Хуан Баутиста Кабрал (1789-1813) – Аргентина тәуелсіздік соғысында Сан-Лоренцо шайқасында қаһармандық көрсеткен әскер. Сан Мартинге көмектесіп, ұлттық батыр атанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Баутиста Кабрал (24 маусым 1789 – 3 ақпан 1813) – аргентиналық әскер, замбо тегінен, атты гранадирлер полкінің сарбазы. Ол Сан-Лоренцо шайқасында, полковник Дон Хосе де Сан-Мартинге көмектесу кезінде қаза тапты, оның аты жаудың атысына түскен болатын. Аргентина Тәуелсіздік соғысының алғашқы әскери қақтығысында Кабралдың көрсеткен батылдығы оған мәңгілік даңқ әкеліп, Аргентинаның патриоттары арасында маңызды орынға ие етті.
Juan Bautista Cabral (24 June 1789 – 3 February 1813) was an Argentine soldier, of Zambo origin, of the Regiment of Mounted Grenadiers who died in the Battle of San Lorenzo, while he was aiding then Colonel Don José de San Martín, whose horse had fallen to enemy fire. The action of Cabral in this first military confrontation of the Argentine War of Independence gave him lasting fame and a prominent place among Argentine patriots.
Өмірбаян
Кэбралдың өмірі туралы аз мәлімет бар. Ол қазіргі уақытта оның есімін алып жүрген Саладас қаласында, Корриентесте дүниеге келген деп есептеледі. 1812 жылы жаңадан құрылған Гранадерос атты әскер полкінің екінші эскадрильясына қосылды. Пастор Облигадоның айтуынша, Кабралдың еңбекқорлығы мен басшылық қабілеті сол жылдың желтоқсан айында капралдық шеніне және келесі жылы сержантқа көтерілуіне әкелді. Осы пікірге қайшы, Бартоломе Митр (өзінің Historia de San Martín y de la Emancipación Americana еңбегінде) шайқас күні ол қарапайым сарбаз ("soldado raso") болғанын айтады. Оның шеніне қарамастан, оның ерлігі шайқас басталғаннан кейін орын алды. Испания патшасына адал роялистік күштер Монтевидеодан Парана өзенімен жоғала жүзіп, Сан-Лоренцо, Санта-Феге түсті. Жаудың атысы Сан-Мартиннің атын құлатты, полковник оның астында қалды, ал роялистер штыкпен шабуылдады. Кабрал аттан түсіп, Сан-Мартинге көмектесті. Оқиғаның нақты мән-жайлары соншалықты әшекейленген, оның қаншалықты қауіпке тікелей ұшырағанын анықтау мүмкін емес. Кейбір деректерде Кабрал өзін штык пен Сан-Мартиннің арасына қойғаны айтылады, бірақ бұл күмәнді. Дегенмен, Кабрал ауыр жарақат алып, көршілес Сан-Карлос монастырының асханасында қайтыс болды, ол сол кезде далалық госпиталь ретінде пайдаланылып жатқан еді. Өлім төсегінде ол: "Мен бақыттымын, генерал, біз жауды жеңдік", - деді.
Little is known about the life of Cabral. It is estimated that he was born in the town which now bears his name in the city of Saladas, Corrientes. He joined the second squadron of the newly formed Granaderos Cavalry Regiment in 1812. According to Pastor Obligado, Cabral's diligence and leadership led to corporal's stripes in December of the same year, and to promotion to sergeant the next year. Contrary to this assertion, Bartolomé Mitre (in his Historia de San Martín y de la Emancipación Americana) states that he was a private ("soldado raso") on the date of the battle. Regardless of his rank, his action took place right after the battle started. The royalist forces (loyal to the Spanish Crown) had sailed up the Paraná River from Montevideo and landed on San Lorenzo, Santa Fe. Enemy fire overturned San Martín's horse, trapping the colonel beneath it, while the royalists drew close charging with bayonets. Cabral dismounted and assisted San Martín. The exact details have been embellished to the point that it is impossible to say how much risk he took. Some versions have Cabral placing himself between the bayonets and San Martín, which is doubtful. In any event, Cabral was critically wounded, and he died in the refectory of the neighboring San Carlos Convent, which was used as a field hospital. On his deathbed he said "I die happy, General; we have beaten the enemy."
Мұра
Митрдің айтуынша, сержант шені оған соғыстағы қажырлы ерліктері үшін қаза болғаннан кейін берілді. Аргентина тарихы оны ұлттық батыр ретінде таныды, және оның құрметіне көптеген ескерткіштер орнатылды. К.Ж. Бениеллидің "Сан-Лоренцо шеруі" оған арналған, ал ол бастауыш мектептерде оқытылады. Парагвайдың белгілі композиторы және гитарадағы шебер Агустин Барриос Мангоре оның естелігіне арнап "Саргенто Кабрал" атты туынды жазды. Аргентина армиясының сержанттарды даярлайтын мектебі оның атымен аталады. Кабралдың батырлық істері музыка мен мәдениетте де бейнеленген. Мануэль Кампомордың тангосы мен шамаме оның есімін иеленген.
According to Mitre, the rank of sergeant was given him posthumously due to meritorious actions in the battle. Argentine history has made him a national hero, and there are many monuments erected in his honor. The San Lorenzo march, by C. J. Benielli, is dedicated to him, and is taught in primary school. The famous Paraguayan composer and guitar virtuoso Agustin Barrios Mangoré composed a piece dedicated to the memory of him called Sargento Cabral. The Argentine Army's school for NCOs is named in his honour. Cabral's heroic deeds have also been reflected in music and culture. A tango by Manuel Campoamor bears his name, as does a chamamé.