Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт II (1156 жылы қайтыс болды) – Аверса графы және 1127 жылдан өліміне дейін Капуа князі болды. Ол Капуаның Джордан II-нің жалғыз ұлы және мұрагері еді. Ломбардтық шежіреші Фалько Беневентоның сөзіне қарағанда, ол "денесі нәзік болғандықтан, еңбекке де, қиындыққа да шыдамады".
Robert II (died 1156) was the count of Aversa and the prince of Capua from 1127 until his death
He was the only son and successor of Jordan II of Capua. According to the Lombard chronicler Falco of Benevento, he was "of delicate constitution, he could endure neither labour nor hardship."
Ертедегі билік ету және таққа отырғызу
1127 жылдың соңғы айында папа Хонорий II Сицилия графы Роже II-ге қарсы крест жорығын уағыздау үшін Беневентоға келді, оның графты Апулия герцогтігімен біріктіруіне бөгет жасау мақсатында (Герцог Вильгельм II жақында қайтыс болған еді). 1128 жылдың басында Хонорий II Робертке билік беру құқығын берді, бұл Капуа княздығын Апулиядан тәуелсіз етті. Папа Роберттің адалдығын қамтамасыз етуге тырысты, Роже II-ні жеңуге көмектесуі үшін оның күнәларын кешіруге уәде берді. Роберт бұл іске тез арада келісім берді, ал папа рәсімге Капуаға барды. Папа, Роберттің атасы мен әкесінің заманында болғандай, Капуаны Апулияға қарсы тепе-теңдік құралы ретінде пайдалануды үміттенеді. Сол сияқты, Роберттің де ата-бабалары сияқты, папаның басты қорғаушысы болуға ниеттенген болуы мүмкін. Алайда, ол әлсіз мінезді болды және көп ұзамай ауырып, бас тартуды қалады. Ақырында, коалиция Роджер армиясымен келген кезде келіссөздер бастады. Папа тіпті Капуаның тәуелсіздігі туралы да сәтті келісімге келді. 1129 жылы Роберт Апулия герцогіне бағыныштылықпен билік жүргізді, ал келесі жылы (1130 жылдың 25 желтоқсанында) Беневентолық Фалько Роджердің бас вассалы ретінде оның патшалыққа билеу тағына тәж кигізгенін мәлімдеді. Бұған сену қиын, өйткені бұл өте маңызды рөл болды және Роже II өзінің вассалы болған Роберттің, тіпті ең жоғары дәрежелі болса да, мұндай маңызды міндетті орындауын қаламауы мүмкін.
In the final month of 1127, Pope Honorius II came to Benevento to preach a crusade against Count Roger II of Sicily in order to prevent the union of his county with the duchy of Apulia (Duke William II being recently deceased). At the start of 1128, Honorius II granted investiture to Robert which made the principalities of Capua independent from Apulia. The pope endeavoured to gain Robert's loyalty to help defeat Roger II of Sicily in return for remissions of his sins. He was quickly recruited for the endeavour by the pope, who went to Capua for the ceremony. The pope probably hoped to use Capua as a counterpoise against Apulia, as in the days of Robert's grandfather and great grandfather. Likewise, Robert may have intended to be the chief papal protector, as his ancestors had been. However, he was weak willed and he soon fell ill and wanted out. Eventually, the coalition commenced negotiations on Roger's arrival with an army. Honorius even successfully negotiated the independence of Capua. In 1129, however, Robert submissively surrendered suzerainty to the duke of Apulia and, the next year (on 25 December 1130) it was believed by Falco of Benevento that, as Roger's vassal in chief, laid the crown on his head at his royal coronation. This is difficult to believe as it was such a crucial role and Roger II would not have wanted Robert, as one of his vassals, to perform such an important task, even if he was one of the highest rank.
Сицилияның Роджер ІІ-ге қарсы көтеріліс
1132 жылы Роберт Сицилия патшасының көптеген оңтүстік итальяндық вассалдарымен бірге, сондай-ақ Папа Иннокентий II және оның Франция королі Людовик VI, Англия королі Генрих I және император Лотар II-нің коалициясының қолдауымен бүлік көтерді. Роберт 24 шілдеде Ночера шайқасында Роджерді жеңді, бірақ Роджер Аверсаны өртеп жіберді және 1134 жылға қарай Алифе графы Ранулфты және номиналды түрде византиялық Неаполь герцогы Сергий VII-ді бағынуға мәжбүр етті. Робертке ультиматум қойылды: егер ол титулын сақтағысы келсе, Роджерге мойынсұнуы керек. Роджердің әйелі Эльвираның қайтысынан және Роджердің қайтысы туралы жалған хабарлардан кейін Роберт 8000 сарбазбен Пизадан Неапольге келді. 1135 жылы маусымда Роджер келген кезде оны Рейнулф және герцог Сергий қарсы алды, ол Робертке тағы да титулын сақтап қалу мүмкіндігін ұсынды. Роджер үшінші ұлы Альфонсоны өзінің орнына хан етіп тағайындады (1135). Роберт Пизаға қашып, онда флот жинап, Сицилияда Роджерге қарсы соғыс ашты, бірақ бұл соғыс нәтижесіз аяқталды. Пиза флоты Амальфині қиратты және көптеген олжаға қол жеткізді. Осы олжамен және папалық делегациясымен Роберт императордан көмек сұрап Германияға барды. 1137 жылдың көктемінде император Папа Иннокентий II, Бавария герцогы Генрих Мақтанышпен және үлкен әскермен келді. Олар Беневенто, Бари және Капуаны басып алып, Ранульфты Апулия герцогы, ал Робертті Капуада орнатты, бұл әрекеттер шайқаста дұрыс екені дәлелденді. Бірақ император Италиядан кеткеннен кейін Роджер Капуаны тағы да тонады. 1139 жылдың 25 шілдесінде Роберт пен папа Гарильянода, Галлуччода Роджердің жасаған шабуылынан жеңіліске ұшырады. Папа қолға түсті, бірақ Роберт қашып үлкерді. Одан кейін олар оны Capua князі деп мойындады.
In 1132, Robert rebelled with many other south Italian vassals of the king of Sicily and with the support of Pope Innocent II and his coalition of King Louis VI of France, King Henry I of England, and Emperor Lothair II. Robert defeated Roger at the Battle of Nocera on 24 July, but Roger burnt Aversa and, by 1134, forced Count Ranulf of Alife and the nominally Byzantine Duke Sergius VII of Naples to submit. Robert was given an ultimatum; if he wanted to keep his title, he must submit to Roger. After the death of Roger's wife, Elvira, and the false news of Roger's death, Robert went to Naples from Pisa with 8000 men. He was met by Rainulf and Duke Sergius when Roger arrived in June 1135, he again offered Robert a choice to keep his title. Roger made his third son Alfonso prince in his stead (1135). Robert fled to Pisa, where he gathered a navy and made war against Roger in Sicily, but it was a stalemate. The Pisan fleet ravaged Amalfi and took much loot. Laden with this plunder and accompanied by a papal legation, Robert went to Germany to plead for the aid of the emperor. In Spring 1137, the emperor came down with Pope Innocent II; Henry the Proud, duke of Bavaria; and a large force. They took Benevento, Bari, and Capua itself, installing Ranulf as duke of Apulia and Robert in Capua, vindicating these actions in battle. But when the emperor left Italy, Roger sacked Capua yet again. On 25 July 1139, Robert and the pope were defeated in battle on the Garigliano, at Galluccio, ambushed by Roger. The pope was captured, though Robert escaped. They thereafter acknowledged him as principatus Capuae.
Шөгеру, қайта оралу және тұтқындалу
Ол келесі он бес жылдың көп бөлігін Германияда сүргінде өткізді. Альфонсо 1144 жылы қайтыс болғанда Роджер оның төртінші ұлы Вильгельмді ханзада етіп тағайындады. Бірақ Роджер 1154 жылы қайтыс болғаннан кейін, жаңа король Вильгельм I-нің туысы Басунвиллалық Роберт II бастаған құрлықта көтеріліс болды. Вильгельмді Папа Адриан IV айыптағанда, және император Фридрих I Барбаросса Оңтүстік Италияға шабуыл жасауға дайын екендігі туралы (негізсіз) қауесет тарағанда, принц Роберт қайта оралуға құлшынды. Ол Вильгельмнің ауыр сырқатынан пайдаланып, Адрианға адалдыққа ант беріп, 1155 жылы Капуаны қайта басып алды. Алайда 1156 жылдың көктемінде Вильгельм сауығып, флотын құрлыққа жеткізді. Ол ең алдымен Басунвиллалық Роберт және басқа Апулиялық және Кампаниялық көтерілісшілерден туған қауіпті жойды, содан кейін Капуаға шабуыл жасады. Роберт тұтқынға алынды. Оны сатқындық үшін өлімге кесуі мүмкін еді, бірақ Вильгельм оны Палермоға тұтқын ретінде жіберді, онда оның көзі жойылған болуы мүмкін.
He spent most of the next fifteen years in exile in Germany. When Alfonso died in 1144, Roger made his fourth son William prince. However, following Roger's death in 1154, there was a revolt on the mainland, led by Robert II of Basunvilla, cousin of the new king William I. When William was excommunicated by Pope Adrian IV, and with (unjustified) rumours that the Emperor Frederick I Barbarossa was set to invade southern Italy, Prince Robert was tempted to make a comeback. He swore homage to Adrian retook Capua (1155), taking advantage of William's serious illness. However, in the spring of 1156 William recovered and took a fleet to the mainland. He dealt, first, with the more serious threat from Robert of Basunvilla and the other Apulian and Campanian rebels, but then he turned to Capua. Robert was captured. He might have been executed as a traitor, but instead William sent him as a prisoner to Palermo, where he was possibly blinded.
Отбасы
Роберт Джордан есімді ұлын қалдырды, ол Константинопольде тұрып, император Мануил I Комненға себастос және дипломат ретінде қызмет етті. 1166–1167 жылдары Римге сапар шегіп, Рим-католик және Шығыс православие шіркеулерінің қайта бірігуіне көмектесуге тырысты.
Robert left a son named Jordan who lived in Constantinople, where he served the Emperor Manuel I Comnenus as sebastos and diplomat. He journeyed to Rome in 1166–1167 to try and aid the reunion of the Roman Catholic and Eastern Orthodox churches.