Кіріспе

Құрттар тұқымдасы

Acroceridae тұқымдасы – ерекше сырт көрінісі бар кішкентай құрттардың тұқымдасы. Олардың кішкентай басы және ұзын тұмсығы бар, оны нектарға жету үшін пайдаланады. Олар сирек кездеседі және көпшілікке жақсы танымал емес. Көбінесе «кішкентай басты құрттар» немесе «жанасқан құрттар» деп аталады. Көптеген түрлері ара немесе егеуқұйрыққа ұқсайды. Олар өрмекшілердің паразитоидтары болғандықтан, кейде «өрмекші құрттары» деп те аталады.

Сипаттама

Acroceridae-дің мөлшері кішкенеден орташаға дейін, кейбір түрлерінің қанаттары 25 мм-ден асады, шамамен үлкен аралардың мөлшерімен тең. Әдетте, екі жыныстың да басы кішкентай болады және үлкен, дөңгелек көкірегінің арқасында ерекше дөңес пішінге ие. Сыртқы түрінен, олар ірі қылшықтары жоқ, тығыз денелі шыбындар, бірақ көптеген түрлерінің денесінде араға ұқсас түк жабыны бар, ал кейбіреулері ара немесе шершенеге ұқсайды. Көптеген түрлерде екі жыныстың да көздері толық біріккен (голоптикалық), бас негізінен үлкен, жақтары бар көздерден тұрады. Бұл көптеген жәндіктерден өзгеше, онда аталықтарының көздері үлкен (кейде толық біріккен), ал аналықтарының көздері қалыпты болады. Қанаттағы қабыршақтары (squamae) пропорциядан тыс үлкен, толығымен қанат сақшыларын (halteres) жабады, ал құрсақ дөңгелек пішінге ие, көбінесе шар тәрізді болып келеді. Аяқтардың (tarsi) ұштарында үш кішкене жастықшасы (pulvilli) бар үлкен тырнақтары орналасқан.

Таксономия

Acroceridae – брахицералар тобының шағын туысы. Олар Muscomorpha инфраотрядының мүшелері, ал ДНК зерттеулері олардың Nemestrinidae және Bombyliidae отбасыларымен ең жақын байланыста екенін көрсетеді. 2013 жылғы морфологиялық деректерді талдау Acroceridae-нің Asiloidea және Eremoneura-ның туыс тобы екенін көрсетті. Шамамен 520 түрі 50 туысқа жіктеледі. 2019 жылы филогенетикалық зерттеулерге негізделген отбасының жаңартылған жіктемесі жарияланды, онда Қазақстанның кейінгі юра кезеңіне жататын Қарабастау формациясынан табылған Archocyrtus-ты қамтитын бес қазіргі қосалқы отбасы және бір жойылған қосалқы отбасы тізімделген. Acroceridae-нің ескірген синонимдері: Cyrtidae, Oncodidae және Ogcodidae.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Акроцериделер бүкіл әлемге тараған, бірақ ешқайда көптеп таралмайды. Олар эпизодтық түрде пайда болады және көптеген жерлерде сирек кездеседі; сипатталған 500-ден астам түрдің көп бөлігі 10-нан аз мысалдан белгілі. Олар ең көп жартылай шөлейтті тропикалық аймақтарда кездеседі.

Мінез-құлық

Белгілі болғандай, барлық акроцеридтер – өрмектердің паразиттері. Олар көбінесе даладан әкелінген өрмектерде табылады. Bombyliidae және Nemestrinidae туысқан туыстары сияқты, осы отбасының мүшелері гиперметморфозға ұшырайды: ересектер өз қонақтарын іздемейді; керісінше, алғашқы личинка стадиясы – пландиум. Аналықтары көптеген жұмыртқа салады, 5000-ға дейін, ал олар шыққаннан кейін пландиумдер өрмектерді іздейді. Олар гиперметморфозға ұшыраған көптеген қоңыздардың триунгулиніне ұқсамайды, бірақ Stylops триунгулиніне ұқсайды. Личинкалар илекей немесе құрт сияқты иіліп-бүгіліп қозғала алады және бірнеше миллиметрге дейін секіре алады. Акроцерид пландиумімен өрмек қарымдасқанда, пландиум оны ұстап алып, аяқтарынан денесіне дейін өрмелеп, әдетте буындық мембранадан дене қабырғасы арқылы өтеді. Көбінесе ол кітап өкпесіне жақын орналасады, онда дамуын аяқтағанша жылдар бойы қалуы мүмкін. Жетілген личинкалар қонақтан тыс жерде қуыршақталады. Көптеген түрлердің ересектері, сондай-ақ Tabanidae, Nemestrinidae және Bombyliidae отбасыларының түрлері сияқты, өте ұзын сорғыштары бар нектармен қоректенеді, кейде олардың денесінен де ұзын болады. Алайда, басқа отбасылардан айырмашылығы, сорғышын тамақтану үшін пайдаланбаған кезде Acroceridae оны алға қарай емес, дененің астында бойлық бағытта алып жүреді. Сондықтан сорғыш көзден жасырынуы мүмкін, бірақ мұқият қарағанда іштің артына сәл шығып тұрғанын көруге болады. Бұл шыбықтар Палеарктика аймағында шілде және тамыз айларында өсімдіктерде көбінесе аз санымен кездеседі.

Сәйкестендіру

Сак, П., 1936 жыл. Акроцеридтер. Линднер, Э. (ред.) "Палеарктикалық аймақтың шыбықтары" 21, 1–36 беттер. Палеарктикалық түрлерді анықтауға арналған кілттер, бірақ қайта қарау қажет (неміс тілінде). Нарчук, Э. П., 1988 жыл. Акроцеридтер тұқымдасы. Bei Bienko, G. Ya, КСРО-ның Еуропалық бөлігінің жәндіктерінің кілттері 5-том (Diptera) 2-бөлім, ағылшын тіліндегі басылым. Палеарктикалық түрлерді анықтауға арналған кілттер, бірақ қайта қарау қажет. Пшемыслав, Троян, 1962 жыл. Акроцеридтер. "Польша жәндіктерін анықтау кілттері" 28, 23, 1–17. Муховка = Diptera, 54/58. Варшава: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.