесуінен (Beeching Axe) құтылуына мүмкіндік берді, тіпті (көрініп тұрғанындай) ол жаңа салынған көптеген тұрғын үйлерге тиімді орналасқан жоқ. Бірақ 1966 жылғы қарашада Буканен көшесіндегі терминал жолаушыларға жабылғаннан кейін, бағыт қаламен тікелей байланысын жоғалтты. Барлық негізгі бағыттардағы экспрестердің және қалған жергілікті бағыттардың Куин-стритке ауысуы станцияны қызмет көрсететін пойызсыз қалдырды, сондықтан ауыстыру қызметін енгізу қажет болды. Бұл Гласгоуға дейінгі ескі магистраль бойымен жүретін DMU шаттлы болды, ол әлі де Сент-Роллокстағы жұмыстарға дейін жұмыс істеді; алайда, сол жерден шығысқа қарай олар бұрынғы Эдинбург және Глазго темір жолының Сигхилл тармағына Коулерсқа дейін қайта бағытталды, оны пойыздар тоқтағанша пайдаланды, ал жолаушылар бұрынғы Глазго қалалық Юнион темір жолының тармағы мен Квин-стрит төменгі деңгейіне дейін Солтүстік Клайд желісінің электр пойыздарына ауысуы керек болды. Оңтүстікке қарайғы тұрақты жергілікті қызметтер де тоқтатылды, бірақ 1970 жылдардың басында одан әрі қашықтыққа жүретін пойыздар сонда тоқтай бастады. Queen Street High Level бағыты 1989 жылы енгізілді, содан бері Strathclyde жолаушылар тасымалы басқармасының қолдауымен бірнеше аралық жергілікті станциялар қайта ашылды. Солтүстікке (1999 жылғы қыркүйек) және оңтүстікке (1996 жылғы мамыр) Матервеллге бағытталған қызметтер де қайта енгізілді, ал 1993 жылы Коулерс кордының ашылуы қызметтердің бұрынғыдай Истфилдтегі депоның жанында кері жүру қажеттілігін жойды, енді олар тікелей Куин-стритке бара алатын болды. Глазго және Коатбридж бағыттары электрлендірілді (Эдинбургтан Глазгоға дейінгі жақсарту бағдарламасының бөлігі ретінде), электрлік жүру 2014 жылғы көктемде басталды. Бұл Глазго бағытындағы қызметтердің жиілігін сағатына үшке дейін арттырды және Солтүстік Клайд желісі арқылы Куин-стрит төменгі деңгейі арқылы Глазгоның батыс жағына электрлік пойыздармен жүруге мүмкіндік берді. Осы жұмыстың бөлігі ретінде станция ғимараты да күрделі жөндеуден өтіп жатыр, сол жылдың шілдесінде жаңа модульді құрылым ашылды. Солтүстікке қарай Гринхилл Анкшенге қарай электрлендіру 2018 жылы аяқталады (ЕГИП-тің келесі кезеңінің бөлігі ретінде), бұл Фолкиркке қазіргі қызмет сағатына екі есеге артып, сағатына екі пойызға дейін жеткізіліп, Эдинбургке дейін ұзартылатын кестеге сәйкес келеді. Бұл қала алғаш рет Шотландия астанасына тікелей байланыс алады, сондай-ақ Глазго Куин-стрит қызметінің жиілігін сағатына төрт пойызға дейін арттырады. Кесте жаңарту және инфрақұрылымдық жұмыстарды Transport Scotland қаржыландырады.

The station was built by the Caledonian Railway and opened on 7 August 1848 on their line from Gartsherrie (on the former Garnkirk and Glasgow Railway) to Greenhill on the Scottish Central Railway. The line gave the Caledonian access to central & north eastern Scotland from Glasgow and its main line from , but the station at Cumbernauld wasn't a commercial success as the village it served wasn't particularly large; and so it closed after just one year of operation. It was eventually reopened in 1870 to be served by local passenger services from Glasgow Buchanan Street on the lines toward Falkirk & Stirling. When planning the new town in the 1950s, there was some consideration made to siting the town centre near the current railway station rather than on the hill top. The railway station in this scheme would then have been moved to the Luggie and Shank valley near the A73, beyond Lenziemill and Blairlinn. However, it wasn't until the after the building of the new town started that the area's population began to expand significantly, and usage of the station increased. This also ensured that the station avoided the Beeching Axe in the early 1960s, even though (as noted) it wasn't particularly well sited for many of the newly built residential developments. The line did though lose its direct link with the city after the closure to passengers of the Buchanan Street terminus in November 1966. The diversion of all main line expresses and the remaining local routes into Queen Street left the station without any trains serving it, and so a replacement service had to be introduced. This consisted of a DMU shuttle along the old main line into Glasgow, which was still operational as far as the works at St Rollox; however, just east of there they were re routed onto the former Edinburgh and Glasgow Railway's Sighthill Branch to Cowlairs, which they used as far as Trains terminated there, with passengers having to change onto North Clyde Line electric services over the former City of Glasgow Union Railway branch to and Queen Street Low Level. Regular local services southwards towards and had also ceased by this time, although a limited number of longer distance trains continued to call there notably the London Euston to Clansman & Royal Highlander expresses from the early 1970s onwards. Through running to Queen Street High Level was eventually introduced in 1989, and since then several intermediate local stations along the line have reopened with backing from the Strathclyde Passenger Transport Executive. Services both northwards to (September 1999) and southwards to Motherwell (May 1996) have also been reintroduced, whilst the opening of the Cowlairs Chord in 1993 meant that services could now proceed directly to Queen Street without having to reverse alongside the depot at Eastfield as before. The lines to Glasgow & Coatbridge have been electrified (as part of the Edinburgh to Glasgow Improvement Programme), with electric operation beginning in the spring of 2014. This has seen service frequencies on the Glasgow line increased to three per hour, and through running on electric services to the west end of Glasgow via the North Clyde Line through Queen Street Low Level. The station building is also undergoing major refurbishment as part of this work, with a new modular structure opened in July that year. Further electrification northwards to Greenhill Junction is due for completion in 2018 (as part of the next phase of the EGIP), which will coincide with a further planned timetable recast that will see the existing service to Falkirk doubled to two trains per hour and extended through to Edinburgh Waverley via This will see the town given direct links to the Scottish capital for the first time, as well as upping the Glasgow Queen Street service frequency to four trains per hour. The timetable upgrade & infrastructure work is being funded by Transport Scotland.

Сигнал беру

Камбернаулд сигналды қорабы 35 рычагпен станцияның солтүстігінде, желінің шығыс жағында орналасқан. Соңғы кезде ол Гринфут сигналды қорабымен Абсолют блок жүйесі бойынша, ал Гринхилл джанкшн сигналды қорабымен рельс тізбегі блок жүйесі бойынша жұмыс істеді. Оның басты міндеті – осы жерде аяқталатын және қайта басталатын пойыздар пайдаланатын өткізу және қайтару жолының жұмысын басқару болды. Бұл өткізу жолы бүгінгі күнге дейін қолданыста. Камбернаулд сигналды қорабы 1999 жылдың 3 мамырында жабылды, сол кезде желі Коулерс сигналдау орталығынан басқарылатын түсті шамдармен қайта жаңартылды.